نماز بالاترین ذکر

نماز بالاترین ذکر

52057517313074201611.jpg

(و لذکر الله اکبر)
نامیدن نماز به ذکر برای این است که نماز هم مشتمل است بر ذکر زبانی از تهلیل و حمد و تسبیح و هم به اعتباری دیگر مصداقی است از مصادیق ذکر چون روی هم آن عبودیت بنده، خدای را مجسم می‌سازد، و لذا خدایتعالی نماز را ذکرالله نامیده فرمود

(اذانودی للصلوة من یوم الجمعه فاسعوا الی ذکر الله) چون روز جمعه به سوی نمازندا می‌شود، بشتابید به سوی ذکر الله و هم به اعتباری دیگر امری است که ذکر بر آن مترتب می‌شود، ترتّب غایت بر صاحب غایت، یعنی نتیجه نماز یاد خدااست، همچنان که آیه (و اقم الصّلوة لذکری)، نماز بپا دار برای یاد من به آن اشاره می‌کند.
جمله (و لذکر الله اکبر) اثر دیگری از نماز بیان می‌کند، و آن اثر، بزرگتر از اثر قلبی است.
پس فرمود: نماز بگذار تا تو را از فحشاء و منکر باز بدارد، بلکه آنچه عایدتو می‌کند بیش از این حرفها است، چون مهم‌تر از نهی از فحشاء و منکر این است که تو را به یاد خدا می‌اندازد و این مهم‌تر است، برای اینکه ذکر خدا بزرگترین خیری است که ممکن است به انسان برسد و چون ذکر خدا شامل همه خیراتاست و نهی از فحشاء و منکرات نسبت به آن فایده‌ای جزئی است.[1]
یاد خدا مایه‌ حیات قلوب و آرامش دلها است و هیچ چیز به پایه‌ آن نمی‌رسد (الا بذکر الله تطمئن القلوب) آگاه باشید یاد خدا مایه اطمینان دلها است.[2]
اصولاً روح همه عبادات چه نماز و چه غیر آن ذکر خدا است، اقوال نماز، افعال نماز، مقدمات نماز، تعقیبات نماز، همه و همه در واقع، یاد خدا را در دل انسان زنده می‌کند.[3]
در تفسیر مجمع البیان آمده:
مهم‌ترین چیزی که انسان را از فحشا و گناهان باز می‌دارد یاد پروردگار و همیشه به یاد دستورات او از امر و نهی و ثوابها و عقابها بودن است و این بهترین لطف وچیزی است که انسان را همیشه به یاد خداوند واداشته و ازگناهان دور می‌نماید.

پی نوشت ها:

[1] . المیزان، ج 16، ص 213 ـ 214.
[2] . تفسیر نمونه، ج 16، 287 و 288.
[3] . تفسیر نمونه، ج 16، 287 و 288.


ادامه مطلب


[ پنج شنبه 18 تیر 1394  ] [ 12:38 PM ] [ فروزان ]
[ نظرات(0) ]

بیدار شدن جهت نماز صبح

بیدار شدن جهت نماز صبح

37520232513429728591.jpg

قبلاز هر چیز در خصوص اهمیت نماز صبح باید بگوئیم که رسول خدا صلی الله علیه وآله فرمودند : « فَمَنْ صَلَّى الْمَغْرِبَ وَ الْعِشَاءَ الْآخِرَةَ وَ صَلَاةَ الْغَدَاةِ فِی الْمَسْجِدِ فِی جَمَاعَةٍ فَکَأَنَّمَا أَحْیَا اللَّیْلَ کُلَّه‏»( أمالی الصدوق ، ص 329)؛ هرکسی که نماز مغرب و عشا و نماز صبحش را در مسجد به صورت جماعت بخواند مانند آن است که تمام شب را به شب زنده داری و عبادت گذرانده است »

امامصادق علیه السلام می فرماید: «فَإِذَا صَلَّى الْعَبْدُ صَلَاةَ الصُّبْحِمَعَ طُلُوعِ الْفَجْرِ أُثْبِتَتْ لَهُ مَرَّتَیْنِ تُثْبِتُهَا مَلَائِکَةُ اللَّیْلِ وَ مَلَائِکَةُ النَّهَار»( ثواب الأعمال و عقاب الأعمال‏ ، نویسنده: شیخ صدوق‏ ، ص 36)؛ « پس هرگاه نمازگزار نماز صبح را با طلوع فجر به جای آورد دو مرتبه برای او نوشته می شود، هم فرشته صبح و هم فرشته شب می نویسند .(نماز صبح را فرشته روز و فرشته شب هر دو مشاهده می کنند)»

بایدتوجه داشت از دست دادن سلب توفیق از نماز صبح معلول علتهای مختلفی می باشدکه پس بررسی اعمال و رفتار خود در طول شبانه روز ، علت اصلی آن را یافته ودر رفع آن کوشش نمود .


ادامه مطلب


[ پنج شنبه 18 تیر 1394  ] [ 12:38 PM ] [ فروزان ]
[ نظرات(0) ]

ده تأثیر نماز در تربیت فرد و جامعه

ده تأثیر نماز در تربیت فرد و جامعه

34805823969890665904.jpg

گرچه نماز چیزی نیست که فلسفه‌اش بر کسی مخفی باشد،‌ ولی دقت در متون آیات وروایات اسلامی ما را به ریزه‌کاریهای بیشتری در این زمینه رهنمون می‌گردد:

1ـروح و اساس و هدف و پایه و مقدّمه و نتیجه و بالاخره فلسفه نماز همان یاد خدا است، همان «ذکر الله» است که در آیه‌ فوق به عنوان برترین نتیجه بیان شده است.
البتّه ذکری که مقدّمه‌ی فکر، و فکری که انگیزه‌ی عمل بوده باشد،‌چنان که در حدیثی از امام صادق ـ علیه السّلام ـ آمده است که در تفسیر جمله‌، (و لذکر الله اکبر) فرمود: (ذکر الله عند ما احلّ و حرّم، یادخدا کردن به هنگام انجام حلال و حرام)، (یعنی به یاد خدا بیفتد به سراغ حلال برود و از حرام چشم بپوشد).[1]

2ـنماز وسیله‌ شستشوی از گناهان و مغفرت و آمرزش الهی است چرا که خواه ناخواه نماز انسان را دعوت به توبه و اصلاح گذشته می‌کند، لذا در حدیثی می‌خوانیم:

پیامبرـ صلّی الله علیه و آله ـ از یاران خود سؤال کرد:(لو کان علی باب دار احدکم نهر و اغتسل فی کل یوم منه خمس مرات اکان یبقی فی جسده من الدّرن شیء؟‌ قلت لا، قال: فانّ مثل الصّلوة کمثل النّهر الجاری کلّما صلّی کفرت ما بینهما من الذنوب، اگر بر در خانه‌ یکی از شما نهری از آب صاف و پاکیزه باشد و در هر روز پنج بار خود را در آن شستشو دهد، آیا چیزی از آلودگی و کثافت در بدن او می‌ماند؟)
در پاسخ عرض کردند: نه، فرمود:(نماز درست همانند این آب جاری است، هر زمان که انسان نمازی می‌خواند گناهانی که در میان دو نماز انجام شده است از میان می‌رود).[2]
و به این ترتیب جراحاتی که بر روح و جان انسان از گناه می‌نشیند، با مرهم نماز التیام می‌یابد و زنگارهایی که بر قلب می‌نشیند زدوده می‌شود.

3ـنماز سدّی در برابر گناهان آینده است، چرا که روح ایمان را در انسان تقویتمی‌کند، و نهال تقوی را در دل پرورش می‌دهد، و می‌دانیم (ایمان) و(تقوی) نیرومندترین سدّ در برابر گناه است،‌ و این همان چیزی است که در آیه‌ فوق به عنوان نهی از فحشاء و منکر بیان شده است، و همان است که در احادیث متعددی می‌خوانیم: افرادگناهکاری بودند که شرح حال آنها را برای پیشوایان اسلام بیان کردند فرمودند: غم مخورید، نماز آنها را اصلاح می‌کند و کرد.

4ـنماز، غفلت‌‌زدا است، بزرگترین مصیبت برای رهروان راه حقّ آن است که هدف آفرینش خود را فراموش کنند و غرق در زندگی مادّی و لذائذ زود گذر گردند، امّا نماز به حکم این که در فواصل مختلف، و در هر شبانه روز پنج بار انجام می‌شود، مرتباً به انسان اخطار می‌کند، هشدار می‌دهد، هدف آفرینش او را خاطر نشان می‌سازد، موقعیّت او را در جهان به او گوشزد می‌‌کند و این نعمت بزرگی است که انسان وسیله‌ای در اختیار داشته باشد که در هر شبانه روز چند مرتبه قویّاً به او بیدار باش گوید.

5ـنماز خودبینی و کبر را در هم می‌شکند، چرا که انسان در هر شبانه روز هفده رکعت و در هر رکعت دو بار پیشانی بر خاک در برابر خدا می‌گذارد، خود را ذرّه‌ کوچکی در برابر عظمت او می‌بیند، بلکه صفری در برابر بی‌نهایت.
پرده‌های غرور و خودخواهی را کنار می‌زند، تکبر و برتری‌جویی را در هم می‌کوبد.
به همین دلیل علی ـ علیه السّلام ـ در آن حدیث معروفی که فلسفه‌های عباداتاسلامی در آن منعکس شده است بعد از ایمان، نخستین عبادت را که نماز است باهمین هدف تبیین می‌کند می‌فرماید:(فرض الله الایمان تطهیرا من الشّرک و الصّلوة تنزیهاً عن الکبر... خداوند ایمان را برای پاکسازی انسان‌ها از شرکواجب کرده است و نماز را برای پاکسازی از کبر).[3]

6ـ‌نماز وسیله‌ پرورش، فضایل اخلاق و تکامل معنوی انسان است،‌ چرا که انسان را از جهان محدود مادّه و چهار دیوار عالم طبیعت بیرون می‌برد، به ملکوت آسمانها دعوت می‌کند، و با فرشتگان همصدا و همراز می‌سازد، خود را بدون نیاز به هیچ واسطه در برابر خدا می‌بیند و با او به گفتگو برمی‌خیزد.
تکرار این عمل در شبانه روز آن هم با تکیه روی صفات خدا، رحمانیّت و رحیمیّت و عظمت او مخصوصاً با کمک گرفتن از سوره‌های مختلف قرآن بعد از حمدکه بهترین دعوت کننده به سوی نیکیها و پاکیها است اثر قابل ملاحظه‌ای در پرورش فضائل اخلاقی در وجود انسان دارد.
لذا در حدیثی از امیر مؤمنان علی ـ علیه السّلام ـ می‌خوانیم که در فلسفه نماز فرمود: (الصّلوة قربان کلّ تقیٍ، نماز وسیله‌ تقرّب هر پرهیزکاری به خدا است).[4]

پی نوشت ها:

[1] . بحار الانوار، ج 82، ص 200.
[2] . وسائل الشیعه، ج 3، ص 7 (باب 2 از ابواب اعداد الفرائض حدیث 3).
[3] . نهج البلاغه، کلمات قصار، جمله 252.
[4] . نهج البلاغه، کلمات قصار، جمله 136.

 


ادامه مطلب


[ پنج شنبه 18 تیر 1394  ] [ 12:37 PM ] [ فروزان ]
[ نظرات(0) ]

نماز بازدارنده از فحشا و منکرات در روایات

نماز بازدارنده از فحشا و منکرات در روایات

 

01349897183912006242.jpg

 

انسبن مالک از رسول خدا ـ صلّی الله علیه و آله ـ روایت کرده که فرمود: کسی که نمازش او را از فحشاء و منکر باز ندارد جز دورتر شدن از خدا اثری برایش ندارد.[1]
انس روایت کرده که جوانی از انصار نمازهای خود را با رسول خدا ـ صلّی الله علیه و آله ـ می‌خواند.
و در عین حال مرتکب فحشاء هم می‌شد این خبر به رسول خدا ـ صلّی الله علیه وآله ـ رسید فرمود: نماز او روزی او را از فحشاء باز خواهد داشت.[2]
روایت شده که به پیامبر ـ صلّی الله علیه و آله ـ اطلاع داده شد که فلانی روزها نماز می‌‌خواند و شبها مشغول دزدی است حضرت پاسخ فرمود: نماز او را باز خواهد داشت.
از امام صادق ـ علیه السّلام ـ روایت نموده‌اند کسی که دوست دارد بداند که نمازش قبول خداوند گردیده یا خیر، بنگرد تا چه مقدارنماز او را از بدیها و گناهان دور داشته به همان اندازه قبول شده است.[3]
از رسول خدا ـ صلّی الله علیه و آله ـ روایت شده نماز نیست نماز کسی که نماز خود را اطاعت نمی‌کند و اطاعت نماز این است که از فحشاء و منکر دست بردارد.[4]
در تفسیر نور الثقلین از مجمع البیان نقل کرده که گفته اصحاب ما امامیه از امام صادق ـ علیه السّلام ـ روایت کرده‌اند که فرمود منظور از ذکر الله یاد خدا است.
در هنگام برخورد به حلال و حرام او (یعنی در برابر حلالش شکر گفتن و از حرامش پرهیز کردن).[5]
از معاذ بن جبل روایت کرده که گفت: من از رسول خدا ـ صلّی الله علیه و آلهـ پرسیدم کدامیک از اعمال محبوب‌ترین عمل نزد خداست؟ فرمود: اینکه بمیری در حالی که زبانت از ذکر خدای عزّوجل تر باشد.[6]
رسول خدا ـ صلّی الله علیه و آله ـ به معاذ فرمود: ای معاذ! سابقین کسانی هستند که شبها را با ذکر خدا زنده می‌دارند و کسی که دوست دارد در باغهای بهشت گردش کند،‌ زیاد ذکر خدای عزوجل بگوید.[7]
در حدیثی از (معاذ بن جبل) چنین آمده است: هیچ یک از اعمال آدمی برای نجات او از عذاب الهی برتر از ذکر الله نیست، از او پرسیدند حتی جهاد در راه خدا، گفت:‌ آری زیرا خداوند می‌فرماید: (و لذکر الله اکبر)[8]

پی نوشت ها:

[1] . المیزان، ج 16، ص 224.
[2] . المیزان، ج 16، ص 224.
[3] . مجمع البیان، ج 19، ص 65.
[4] . مجمع البیان، ج 19، ص 65.
[5] . المیزان، ج 16، ص 224.
[6] . المیزان، ج 16، ص 225.
[7] . المیزان، ج 16، ص 224.
[8] . المیزان، ج 16، ص 288.


ادامه مطلب


[ پنج شنبه 18 تیر 1394  ] [ 12:37 PM ] [ فروزان ]
[ نظرات(0) ]