آوازشان آواز بود آنان كه رفتند

پروازشان، پرواز بود آنان كه رفتند

چشمانشان مثل شقايق، مثل خورشيد

در محضر گل، باز بود آنان كه رفتند

«نيريز»شان در كوچه باغ آبى عشق‏

سبز و طنين‏انداز بود آنان كه رفتند

پژواكى از «ماهور»شان در بيكران ريخت‏

«تحرير»شان همساز بود آنان كه رفتند

موج نگاه آسمان افروزشان نيز

روشن‏ترين اعجاز بود آنان كه رفتند

ديگر نيازيشان به دنيا دوستان نيست‏

دنيايشان يك راز بود آنان كه رفتند

معراجيان را مرگ، يعنى جشن ميلاد