اشاره به نماز عصر
![]()
اشاره به نماز عصر
و العصر ـ به عصر سوگند«عصر ، 1»
در ابتدای این سوره با قسم تازهای روبرو میشویم، میفرماید:(به عصر سوگند)، (و العصر).
واژه(عصر) در اصل به معنی (فشردن) است و سپس به وقت عصر اطلاق شده، به خاطر اینکه برنامهها و کارهای روزانه در آن پیچیده و فشرده میشود.
سپساین واژه به معنی مطلق (زمان) و دوران تاریخ بشر یا بخشی از زمان مانند عصر ظهور اسلام و قیام پیغمبر اکرم ـ صلّی الله علیه و آله ـ و امثال آن استعمال شده است، لذا در تفسیر این سوگند مفسران احتمالات زیادی دادهاند: بعضی آن را ناظر به (نماز عصر) شمردهاند به خاطر اهمیت ویژهای که در میاننمازها دارد زیرا آنها (صلاة وسطی) را که در قرآن روی آن تأکید خاصی به عمل آورده نماز عصر میدانند.[1]
[1] . سوره عصر آیه 1، تفسیر نمونه، ج 27، ص 292، 293، 294 و المیزان ج 20 ص 818.
ادامه مطلب
وقتی به نماز می پردازند, همه حیله های ما باطل می شود
![]()
وقتی پیامبر اکرم (ص) به رسالت مبعوث شد، ابلیس فریاد کشید و شیاطین را به دور خود جمع کرد و به آنها گفت: بر روی زمین جست وجو کنید، ببینید چه حادثه ی مهمی رخ داده است!
شیاطین به هر سو پراکنده شدند. پس از جستجوی بسیار به نزد ابلیس بازگشتند و گفتند: برما چیزی معلوم نشد!
ابلیس گفت: این کار، کار خود من است، خواهم رفت و خبر آن را برای شما می آورم. آن گاه به جستجو پرداخت و پس از کسب خبر، به نزد شیاطین بازگشت و گفت: اکنون از جانب خدا، محمد مصطفی (ص) به رسالت مبعوث شده است. حالا شما مأموریت دارید که به گمراه کردن پیروان او بپردازید. اما بیشتر شیاطین از این مأموریت ناامید باز می گشتند و می گفتند: ما هرگز چنین امتی را ندیده ایم، زیرا به هزار و یک حیله، آنان را وسوسه می کنیم، ولی وقتی بهنماز می پردازند، همه حیله های ما باطل می شود.
ابلیس گفت: عجله نکنید و نگران نباشید. شما می توانید به وسیله ی جلوه دادن دنیا و دنیاطلبی فرزندان آدم، بر آنان مسلط شوید.
ادامه مطلب
«آیه جمعه»
![]()
«آیه جمعه»
آیه9 جمعه/ 62 را که در آن به حکم نماز جمعه پرداخته شده، «آیه جمعه» نامیدهاند.[1] در این آیه از مؤمنان خواسته شده که هنگام اذان ظهرِ جمعه*،خرید و فروش را رها کرده، به سوى ذکر خدا و نماز جمعه رهسپار شوند: «یـأیُّهَاالَّذینَ ءَامَنوا إِذا نودِىَ لِلصّلَوة مِن یَومِ الجُمعَةِ فَاسعَوا إِلى ذِکرِ اللّهِ و ذَرُوا البَیعَ ذلِکُم خَیرٌ لَکُم إِن کُنتم تَعلَمون». در شأن نزول این آیه آمده است که پیش از هجرت پیامبر(صلىالله علیه وآله)به مدینه، انصار گفتند: یهودیان در هر هفته، روز شنبه، ونصارا یکشنبه را به عبادت اختصاص دادهاند. براى ما هم مناسب است روزى تعیین شود تا براى عبادت اجتماع کنیم. آنها «یوم العروبه» (نام روز جمعه پیش از اسلام) را براى این کار برگزیدند و نزد اسعد بن زراره اجتماع کردند.اسعد براى آنان نماز خواند و به آنان پند داد و آن روز را به دلیل اجتماعشان «جمعه» نامیدند و این آیه نازل شد.[2]
پانوشت ها:
[1] الاتقان، ج1، ص80.
[2] مجمع البیان، ج10، ص431؛ مخزن العرفان، ج13، ص305.
ادامه مطلب
انوار الهى
![]()
انوار الهى
قال الباقر - علیه السلام -:
المرء المسلم باذن الله - عز و جل - مادام فى الصلوة لم یزل الله - عز و جل - ینظر الیه حتى یفرغ من صلاته ؛
فرد مسلمان تا هنگامى که به نماز ایستاده خداوند نظر مرحمتش را از او قطع نخواهد کرد و انوار الهى شامل اوست تاوقتى که انسان از نمازش فارغ گردد.
(بحارالانوار، ج 82، ص 227)
ادامه مطلب
