نتیجه ‌گیری

به نظر من بهترین سیاست در احترام گذاشتن به دیگران خلاصه می شود و خودم به شخصه افتخار میکنم که برای این موضوع اهمیت بسیار زیادی قائل هستم. این روزها رادیو و تلویزیون در جوامع غربی برای ادب و احترام ارزش زیادی قائل نمی شوند و آنرا از جمله موارد ایجاد عزت نفس نمی دانند. در این کشورها بسیاری از فعالان صدا و سیما، مجریان، منتقدین، سخنگوهای رادیو، و نهایتاً کمدین ها صرفاً با خار کردن افراد دیگر و توهین و اهانت به آنها و تمسخر کردنشان باعث خنده دیگران شده و به این طریق به شهرت می رسند. باید قبول کنیم که برخی از ورزشکاران نیز ادب خود را حفظ نمی کنند، حتی ادب در برخی از آگهی های بازرگانی نیز رعایت نمی شود و این امر یکی از مهمترین دلایلی است که من ترجیح می دهم تلویزیون تماشا نکنم.

نمی توان هیچ حسابی روی سلیقه افراد باز کرد؛ اما به هر حال در زندگی شخصی ادب، ملاحظه، و احترام همیشه بهترین انتخاب ها در زمان رفتار کردن با دیگران حساب می شوند.

ادب و مراعات حقوق دیگران سبب می شود شما فرد قدرتمندی جلوه کنید. ما دوست داریم که دیگران ما را صمیمانه دوست بدارند، با ما درست رفتار کنند و برایمان ارزش و اهمیت قائل شوند، اما در عین حال باید در نظر داشت که همه ما انسان هستیم و هیچ گاه نمی توانیم 100% کامل باشیم و این امکان وجود دارد که در برخوردهایمان با دیگران دچار خطا و یا اشتباه شویم.  اما به هر حال هر چقدر به دیگران محبت کرده و با آنها مؤدبانه برخورد کنیم به همان میزان آنها به ما محبت کرده و ما را مورد احترام خود قرار می دهند.

به نظر می رسد که قوانین ادب و نزاکت، به دلیل خلق مدنیت ایجاد شده اند و ما به عنوان یک انسان، به شدت نیازمند مرز و محدوده هستیم. قوانینی که پیرامون رعایت ادب وضع می شوند ممکن است که برای ما تا حدودی محدودیت ایجاد نمایند اما اگر از آنها استفاده کنید، متوجه خواهید شد که احساس رضایت و راحتی بیشتری در شرایط جدید به شما دست می دهد. نحوه آشنایی در کنار رعایت طریقه آداب و معاشرت یک نسخه از پیش تعیین شده است و نشان می دهد که چگونه باید در مقابل دیگران ادب و نزاکت را رعایت کرد. در همان حالی که در حال آشنایی بیشتر با دیگران هستیم، میتوانیم با آرامش کامل از این قوانین پیروی کنیم. باید توجه داشت که حفظ ملاحظه و توجه و مراعات و احترام گذاشتن موفقیت هر رابطه ای را تضمین می کند.

نکاتی برای درک بهتر

1-  ابتدا سعی کنید طرف مقابل را درک کنید. اگر شما شخص مقابل را به خوبی بشناسید می توانید با درون او صحبت کنید.

2-  به کلماتی که از دهانتان خارج می شود، توجه کنید. اگر احساس کردید که واکنش طرف مقابل چیزی غیر از آن است که انتظار داشتید، می توانید از او بپرسید که به درستی متوجه منظور شما شده یا خیر.

3-  هر چه سریع تر از مشکل به راه حل تغییر مسیر دهید. بر روی مشکل خود به اندازه کافی وقت بگذارید و بر روی آن تمرکز کنید تا موضوع را به خوبی متوجه شوید. سپس تمام توجه خود را به یافتن راهی برای حل آن معطوف کنید و به جای اینکه بخواهید ثابت کنید چه کسی درست است و چه کسی غلط، به رفع مشکل بیندیشید.

4-  میان احساسات و راه حل تمایز قائل شوید. اگر یک و یا هر دوی شما ناراحت و بی منطق شده بودید و عکس العمل تند از خود نشان می دادید، در حال گفتگو نیستید. یک فرصت کوتاه به خودتان بدهید و پس از چند دقیقه که آرام شدید و از نظر روحی وضعیت بهتری پیدا کردید، مجدداً صحبت های خود را از سر بگیرید.

5-  زحمت بیهوده نکشید؛ اگر تا به حال چندین بار بر سر یک موضوع خاص با هم گفتگو کردید و نتیجه ای عایدتان نشده از شخص دیگری کمک بگیرید. وجود یک نفر سوم بیطرف می تواند در زندگی شما معجزه ایجاد کند.

6-  مؤدب باشید و با دیگری به خوبی رفتار کنید. سعی کنید جو دو جانبه ای را به وجود آورید و برای احساست طرف دیگر نیز ارزش قائل شوید.

آیت‌الله‌‌ سبحانی:
آیت‌الله میرزا جواد تهرانی الگوی رعایت ادب اسلامی در برابر مخالفان بود

خبرگزاری رسا ـ حضرت آیت‌الله‌‌ سبحانی در پیامی به کنگره آیت‌الله میرزا جواد تهرانی آورده است: این عالم بزرگوار در سخن گفتن با مخالفان، حتی مخالفانی مانند پاپ و بها و کسروی، آن چنان ادب اسلامی را رعایت می‌کرد که تحمل ادب او ما را به شگفت می‌آورد و این خود برای همه درسی آموزنده است.

خبرگزاری رسا ـ حضرت آیت‌الله جعفر‌‌ سبحانی در پیامی به کنگره آیت‌الله میرزا جواد تهرانی که صبح امروز در تالار شیخ صدوق(ره) حرم حضرت عبدالعظیم برگزار شد، آورده است: این عالم بزرگوار در سخن گفتن با مخالفان، حتی مخالفانی مانند پاپ و بها و کسروی، آن چنان ادب اسلامی را رعایت می‌کرد که تحمل ادب او ما را به شگفت می‌آورد و این خود برای همه درسی آموزنده است.

در بخشی از این پیام آمده است: «سخن گفتن درباره شخصیّت‌های بزرگ و فرهیخته که علوم و دانش‌های اسلامی را در خود جای داده و به فضایل اخلاقی و سجایای انسانی آراسته شده‌اند، آن هم در یک فرصت کوتاه بسیار مشکل است، زیرا هر برگی از حیات علمی و اخلاقی آنان برای خود سخنی می‌طلبد و لذا ما فقط به گوشه خاصی از زندگی ایشان اشاره می‌کنیم و آن، اسوه و الگو بودن فقید سعید در زندگی علمی و اجتماعی است.»

حضرت آیت الله سبحانی در این پیان می‌افزاید: «امروز برای هدایت مشتاقان راه کمال و فضیلت راه‌های فراوانی هست، اما یکی از آن راه‌ها وجود الگوی مجسم در جامعه انسانی است که زندگی آنان می‌تواند برای هگان سرمشق، و عملا هدایت‌گر باشد.

قرآن مجید، پیامبر گرامی(ص) را اسوه می‌خواند و می‌گوید: «لَقَدْ کَانَ لَکُمْ فِی رَسُولِ اللَّهِ أُسْوَةٌ حَسَنَةٌ» پیامبر(ص) نمونه بارز کمال و جمال حق در جامعه، رفتار او نیز به سان گفتارش، راهنما و هدایت آفرین بود.

عالم ربانی، مفسر گرانسگ، مرحوم آیت‌الله میرزا جواد آقا تهرانی به حق نمونه کامل اخلاق و فضایل و برجستگی بود. گوینده این سخن که با چند نخ خواسته است در ردیف خریداران یوسف قرار بگیرد، قریب چهار ماه در مجلس خبرگان نخست در سال 58 با ایشان مأنوس بوده و از نزدیک کمالات معنوی و روح بلند او را احساس می‌کرد.»

در ادامه این پیام آمده است: «امیر مؤمنان(ع) در تفسیر آیه «رِجَالٌ لَّا تُلْهِیهِمْ تِجَارَةٌ وَلَا بَیْعٌ عَن ذِکْرِ اللَّهِ» مردانی که در آیه به آنها اشاره شده، چنین می‌ستاید: «ما برح‌الله، عزت آلاؤه، فی البرهة بعد البرهة و فی ازمان فترات، عباد ناجاهم فی فکرهم و کلهم فی ذات عقولهم، فاستصبحوا بنور یقظة فی الابصار و الاسماع و الافئدة یذکرون بایام الله و یخوفون مقامه بمنزله الادلة فی الفلوات»(نهج‌البلاغه خطبه 222).

آیت‌الله تهرانی در عین بهره‌گیری از عالمان معاصر خود چه در نجف اشرف و چه در مشهد مقدس، از عالم بالا نیز فیوضات و یافته‌هایی داشت و مصداق بارز «عباد ناجاهم فی فکرهم و کلهم فی ذات عقولهم» بود، و لذا این نورانیت در سخنان و نگارش‌های او کاملا هویدا است. او در عین حالی که از برون کسب آگاهی کرده ولی از درون نیز حقایقی را درک نموده است، و در سایه پیمودن راه عبودیت و بندگی و مهار نفس، سراپا تسلیم اوامر الهی بود و می‌کوشید که لحظه‌ای از یاد حق غافل نباشد و در حقیقت نشانه‌های پرهیزکاران در او جلوه‌گر بود و مصداق گفتار امیر مؤمنان(ع) به همّام به شمار می‌آمد که: «غضو ابصارهم عما حرم‌الله علیهم و وقفوا اسماعهم علی العلم النافع لهم. هم و الجنة کمن قد رآها و هم فیها منعمون و هم و النار کم قد رآها و هم فیها معذبون».

در ادامه می‌افزاید: «فقید سعید در سخن گفتن با مخالفان، حتی مخالفانی مانند پاپ و بها و کسروی، آن چنان ادب اسلامی را رعایت می‌کرد که تحمل ادب او ما را به شگفت می‌آورد و این خود برای همه درسی است آموزنده و اسوه‌ای است که باید از آن پیروی کنیم و در عین این‌که از عقاید خود سر سوزنی کنار نرویم، در عین حال احترام طرف را حفظ کنیم تا سخن ما نافذ باشد.

بیت خاندان او در تهران مرکز علما و دانشمندان و خطیبان ارجمند بود. برادر بزرگ ایشان مرحوم حاج آقا رضا ترخانی مورد احترام قاطبه تهرانی‌ها بوده تا آنجا که من در خاطرم هست، مرحوم آیت‌الله‌العظمی بروجردی، ایشان را به عنوان امین عام در ساخت مسجد اعظم قرار داده بود و او با وجود تمکن مالی به سان یک کارگر در مسجد حضور می‌یافت و عملیات ساختمانی را سرپرستی می‌کرد و گاهی در سلام بر ما پیشی می‌جست. برداره‌زاده ایشان که اخیرا درگذشت، شاخه‌ای از این شجره طیبه بود که در کلیه کارهای خیر شرکت می‌نمود و مسجد امام قم را احیا کرد، تو گویی این خاندان مصداق بارز این آیه مبارکه است که «أَلَمْ تَرَ کَیْفَ ضَرَبَ اللّهُ مَثَلًا کَلِمَةً طَیِّبَةً کَشَجَرةٍ طَیِّبَةٍ أَصْلُهَا ثَابِتٌ وَفَرْعُهَا فِی السَّمَاء تُؤْتِی أُکُلَهَا کُلَّ حِینٍ بِإِذْنِ رَبِّهَا».

رسول اکرم(ص) کاملترین انسان و بزرگ و سالار تمام پیامبران است. در عظمت پیامبر اسلام همین بس که خداوند متعال در قرآن آن حضرت را با "یا ایها الرسول" و "یا ایها النبی" مورد خطاب قرار داده و او را به عنوان انسانی الگو برای تمام جهانیان معرفی می کند، حضرت محمد(ص) به حق دارای اخلاقی کامل و جامع تمام فضایل و کمالات انسانی است .

شک نیست یکی از مهمترین عوامل پیشرفت اسلام، اخلاق نیکو و برخورد متین و ملایم آن حضرت با مردم بود. در طول زندگی او هرگز دیده نشد وقتش را به بطالت بگذراند . در مقام نیایش همیشه می گفت: «خدایا از بیکارگی و تنبلی و زبونی به تو پناه می برم» و مسلمانان را به کار کردن تشویق می کرد.

پیامبر اسلام(ص) صدق گفتار و ادای امانت را قوام زندگی می دانست و می فرمود: این دو در همه تعالیم پیغمبران تأکید و تأیید شده است. در نظر پیامبر اسلام(ص) همه افراد جامعه، موظف به مقاومت در برابر ستمکاران هستند و نباید نقش تماشاگر داشته باشند.

محمد(ص) که خاتم الانبیا است در برابر کسانی که با وی مشاجره می کردند تنها به خواندن آیاتی از قرآن اکتفا می کرد و یا عقیده خویش را با سبکی ساده و طبیعی می فرمود و به جدل نمی پرداخت .

پیامبر اکرم(ص) چنان متواضع بود که تمام خودخواهان، مغروران متکبران را به اعجاب وا می داشت. زندگی آن حضرت، رفتار و خصوصیات اخلاقی وی، محبت، قدرت، خلوص، استقامت و بلندی اندیشه و زیبایی روح را الهام می بخشید.سادگی رفتار، نرمخویی و فروتنی حضرت محمد(ص) از صلابت شخصیت و جذبه معنویت وی نمی کاست. هر دلی در برابرش به خضوع می نشست و هر غروری از شکستن در پای عظمت زیبای او سیراب می شد.

●تلاش برای تحقق انسانیت

وجود رسول خدا(ص) برای همه مردم مایه رحمت بود و هیچ کس را به سبب رنگ و جنس از شمول آن مستثنی نمی کرد. همه مردم نزد او روزی خور خداوند بودند.

آن حضرت عموم مردم را به رشد و اعتلای انسانیت، صلح، گذشت و بخشش دعوت می کرد . از این رو، مشاهده می کنیم که جنگهای او همگی برای اهداف والای انسانی بوده و به منظور تحقق انسانیت انجام می شده است.

●بخشایش و گذشت

بد رفتاری و بی حرمتی به شخص خود را با نظر اغماض می نگریست، کینه کسی را در دل نگاه نمی داشت و در صدد انتقام برنمی آمد. روح بلند آن حضرت عفو و بخشایش را بر انتقام ترجیح می داد.در جنگ احد با آن همه قصاوت و اهانتی که به پیکرعمویش حمزه روا داشته بودند و از مشاهده آن به شدت متألم بود، دست به عمل متقابل با کشتگان قریش نزد و بعدها که به مرتکبین آن و از آن جمله هند زن ابوسفیان دست یافت، در مقام انتقام برنیامد .

●حریم قانون

آن حضرت از بد رفتاری و آزاری که به شخص خود می شد عفو و اغماض می نمود ولی در مورد اشخاصی که به حریم قانون تجاوز می کردند گذشت نمی کرد و در اجرای عدالت و مجازات متخلف، هر که بود، مسامحه روا نمی داشت.زیرا قانون عدل، سایه امنیت اجتماعی و حافظ کیان جامعه است و نمی شود آن را بازیچه دست افراد بی کفایت قرار داد و جامعه را فدای فرد نمود.

●احترام به افکار عمومی

رسول خدا(ص) در موضوعاتی که به وسیله وحی و نص قرآن، حکم آن معین شده بود، اعم از عبادت و معاملات، چه برای خود و دیگران، حق مداخله قائل نبود و این دسته از احکام را بدون چون و چرا به اجرا در می آورد، زیرا تخلف از آن احکام، کفر به خداست اما در موضوعات مربوط به کار و زندگی، اگر جنبه فردی داشت و در عین حال یک امر مباح و مشروع بود، افراد، استقلال رأی و آزادی عمل داشتند.