نماز اول وقت مستحب است نه واجب!

درابتدا ذکر این نکته لازم است که خواندن نماز در اول وقت، امری است مستحب نه واجب؛ یعنی اینکه بجا آوردن نماز در اول وقت نسبت به وقت های بعدی، ثواببیشتری دارد و به تأخیر انداختن آن موجب کم شدن ثواب این عمل خواهد شد.

اهمیّت نماز اوّل وقت
در قرآن یکی از خصوصیات اهل ایمان محافظت بر نماز بیان شده است: «و الّذینهم علی صَلواتِهم یحافِظون»[1] مۆمنان کسانی هستند که بر نماز خویش مواظبتو همه اوقات نماز را حفظ می‌کنند. محافظت نماز، همان توجه ویژه به نماز و عدم سهل‌انگاری در برپایی این امر مهم است؛ این محافظت صورت های گوناگونی دارد که یکی از آنها بجا آوردن نماز در اول وقت است.
وقتی تصمیم گرفتیدنماز را در اوّل وقت بخوانید، مقید باشید که حتی برای نیم ساعت هم که شده آن را به تأخیر نیندازید؛ چرا که پذیرش تأخیر نیم ساعتی، فتح بابی برای شیطان است تا امیدوارانه به وسوسه‌ها و فشارهای خود ادامه دهد و شما را راضی به پذیرش تأخیرهای بیشتر نماید

رسول خدا ـ صلی الله علیه و آله ـ فرمودند: تا انسان مواظب نمازهای پنج‌گانه در اوقاتش می‌باشد، شیطان از او می‌ترسد پس وقتی آن را ضایع ساخت (نمازها را در اوقاتش نخواند) شیطانبر او جرأت نموده و او را به گناهان بزرگ وا می‌دارد. [2]

امام ششم فرمود: هنگامی که انسان نماز را در اول وقت خواند، نوری سفید و پاکیزه به آسمان می‌رود و می‌گوید: خدا تو را حفظ کند که مرا حفظ کردی و برعکس اگرکسی نسبت به وقت نماز مراقبت نکند سیاهی تاریک بالا رفته و می‌گوید: مرا ضایع ساختی خدا تو را ضایع کند. [3]

جایگاه نماز اوّل وقت بگونه‌ای است که حتی جهاد و جنگ در راه خدا نیز باعث نمی‌شود تا انسان آن را از اول وقت به تأخیر بیندازد، هنگامی که علی ـ علیه السلام ـ در جنگ صفّین سرگرم نبرد بود در میان هر دو صف کارزار مواظب وضع آفتاب بود (تا ببیند که ظهر می‌شود و نماز ظهر را بخواند) ابن عباس عرض کرد یا امیرالمۆمنین این چه کاری است؟ فرمود: منتظر زوال هستم تا نماز بخوانم. ابنعباس گفت: آیا حالا وقت نماز است با این سرگرمی به جنگ. فرمود: چرا با ایشان می‌جنگیم؟ تنها به خاطر نماز با آنان نبرد می‌کنیم. [4]

امام حسین ـ علیه السلام ـ نیز در ظهر عاشورا هنگامی که وقت نماز فرا رسید،نماز را به همراه اصحاب در اول وقت اقامه کردند. سعید بن عبدالله حنفی هنگام نماز امام، جلوی او ایستاد و همه تیرهای دشمن را که به سوی امام می‌آمد به جان خرید تا آنجا که نماز امام پایان یافت. و او غرق در خون، اولین شهید نماز در جبهة کربلا شد. [5]

پی نوشت ها:
[1]. معارج/ 34.
[2]. محمدی ری‌شهری. محمد، میزان الحکمة، بیروت، مۆسسه دارالحدیث، 1419 هـ. ق، ج 4، ص 1645.
[3]. همان.
[4]. قمی، شیخ عباس، سفینه البحار، ناشر دارالاسوة، ج 5، ص 151.
[5]. محدثی، جواد، پیامدهای عاشورا، ناشر کوثر غدیر، چاپ سوم، 1381.