اذان نماز، شتاب به نماز جماعت و نماز در صف اول
اذان نماز، شتاب به نماز جماعت و نماز در صف اول
![]()
ثَلاثٌلَو یَعلَمُ النّاسُ ما فیهِنَّ ما اُخِذنَ اِلاّ بِسَهمَةٍ حِرصا عَلى مافیهِنَّ مِن الخَیرِ وَ البَرَکَةِ: اَلتَّذینُ بِالصَّلاةِ وَ التَّهجیُربِالجَماعاتِ وَ الصَّلاةُ فى اَوَّلِ الصُّفوفِ؛
سه چیز است که اگر مردم آثار آن را مى دانستند، به جهت حریص بودن به خیر و برکتى که درآنها هست، به قرعه متوسل مى شدند: اذان نماز، شتاب به نماز جماعت و نماز در صف اول.
کنزالعمّال، ح43235
ادامه مطلب
اهمیت تکبیر اول نماز جماعت
اهمیت تکبیر اول نماز جماعت :
![]()
1- اَلتَّکْبیرِةُ الاوُلى مَعَ الْاِمامِ خَیْرٌ مِنَ الدُّنْیا وَ ما فیها(1)
پیامبراکرم (صلی الله علیه و آله) فرمود: در نماز جماعت تکبیر اوّل نماز را با امام جماعت گفتن از دنیا و آنچه در آن است برترو بهتر می باشد.
2- عَنْعَبْدِاللَّهِ ابْنِ مَسْعُودٍ - رَحِمَهُ اللَّهُ - اِنَّهُ فاتَتْهُ تَکْبیرَةُ الْاِفْتِتاحِ یَوْماً فَاَعْتَقَ رَقَبَةً وَ جاءَ اِلَىالنَّبِىِّ - ص - فَقالَ یا رَسُولَ اللَّهِ فاتَتْنى تَکْبیرَةُ الْاِفْتِتاحِ یَوْماً فَاَعْتَقْتُ رَقَبَةً هَلْ کُنْتُ مُدْرِکاًفَضْلَها؟ فَقالَ: لا فَقالَ اِبْنُ مَسْعُودٍ ثُمَّ اَعْتِقُ اُخْرى هَلْ کُنْتُ مُدْرِکاً فَضْلَها؟ فَقالَ: لا یَابْنَمَسْعُودٍ! وَ لَوْ اَنْفَقْتُ ما فِى الْاَرْضِ جَمیعاً لَمْ تَکُنْ مُدْرِکَ فَضْلِها (2)
عبدّاللَّهابن مسعود روزى به تکبیر اوّل نماز جماعت نرسید و براى جبران ثواب آن یک بنده آزاد کرد، خدمت رسول خدا (صلی الله علیه و آله) عرض کرد: یا رسول اللَّه من به تکبیر اوّل نماز جماعت نرسیدم و جهت جبران آن یک بنده آزاد کردم. آیا با این کار آن ثواب را درک خواهم کرد؟ حضرت فرمود: خیر، ابن مسعود گفت: یک بنده دیگر آزاد خواهم کرد آیا به ثواب خواهم رسید؟ حضرت فرمودند: خیر، اى ابن مسعود اگر آنچه در زمین است در راه خدا انفاق کنی ثوابی که از دست داده ای را درک نخواهى کرد.
1.مستدرک الوسائل ج1ص 488 و بحارالانوار ج 88 2. مستدرک الوسائل ج 1ص 488
ادامه مطلب
نماز در زمان جنگ به صورت مخصوصى خوانده مى شود
نماز در زمان جنگ به صورت مخصوصى خوانده مى شود
![]()
نماز در زمان جنگ به صورت مخصوصى خوانده مى شود که «نماز خوف» نام دارد و خداوند در آیات زیر به آن اشاره مى فرماید:
1. (فَإِنْ خِفْتُمْ فَرِجَالاً أَوْ رُکْبَانًا فَإِذَآ أَمِنتُمْ فَاذْکُرُواْ اللَّهَ کَمَا عَلَّمَکُم مَّا لَمْ تَکُونُواْ تَعْلَمُونَ )[553]; و اگر ]به خاطر جنگ، یا خطر دیگرى [بترسید، ]نماز را[ در حال پیادهیا سواره انجام دهید، امّا زمانى که امنیت خود را باز یافتید، خدا را یاد کنید ]=نماز را به صورت معمولى بخوانید![; همان گونه که خداوند، چیزهایى راکه نمى دانستید، به شما تعلیم داد.
2. (وَإِذَا کُنتَ فِیهِمْ فَأَقَمْتَ لَهُمُ الصَّلَوةَ فَلْتَقُمْ طَـآئِفَةٌ مِّنْهُم مَّعَکَ وَلْیَأْخُذُواْ أَسْلِحَتَهُمْ فَإِذَا سَجَدُوا...)[1]; و هنگامى که در میان آنها باشى و ]در میدان جنگ براى آنها نماز برپا کنى[ باید دسته اى از آنها با تو ]به نماز [برخیزند و باید سلاح هاى خود را با خود برگیرند و هنگامى که سجده کردند ]و نماز را به پایان رسانیدند[... .
[1]. بقره، آیه239.
[2]. نساء، آیه102.
ادامه مطلب
