شک نکنیم که قدرتمندترین اقتصاد آسیا و یکی از قَدَرترین کشورهای اقتصادی دنیا است و این مسأله عجیبی نیست. با آن که فقط بازارهای داخلی این کشور کافی اند تا بتوانند چرخه اقتصادی آن را به حرکت وادارند، اما چین کشوری فرامرزی است.
نگاهی به روندی که این کشور در پیش گرفته، حکایت از نوعی تنوع تولید و تناسب بازارها و تولیدات در مناطق مختلف دنیا دارد. ایالات متحد نیز مانند کشور ما یکی از شرکای عمده تجاری چین است، اما از نوع وارد کننده کالاهای باکیفیت چینی. تولید در دامنه های متفاوت قیمتی و برای سلیقه های مختلف از دیگر خصوصیات این کشور قدرتمند اقتصادی است.
با همه این احوال، بزرگترین مشکل اقتصادی چین را باید در عدم توازن اقتصادی در ساختار این کشور جست وجو کرد. اقتصاددانان معتقدند اقتصاد چین باثبات، متوازن، هماهنگ و پایدار نیست. رشد نامتوازن سرمایه گذاری در این کشور بسیار بالا است، رشد اعتباری آن بسیار سریع است، نقدینگی در اقتصاد آن بسیار زیاد است و تجارت و پرداخت های بین المللی آن متوازن نیستند. ون جیابائو، نخست وزیر چین، این مشکلات را آفت تلقی می کند و معتقد است کشورش نیازمند پیشنهادات سریع و راهکارهای عملی است. رمز موفقیت چین در همین آسیب شناسی است. از سال ۱۹۷۸ تاکنون با ارایه بسته های پیشنهادی و مشوق های اقتصادی در دوره های گوناگون، روند اقتصادی چین هر روز بهتر از دیروز به طی مسیر پرداخته است
ادامه مطلب...
ادامه مطلب