جایگاه نماز
جایگاه نماز
![]()
وقتی نمازگزار اقامه میگوید و در اقامه بعد از «حی علی الصلاه»، «حی علی الفلاح» به «قد قامتالصلوه» میرسد، امام معصوم (علیه السلام) «قد قامتالصلوه» را تفسیر کرد که یعنی هنگام زیارت ذات اقدس الهی فرا رسید.
همان گونه که انبیاء و اولیاء و معصومین (علیهم السلام) زیارت نامه دارند، نماز زیارت نامه خدا بوده و منظور زیارت وجه الله و زیارت اسمای حسنای الهی است.
منبع :
بیانات آیتالله جوادی آملی
ادامه مطلب
نماز آن است که جلوی بدیها را بگیرد
نماز آن است که جلوی بدیها را بگیرد
![]()
اگر معاذ الله کسی در عین حالی که نماز میخواند دست به تباهی میزند و آلوده میشود این مطمئن باشد که نماز او گر چه صحیح است، لکن مقبول نشد، زیرا ماهیت نماز هر چند اعتباری است ماهیت امر اعتباری به یک حقیقت تکیه میکند و آن نورانیت دل است و نورانیت دل مانع آلوده شدن است، زیرا کوثر جلوی تکاثر را میگیرد.
دین کوثر است، اطاعت خدا کوثر است، قرآن و ولایت اهل بیت (علیهم السلام) کوثر است و نماز ستون دین است، ستون دین کوثر خواهد بود و کوثر جلوی هر تکاثری را میگیرد.
بنابراین اگر خواستیم ببینیم نماز ما مقبول شد یا نه، اثر تربیتی او را کامل در خود محاسبه کنیم و ارزیابی کنیم «ان الصلوه تنهی عن الفحشاء و المنکر».
منبع :
بیانات آیتالله جوادی آملی
ادامه مطلب
نماز روز پنج شنبه را فراموش نکن
نماز روز پنج شنبه را فراموش نکن
![]()
برآورده شدن حاجت/ آیه الله بهجت می فرمود: نماز روز پنج شنبه را فراموش نکن. این نماز برای برآورده شدن حاجات خیلی مهم است و من این نماز را ترک نکرده ام. نیز آیه الله سید مرتضی کشمیری مرتب این نماز را می خواندند.
منبع: کتاب ذکر های شگفت عارفان
ادامه مطلب
نمازی مۆثر است که با حضور قلب باشد!
نمازی مۆثر است که با حضور قلب باشد!
![]()
آن نمازی روی قلب انسان مۆثّر است که با حضور قلب باشد، نه هر نمازی. حضور قلب هم، ابتدا متوقف بر دو چیز است: یک؛ فراقت وقت و دو؛ فراقت قلب. در بین عبادات، یک عبادت است که مخلوق با خالقش و عبد با ربّش در آن، بدون واسطه و رویاروی او سخن میگوید و آن نماز است. در نماز، عبد با ربّش سخن میگوید و با او مواجهه دارد. کدام نماز است که چهره به چهره میشود و عبد، ربّش را میبیند؟ کدام نماز است که موجب میشود، انسان دل از ما سوی الله ببُرد و تمام سراسر دلش را، حبّ به معبودش، فرا بگیرد؟ آن نماز است که، یک؛ فراقت وقت را رعایت کرده باشد و دو؛ فراقت قلب را. تازه این دو مقدّمه هستند.
فراقت قلب، یعنی در این وقت که میخواهم نماز بخوانم، دلم را از تمام تعلّقاتی که دارد و افکاری که در آن است، فارق کنم. در نماز به فکر مال، جاه، اولاد و مسائل غیر خدا نباشم. در این وقت که میخواهم نماز بخوانم، روی دلم به سوی خدا باشد
ادامه مطلب
