مولای متقیان حضرت عَلى عَلَیهِ السلام
مولای متقیان حضرت عَلى عَلَیهِ السلام
![]()
اِنَّ الانسانَ اِذا کانَ فِى الصَلوةِ فَانَّ جَسدَهُ وَ ثِیابَهُ وَ کُلُّ شَیى حَولَهُ یُسبِّح.
هنگامى که انسان در حال نماز است ، اندام و جامه او و همه آنچه در پیرامون اوست تسبیح مى گویند.
همانطورکه خود آدم باید در نماز باحال باشد ، لباسهایش و هر آنچه دور و اطرافش است باید باحال باشد خب ، بعد از این برای نماز حالی بدست آور و لباس خوبی بپوش و جای خوبی را برای آن انتخاب کن . آنوقت قطعاً پرواز خواهی کرد، بله نماز معرج مؤمن است.
علل الشرایع، ج 1، ص547
ادامه مطلب
روح و حقیقت نماز
روح و حقیقت نماز
![]()
نماز لفظ و واژهاى است که در متون دینى ما بعنوان «صلاة» از آن یاد شده وداراى معانى متعدّدى بوده که یکى از آن معانى، همین عمل مخصوصى است که به نام «نماز» در دین اسلام تشریع شده است. این لفظ در برخى از آیات به معناى سلام و تحیت آمده است آنجا که خداوند در قرآن مىفرمایند: إنَّ الله وملائکته یصلّون على النّبى یا ایّها الذین آمنوا صلّوا علیه وسلّموا تسلیماً.
«همانا خداوند و فرشتگان بر پیامبر(صلى الله علیه وآله وسلم) درود مىفرستند شما هم اى اهل ایمان بر او صلوات و درود بفرستید و با تعظیم بر اوسلام گوئید»(1).
و در آیه دیگر با اشاره به همین معنى مىفرمایند: هو الذى یصلى علیکم وملائکته «اوست خدایى که هم او و هم فرشتگانش بر شما تحیت و رحمت مىفرستند»(2).
وبه معناى دعا هم در برخى از آیات آمده است. آنجا که به پیامبر(صلى اللهعلیه وآله وسلم)دستور گرفتن زکات داده مىشود خداوند مىفرماید بعد از گرفتنزکات براى آنها و در حقشان دعا کن. خذ من اموالهم صدقة تطهّرهم وتزکیهم بها وصلّ علیهم إنّ صلواتک سکن لهم.
«اى رسول ما، تو از مؤمنان صدقات را بگیر تا بدان واسطه نفوس آنان را پاکیزه سازى و آنها را به دعاى خیر یاد کن همانا دعاى تو در حق آنان، موجب تسلى خاطر
1 ـ سوره مبارکه احزاب، آیه 56.
2 ـ سوره مبارکه احزاب، آیه 43.
ادامه مطلب
پیوند نماز با خاک و زمین
پیوند نماز با خاک و زمین
![]()
در شرایطی که آب در دسترس نیست و یا برای سلامتی انسان ضرر دارد، باید با خاک تیمم کنیم. خاک نیز از جمله مطهرات است و موجب طهارت جسم و روح انسان میشود. علاوه بر آن، در هر نماز باید بر زمین و خاک پاک سجده کنیم. حضرت علی (ع) در حدیثی میفرمایند: تأویل سجده اول آن است که از خاک بودهایم و سر برداشتن از آن یعنی از همینخاک بیرون آمدهایم و سجده دوم رمز آن است که با مرگ وارد خاک میشویم و سر برداشتن از سجده دوم رمز آن است که در قیامت از همان خاک بیرون میآیم.[1]
[1]بحارالأنوار، ج۸۱، ص۲۵۳
ادامه مطلب
دو دام شیطان
دو دام شیطان
![]()
نیکىکردن به برادران دینى، خصوصاً شیعیان، از جمله مواردى است که ائمه اطهار(علیهم السلام) روى آن تأکید فراوان کردهاند و روایات متعددى در این زمنیه وجود دارد.
امام صادق(علیه السلام) نیز در روایت شریفی مىفرمایند:
شیطاندامهایى دارد که به وسیله آنها انسانها را صید مىکند. از بزرگ ترین، عمومىترین و مؤثرترین دامهایى که شیطان براى آدمیزاد مىگستراند، اول ایناست که انسان را از خدمت کردن به دیگران، به ویژه برادران دینى خود باز مىدارد، دوم آن که کارى مىکند تا انسان نمازهایش را به موقع نخواند.»
انسانممکن است با انجام دادن واجبات و فرایض دینى خود فکر کند که به طور کامل به وظیفه اش عمل کرده است، در حالى که رفع نیازهاى مادى و معنوى برادران ایمانى نیز در حد توان از جمله وظایف دینى مسلمانان مىباشد. خصوصاً افرادىکه فعالیت خاصى مثل تحصیل، تدریس، نویسندگى و... را انجام مىدهند، باید بدانند که وظایفى هم نسبت به دیگران، از جمله اقوام، همسایه ها، هم حجره اىها و دوستان دارند، اما متأسفانه این گونه افراد به دلیل تمرکز روى یک فعالیت خاص، کم تر به این نکته توجه دارند و از انجام این وظیفه مهم غافل اند. این غفلتى است که
اولا، مقدمات آن را شیطان فراهم مىکند؛
ثانیاً، به ما القا مىکند که اصلا چیزى ندارى که بخواهى به دیگران کمک کنى؛
ثالثاً، ما را نسبت به نیازهاى دیگران بى تفاوت مىکند؛
یعنىحالتى را در ما ایجاد مىکند که با خود بگوییم به من ربطى ندارد که دیگراننیاز دارند یا ندارند، یا مىگوییم من زحمت کشیدهام و به اندازه رفع نیازخودم چیزى را به دست آورده ام، آنها هم بروند زحمت بکشند تا محتاج دیگران نباشند.
حضرت در ادامه مىفرماید: «هیچ عبادتى بالاتر از این نیست که انسان در راه کمک کردن به برادران دینى خود قدمى بردارد، حتى اگر هم در اینراه موفق به رفع نیاز آنها نگردد. نه تنها احسان و خدمت به برادران دینى بالاترین عبادت است، بلکه دیدار دوستان، البته اگر براى خدا باشد، نیز بالاترین عبادت است.»از دیگر دامهاى شیطانى، بازداشتن انسان از خواندن نماز اول وقت است. آنچه انسان را مستقیماً در مسیر تقرب الى الله به پیش مىبرد، نماز است. نماز رابطه مستقیم بنده با خالق است. از جمله مسایلى که باعث مىشود انسان نتواند به درستى از نمازش استفاده کند، زیاد خوابیدن، دیر خوابیدن و بد خوابیدن است. وقتى انسان دیگر اهتمامى به خواندن نماز اولوقت نداشته باشد، نسبت به مسایل دین نیز بى اعتنا مىشود و کم کم کارش به جایى مىرسد که با دیده تمسخر به مناسک دینى مىنگرد:
ثُمَّ کانَ عاقِبَةَ الَّذِینَ أَساؤُا السُّواى أَنْ کَذَّبُوا بِآیاتِ اللّهِ وَ کانُوا بِها یَسْتَهْزِؤُنَ؛ سرانجام کار آنان که به اعمال زشت و کردار بد پرداختند این شد که کافر شده و آیات خدا را تکذیب و تمسخر کردند.» (1)
اگرخداى ناکرده انسان در این مسیر خطرناک قرار گرفت و نسبت به نماز بى اهمیت شد، در واقع با این کار مقدمات کافر شدن خود را فراهم ساخته است.
ازجمله دلایل بى اعتنایى به دین و تمسخر آن، قرار گرفتن انسان در محیطى است که در آن جا عوامل انحراف و دنیاگرایى زیاد است به گونهاى که آیات الهى کمتر به گوش مىرسد، موعظه کم تر است و دست رسى به استاد و مربى مشکل است. قرآن کریم در مورد کسانى که عهد خدا و سوگند خود را به بهایى اندک مىفروشند، مىفرماید:
اینان را در دار آخرت بهرهاى نیست و خدا از خشم با آنها سخن نگوید و به نظر رحمت در قیامت بدانها ننگرد و از پلیدى گناه پاکیزه نگرداند و آنان را (در جهنم) عذاب دردناک خواهد بود.» (2)
____________________________________________________________
1. روم (30)، 10.
2. آل عمران (3)، (77).
منبع:
مصباح یزدی، محمد تقی، کتاب پندهاى امام صادق(علیه السلام) به رهجویان صادق
ادامه مطلب
