آيت الله حاج ميرزا محمّد حقّي سرابي ، متوفّاي شب پنجشنبه 26 رمضان 1491 هـ . در مورد کرامات حضرت معصومه _ سلام الله عليها _ فرمود :

بنده نسبت به حاجات خودم ، خيلي از حاجات را که مشکل بود و شايد از راههاي متعارف قابل علاج نبود ، از حضرت امام رضا عليه السلام گرفتم ، يا به برکت توسّل به حضرت معصومه عليها السلام ، شفاي امراض و حل مشکلات و غوامض مطالب ، که حلّ آنها بسيار مشکل بود ، به برکت توسّل به ايشان نتيجه گرفته ام .

اين مطلب قابل انکار نيست ، نتايجي که از اين زيارات و توسّلات گرفته مي شود ، متواتر است ، يعني آنقدر زياد است که انکارش از بديهيّات است . (59)

حضرت حجّه الاسلام والمسلمين آقاي شيخ عبدالحسين رضوي هشترودي (متوفّاي شب پنجشنبه سوّم شوّال 1419 هـ . ) که از علماي برجسته آذربايجان بودند نقل فرمودند : که در دوران طلبگي ما ، زني غير منزّه در حرم در صدد اغفال بانوي پاکدامني بوده ، چون با دو دستش ضريح مطهّر حضرت معصومه _ سلام الله عليها _ را گرفته بود ، هر دو دستش به ضريح مطهّر چسبيده بود و به هيچ حيله اي نتوانسته بودند دستهايش را از ضريح جدا کنند .

يک دزد حرفه اي در حدود چهل سال پيش گستاخي را به جايي مي رساند که به حرم مطهّر حضرت معصومه عليها السلام شبيخون مي زند و از پولهاي ضريح مقدّس به مقدار يک گوني مي دزدد و با مهارت خاصّي آن را از محدوده حرم بيرون مي برد.

هنگامي از مقابل کلانتري عبور مي کند يکي از پاسبانها مي پرسد : آن گوني چيست ؟ او در پاسخ مي گويد : نان خشک است . چون دست مي زنند مي بينند که اسکناس است و بدينگونه او دستگير مي شود ، پولها به حرم مطهّر عودت داده مي شود و دزد به سزاي گستاخي خود مي رسد . (57)

مرحوم " کچوئي قمي " يکي از خادمان عصر خود را به نيکي و ظاهر الصّلاح بودن مي ستايد و از او نقل مي کند که گفت :

من به جهت عواملي چند که ذکرش موجب تطويل است ، تصميم گرفتم که از خدمت حضرت معصومه عليها السلام دست بردارم و به دنبال کسي بروم ، سرانجام به بازار رفتم تا شغل مناسبي برگزينم .

چون به منزل بازگشتم يکمرتبه حالم پريشان شد و به حالت بيهوشي افتادم ، به طوري که شربت آب نيز از گلويم پايين نمي رفت .

احساس کردم که اين دگرگوني در اثر تصميم استعفا از خدمت مي باشد ، و لذا قصد خود را برگردانيدم و عزم خود را جزم کردم که بر سر خدمت برگردم ، بلافاصله حالم خوب شد و به کلّي شفا يافتم . (56)

در دوران سياه رضا خان ، رئيس پليس قم که فردي بسيار پست ، رذل ، گستاخ و قوي هيکل بود ، براي برداشتن حجاب از سر بانوان به زور متوسّل شد .

روزي به همين منظور در حريم حضرت معصومه عليها السلام قدم مي گذارد و در حرم کريمه اهلبيت به زور از سر بانوي صالحه اي که مشغول دعا و زيارت بود ، چادرش را بر مي گيرد ، ديگر بانوان حاضر در حرم به وحشت و اضطراب مي افتند و ناله و فرياد سر مي دهند .

مرحوم آيت الله مرعشي نجفي ( متوفّاي 7 صفر 1411 ) که در حرم حضور داشته، با مشاهده اين جنايت هولناک و گستاخي بي باک در حرم آن ناموس الهي ، کنترل خود را از دست مي دهد و سيلي محکمي از روي غيرت و حميّت بر صورت رئيس پليس مي نوازد و رئيس پليس ايشان را تهديد به قتل مي کند ، غافل از اين که دختر باب الحوائج هرگز چنين گستاخي را بي پاسخ نمي گذارد .

يک روز بعد هنگامي که رئيس پليس وارد بازار قم مي شود ، قسمتي از سقف بازار فرو مي ريزد و رئيس پليس هتاک و بي باک زير آوار مي ماند و از کرامت حضرت معصومه عليها السلام همانجا جان مي سپارد و روانه دوزخ مي شود . (55)

نيز ايشان از يکي از خدّام حرم مطهّر به نام " ميرزا حبيب الله " نقل مي کند که طبق معمول هر روز عصر با ديگر خدّام در حرم قرآن مي خوانديم ، مسافرتي براي من پيش آمد و چند ماه طول کشيد .

در سفر مريض شدم ، چون به قم بازگشتم ديدم همسرم نيز بيمار شده است . روزي عصا به دست گرفته براي کاري بيرون رفتم ، چون برگشتم همسرم را منقلب ديدم ، از علّت آن پرسيدم ، گفت :

پس از رفتن شما خوابيده بودم ، در عالم رويا ديدم در حرم هستم ، سه بانوي مجلّله در جاي ضريح مطهّر نشسته بودند ، يکي از آنها از دو بانوي ديگر با عظمت تر بود .

متوجّه شدم که حضرت معصومه _ سلام الله عليها _ است ، به آن حضرت ملتجي شدم و تقاضا کردم که مرا شفا عنايت کنند ، فرمودند : " ترا شفا داديم " .

عرض کردم : شوهرم از خدّام شماست ، او را نيز شفا بدهيد ، فرمودند : " او تقصير خدمت دارد ، او چندماه است که قرآن تلاوت نکرده است " .

عرض کردم : او براي تامين معاش مسافرت کرده بود ، فرمودند : " او را نيز شفا داديم " .

ميرزا حبيب الله گفت : همسرم تا از خواب بيدار شده بود بهبودي يافته بود ، من نيز در همان ساعت شفا يافتم . (54)

از اين روياي صادقه استفاده مي شود که خدمتگزاران عتبات عاليات و مشاهد مشرّفه بايد شب و روز در خدمت ، کوشا باشند و هرگز در خدمت سستي نکنند .

دوست ارجمندم سلاله الاطياب حجّه الاسلام آقاي حاج سيّد محسن مهدوي فرمودند : دوستان دسته دسته به کربلا مي رفتند ، من نيز شديداً علاقمند بودم که سعادت تشرّف به حرم مطهّر سالار شهيدان را داشته باشم ولي به هيچوجه مقدّمات آن فراهم نبود .

ماه ذيحجّه ( 1418 هـ . ) از راه رسيد و موسم زيارتي عرفه نزديک شد ، يادآوري عنايات خاصّ خداوند منّان در مورد زائران سالار شهيدان در روز عرفه ، هر لحظه در دلم کشش بيشتري ايجاد کرد و حسرت زيارت روز عرفه دلم را به خود مشغول نمود . به حرم مطهّر عمّه جان مشرّف شدم و تقاضا کردم که مقدّمات اين سفر روحاني فراهم شود و من نيز سعادت آن را داشته باشم که پيشاني بر آستان ملک پاسبان سرور جوانان بهشت بسايم .

مولّف انوار المشعشعين از شخصي به نام سيّد عبدالرّحيم نقل مي کند که در عالم رويا ديده است که جمعيّت انبوهي در قبرستان بزرگ (52) قم گرد آمده اند ، آنگاه شخصيّت جليل القدري سوار بر اسب از زير بازارچه بيرون آمدند .

در عالم رويا صداي شخصي را مي شنود که مي گويد : " ايشان حضرت حجّت عليه السلام مي باشند " .

او مي بيند که حضرت بقيّه الله _ ارواحناه فداه _ تا درِ صحن تشريف آوردند ، آنجا از اسب پياده شدند و وارد حرم مطهّر شدند .

او مي گويد : من نيز دنبال آن کعبه مقصود به حرم مطهّر مشرّف شدم . در حرم مطهّر جز آن حضرت در آن ساعت زائر ديگري نبود . قسمت بالاي سر تشريف آوردند ، مشغول زيارت شدند و بعد از زيارت تشريف بردند . (53)

آقاي شيخ عبدالله موسياني مي گويد : در يک فصل زيارتي عازم مشهد مقدّس بوديم و مي دانستيم که در آن ايّام در مشهد منزل به سختي پيدا مي شود . به حرم مطهّر حضرت معصومه عليها السلام مشرّف شديم و عرضه داشتيم : ما عازم عتبه بوسي برادر بزرگوارتان هستيم ، در مورد منزل ، خودتان عنايتي بفرماييد .

آيت الله حاج آقا عزّالدين زنجاني كه از شخصيتهاي برجسته جهان تشيع ، و مقيم مشهد مقدس هستند ، مي فرمايند : در دوران سياه رضاخان از فشارهاي شديدي كه براي روحانيون ايجاد كرده بودند ، محدوديت استفاده از لباس مقدس روحانيت بود ، تنها كساني مجاز به گذاشتن عمامه بودند كه امتحان بدهند و تصديق داشته باشند . من در آن هنگام به سن ّ تكليف نرسيده بودم ، ولي امتحان داده تصديق گرفته بودم در عين حال مورد تعرض مأموران شهرباني قرار مي گرفتم ، لذا در يكي از مسافرتها كه در محضر پدر بزرگوارم به مشهد مقدس سفر كرده بودم ، مأمورين شهرباني به جرم عمامه داشتن مرا جلب كردند ، ولي چون رئيس شهرباني اهل زنجان بود مرا آزاد كرد .