حضرت مستطاب آيت الله حاج شيخ عبدالله مجد فقيهي ، بنيانگذار درمانگاه

" قرآن " ( متوفّاي شب اوّل ذيقعده 1421 هـ . ) روز اوّل ذيعقده 1414 هـ . که براي براي شرکت در جشن ميلاد حضرت معصومه _ سلام الله عليها _ به منزل نگارنده تشريف آورده بود ، با يک شور و عشقي کرامتي را که از حضرت معصومه _ سلام الله عليها _ مشاهده کرده بود ، به شرح زير نقل فرمود :

در اوايل ورود ما به قم ، صبيّه اينجانب مريض شد و معالجات فراوان نتيجه نداد ، تا سرانجام در بستر مرگ افتاد و اميد ما از همه جا قطع شد .

مقدّمات دفن فراهم شد و من براي اجازه دفن به سراغ پزشک قانوني رفتم . ژ

در مسير خود به مطبّ دکتر قانوني ، وارد حرم مطهّر حضرت معصومه _سلام الله عليها _ شدم و عرض کردم : " اي بي بي دو عالم ما به شما پناهنده ايم ، شما راضي نشويد که در آغاز تشکيل زندگي و در اوايل ورود ما به اين شهر مقدّس ، ما پريشان خاطر و دل افسرده شويم " .

برگ اجازه دفن را از پزشک قانوني گرفتيم و به خانه برگشتم ، با کمال تعجب ديدم که آثار حيات در چهره اش آشکار گشته است .

پستانک را به دهانش نزديک کرديم شروع به مکيدن نمود .

طولي نکشيد که همه آثار مرگ و مرض از چهره اش برطرف شد و بهبودي کامل يافت و از کرامات بي بي الآن زندگي خوش و مرفّهي دارد و خود صاحب دو فرزند است .

حاج آقاي سبزواري فرمودند : روزي در مشهد مقدّس خدمت مرحوم آيت الله مجتهدي بودم و سيد بزرگواري هم حضور داشت ، به مناسبتي از مقامات بي بي حضرت معصومه _ سلام الله عليها _ صحبت شد ، ايشان فرمودند : از ويژگيهاي حرم حضرت معصومه عليها السلام اين است که حوائج قلبي را بي بي روا مي کند و نيازي به ذکر آن نيست . ايشان روي اين مطلب تاکيد مي کردند .

نگارنده نيز اين مطلب را بارها از ايشان شنيده بود .

ايشان فرمودند : من از سفر مشهد به قم بازگشتم ، دَيني به گردن داشتم که فکرم را مشغول کرده بود . به حرم مطهر مشرّف شدم ، با يکي از خدّام به نام آقاي کوه خضري که از دوستان بود ، مصادف شدم ، اين مطلب را با ايشان بازگو کردم ، گفت : حقيقت است .

يکي از دوستان مورد اعتماد ، از يکي از فضلاي آذربايجان که مورد اعتماد نگارنده نيز هست ، نقل کرد که :

در سال 1379 هـ . ( يک سال قبل از وفات مرحوم آيت الله بروجرودي ) به قم آمدم ، امّا در هيچ مدرسه اي حجره اي نيافتم ، تا اينکه اطاقي را در زير پلّه اي اجاره کردم ، ولي از جهت مطالعه و استراحت خيلي در فشار بودم . شبي به حرم مطهّر حضرت معصومه _ سلام الله عليها _ مشرّف ، و به شدّت متوسّل شدم .

همان شب در عالم رويا نقطه خاصّي از حرم مطهّر ( قسمت بالاي سر ) را به من نشان دادند و گفتند : در اين نقطه زيارت عاشورا بخوان تا حجره اي برايت فراهم شود .

روز بعد به حرم مطهّر مشرّف و در همان نقطه زيارت عاشورا خواندم ، و همان روز حجره اي در مدرسه حجّتيه برايم فراهم شد .

حجه الاسلام و المسلمين جناب آقاي حاج شيخ اسماعيل حسين زاده سرابي ، که از فضلاي برجسته و مورد وثوق مي باشند ، از مرحوم حجه الاسلام والسملين حاج ميرزا تقي زرگر ، که از شخصيّتهاي بارز حوزه علميه قم بودند و در سال 1398 هـ . فوت کردند مکاشفه اي را به شرح زير نقل فرمودند :

روزي در صحن مطهّر حضرت معصومه _ سلام الله عليها _ در خدمت مرحوم آقاي زرگر نشسته بوديم ، فرمود :

" يک روز در همينجا نشسته بودم يکمرتبه حالت مکاشفه به من دست داد ، ديدم که در ايوان طلا دوشهاي فراوان است که از آنها آب مي ريزد ، هر يک از زوّار که از حرم مطهّر خارج مي شود زير اين دوشها مي ايستد کاملاً شستشو مي کند و سپس راه مي افتد و هرگز احدي از زائران حضرت معصومه از اين معني مستثني نبود و همه آنجا شستشو مي کردند و مي رفتند " .

اين حالت در حدود 10 - 15 دقيقه ادامه يافت ، سپس چشمم عوض شد و همه چيز را به صورت عادي ديدم .

حجه الاسلام والمسلمين جناب آقاي سبزواري مي فرمود : براي تشرف به کربلا به دنبال يک نوشته پر فيض و معنوي بودم ، که دسترسي به آن ظاهراً مشکل بود . رفتم خدمت بي بي فاطمه معصومه _ سلام الله عليها _ ، عرض کردم : بي بي جان ! من اين نوشته را به عنوان ره توشه از شما مي خواهم .

دو سه روز بعد يکي از دوستان مرا براي منبر و نهار به منزل خود دعوت کرد ، چون خانواده در مشهد بود ، دعوت ايشان را پذيرفتم . نماز ظهر و عصر را در حرم خواندم و به منزل ايشان رفتم ، همانجا حاجتم برآورده شد .

پيش از منبر بود و يا بعد از منبر ، نوشته اي را زير منبر ديدم ، آن را برداشتم و به صاحب خانه گفتم : اين چيست ؟ گفت : هرچه هست مال شما .

آيت الله حاج ميرزا محمّد فاضل لنکراني از مراجع تقليد ، مي فرمود : موضوعي براي من پيش آمد که مربوط به سالها قبل است ، من هر وقت به آيه شريفه :

" اِنَما يُريدُ اللهُ لِيُذهِبَ عَنکُمُ الّرِجسَ اَهلَ البَيتِ وَ يُطَهِّرَکُم تَطهيراً " (72) که به آيه تطهير معروف است بر مي خوردم ، اين سوال در ذهنم مي آمد که اگر اين آيه مخصوص اهل بيت پيامبر است و به همسران آن حضرت ربطي ندارد ، چگونه در بين آياتي آمده است که از زنان پيامبر و احکام آنان سخن مي گويد ؟

اين مطلب سالها ذهن مرا مشغول کرده بود و به صورت يک مشکل علمي درآمده بود ، تا آنکه متوسّل به حضرت معصومه _ سلام الله عليها _ شدم و به لطف الهي و عنايت آن حضرت اين مشکل حل شد ، به گونه اي که با همکاري جناب آقا شهاب الدّين اشراقي که هم مباحثه ما بود ، کتابي علمي در اين باره نوشتيم و با استدلال علمي ثابت کرديم که اين آيه هيچ ارتباطي با همسران پيامبر ندارد و مخصوص اهلبيت آن حضرت است . (73)

در سال 1419 هـ . خانمي به نگارنده زنگ زد و گفت : حاج آقا كتاب شما مرا در به در كرده است .

پرسيدم : چطور ؟ گفت : كتاب شما به دستم رسيد و كرامات مندرج در آن را خواندم . مشكلات زيادي داشتم ، لذا راهي قم ‌شدم ، به حرم مطهر بي بي تشرف يافتم و عرض كردم : < بي بي جان ! اين كتاب مرا تا اينجا آورده ، اگر مطالب اين كتاب درست است و اين عنايتها و كرامتها صحت دارد ، مرا هم شفا دهيد و مشكلاتم را حل كنيد > .

سپس افزود : اينك چند روزي است كه در اين شهر غربت همه وقتم را مشغول گريه و توسل هستم و هيچ خبري هم نيست .

گفتم : مأيوس نشويد و توسلات خود را ادامه دهيد ، اگر مصلحت باشد ، حتماً بي بي عنايت مي كند من نيز به حرم مشرف مي شوم و در حق شما دعا مي كنم .

الحمدلله مشكلات ايشان نيز رفع شد و با شادكامي به شهر و ديار خود بازگشت .