نماز جماعت

نماز جماعت

60626942767434111726.jpg

نمازجماعت از مهمترین مستحبّات و از بزرگترین شعائر اسلامى است و در روایات، فوق العاده روى آن تأکید شده است. مخصوصاً براى همسایگان مسجد یا کسى که صداى اذان مسجد را مى شنود، بیشتر سفارش شده و سزاوار است انسان تا مى تواند نمازش را با جماعت بخواند، حتّى برخى از فقها گفته اند، حاضر نشدنبه نماز جماعت اگر از روى بى اعتنایى و سبک شمردن باشد، حرام است. مستحب است انسان صبر کند که نماز را به جماعت بخواند، و نماز جماعت، از نماز فرادا در اوّل وقت بهتر است و نیز جماعتى که مختصر بخوانند از نماز فرادا که آن را طول دهند برتر است. چند روایت درباره فضیلت نماز جماعت: درباره فضیلت نماز جماعت و سرزنش کسانى که از آن روى گردانند روایات بسیارى نقل شده است که به بخشى از آن اکتفا مى کنیم: 1ـ در روایتى آمده است که اگر یک نفر به امام جماعت اقتدا کند هر رکعت آن، ثواب 150 نماز دارد و اگر دو نفر اقتدا کنند، هر رکعت ثواب 600 نماز و هر قدر عدد نمازگزاران بیشتر شود، ثواب نمازشان بیشتر خواهد شد و اگر عدد آنان از ده نفر بگذرد، اگر تمام آسمانها کاغذ و دریاها مرکّب و درخت ها قلم و ملائکه و انس و جن نویسنده شوند، نمى توانند ثواب یک رکعت آن را بنویسند.(1) 2ـ از رسول خدا(صلى الله علیه وآله) نقل شده است که فرمود: «هر کس نماز مغرب و عشا و نماز صبح را درمسجد به جماعت بخواند، گویا همه شب را به شب زنده دارى سپرى کرده است».(2)3ـ در روایت دیگرى از رسول خدا(صلى الله علیه وآله) مى خوانیم: «هر کس که به قصد شرکت در نماز جماعت به سوى مسجد قدم بردارد، در برابر هر گامى که برمى دارد حسنات زیادى براى او نوشته مى شود... و اگر در همان حال بمیرد، خداوند هزاران فرشته را بر او مى گمارد که در قبر به سراغش مى روند و به اومژده و بشارت مى دهند و در تنهایى همدم او مى گردند و تا روز قیامت براى او استغفار مى کنند».(3) 4ـ امیرمؤمنان(علیه السلام) فرمود: «آن کس که بدونعلّت (و عذر موجّه) در مسجد با مسلمانان نماز نگذارد، نماز او، نماز نیست».(4) نماز جماعت آداب و شرایطى دارد که براى آگاهى از آنها به رساله هاى توضیح المسائل مراجعه شود.

پی نوشت ها:

1. بحارالانوار، جلد 85، صفحه 14، حدیث 26.
2. امالى صدوق، صفحه 329، حدیث 5.
3. همان مدرک، صفحه 432.
4. دعائم الاسلام، جلد 1، صفحه 148.


ادامه مطلب


[ شنبه 13 تیر 1394  ] [ 10:24 PM ] [ فروزان ]
[ نظرات(0) ]

آثار وضو از نظر روان شناسی

آثار وضو از نظر روان شناسی

13699449345597653252.jpg

دراحادیث آمده که هنگام خواب سردرد ، عصبانیت و دل پیچه وضو بگیرید. چون هنگام وضو گرفتن سیل عظیم انرژی در وجود نمازگزار جاری می شود . به طوری کهدر اثر وضو انرژی الهی به میزان بیشتری جذب و درک می شود و ...

دراحادیث آمده که هنگام خواب ، سردرد ، عصبانیت و دل پیچه وضو بگیرید. چون هنگام وضو گرفتن سیل عظیم انرژی در وجود انسان جاری می شود . به طوری که دراثر وضو انرژی الهی به میزان بیشتری جذب و درک می شود و حالتهای نمازگزار برای مبادله انرژی با خالق بیشتر می شود . همانطور که برای خواندن قرآن و لمس آن باید وضو داشته باشیم ، در موقعی که دچار بحران روحی و خستگی هستیم ،وضو می گیریم. به محض اینکه نیت بر عمل وضو صورت می گیرد (ولو در ذهن) ریسمان وحی بالای سر انسان مشاهده می گردد . دربعضی نازک و در بعضی تا یک سانتیمتر ضخامت دارد ، پیدا می شود .

پوستصورت که قابلیت نگهداری میزان بالای انرژی را در خود دارد ، همچنین انرژی های اضافی ناشی از مشغله روزانه ، استرس ها و امواج منفی ، با حداقل سه باردر روز وضو گرفتن ، پاکسازی می شود .

هنگاموضو دست کشیدن روی فک ها (که با سیستم اعصاب و حافظه ارتباط دارند) تأثیر بسزایی در آرامش انسان دارد . البته آب سرد جذب انرژی بیشتری دارد . در حدیثی شریف از معصوم آمده است که : وضو گرفتن رسیدن به نور الهی است .

منبع: اسلام پدا

 


ادامه مطلب


[ شنبه 13 تیر 1394  ] [ 10:24 PM ] [ فروزان ]
[ نظرات(0) ]

اقسام نمازهاى مستحب

اقسام نمازهاى مستحب

09956926230868485161.jpg

اقسامنمازهاى مستحب نماز بهترین وسیله ارتباط با خدا، عالى ترین نمود بندگى و روشن ترین نشانه عبودیّت بنده در برابر معبود است. (شرحى درباره اهمّیّت نماز در تربیت انسانها و پرورش فضایل اخلاقى و نظم جامعه انسانى در بحث تعقیبات گذشت). از این رو در دستورات اسلامى، علاوه بر نمازهاى واجب و فرائض یومیّه، نمازهاى مستحبّ فراوانى وجود دارد که هر یک از آنها به نوبه خود داراى اهمّیّت زیاد و تأثیر مناسب است. نمازهاى مستحب را در یک نگاه کلّى مى توان به چند دسته تقسیم کرد: 1ـ نوافل یومیّه که پیش از فرائض، یا پس از آنها انجام مى شود که وسیله اى براى پذیرش فرائض و رفع کاستی هاى آنهاست.(1)(شرح آن در بخش آداب و تعقیبات نماز گذشت). 2ـ نمازهایى که در برخى از اوقات شبانه روز که زمان مناسبى براى راز و نیاز با خدا و کسب نورانیّت و معنویّت از پیشگاه ربوبى است بجا آورده مى شود (مثل نماز شب). 3ـ نمازهایى که به نام معصومین(علیهم السلام) وارد شده است; این نمازها را آن بزرگوارانانجام مى دادند و به نام آنها مشهور شده است. از این رو، پیروان آنها نیز با پیروى از سنّت آنان این نمازها را بجا مى آورند. 4ـ نمازهایى که به نام بعضى از اصحاب و یاران پیامبر(صلى الله علیه وآله) و یاران ائمّه معصومین(علیهم السلام) مشهور شده است. این نوع نمازها را معصومین با اهداف خاصّى به آنان تعلیم مى دادند که به نام آنان شهرت یافته است (مانند نماز جعفر طیّار). تعلیم این گونه نمازها گاه براى بخشش گناهان، یا حلّ مشکلات، یا یک جایزه بزرگ معنوى بوده است. 5ـ نمازهایى که مربوط به زمان هاى خاصّى است، مثل نماز ایّام هفته، مخصوصاً روز جمعه و اوّل ماه و نمازهاى دیگر، کهبراى کسب معنویّت از آن ایّام مخصوص است. 6ـ نمازهایى که مربوط به مکان هاى خاصّى است که به سبب فضیلت آن مکانها خواندن نماز در آنها توصیه شده است (مثل نماز در مسجد جمکران). 7ـ نمازهایى که براى حلّ مشکلات روحى ویا مادّى و برآورده شدن حاجات و رفع گرفتارى ها از سوى معصومین(علیهم السلام) توصیه شده (مانند نمازهاى حاجت و نماز براى زیاد شدن رزق و مانند آن)، و خود آن بزرگواران نیز در مشکلات رو به درگاه خدا مى آوردند و به نماز پناه مى بردند.(2)نکته مهم این جاست که تمام این نمازها - هرچند به نامهاى خاصّى مشهور شده -باید به قصد قربت و توجّه به ذات پروردگار انجام شود; هرچند نتیجه نهایى، رسیدن به حاجت هاى دنیوى بوده باشد. نخست به سراغ نمازهاى مشهور به نام معصومین(علیهم السلام) مى رویم. بار دیگر تأکید مى کنیم نمازهایى که به ناممعصومین(علیهم السلام) است نمازهایى است که همه به درگاه خداوند یگانه انجام مى شود، ولى چون آن بزرگواران انجام مى دادند به نام آنها مشهور شده وبه یقین داراى ارزش بسیارى است.

پی نوشت ها:

1. روایتى از امام رضا(علیه السلام) مضمون فوق را تأیید مى کند (بحارالانوار، جلد 79، صفحه 294، حدیث 24).
2. «انّ رسول اللّه(صلى الله علیه وآله) کان اذا حَزَبَه اَمرٌ فَزَعَ اِلى الصَلاةِ; هرگاه رسول خدا دچار سختى و دشوارى مى شد، به نماز پناه مى برد» (بحارالانوار، جلد 79، صفحه 192).


ادامه مطلب


[ شنبه 13 تیر 1394  ] [ 10:23 PM ] [ فروزان ]
[ نظرات(0) ]

روایاتی در باره مسح پا

روایاتی در باره مسح پا

63739880543257555602.jpg

یکیاز کتاب های معتبر حدیثی شیعه، وسائل شیعه است که در جلد اول، احادیث و روایات متعددی را با ذکر سند صحیح، آورده است. این روایات دلالت بر واجب بودن مسح پا بعد از مسح سر می کنند. ما در این جا به چند نمونه از این روایات اشاره می کنیم.

الف. از امام صادق (ع) نقل شد است: (در وضو) بر قسمت جلوی یک چهارم سر و دو پا مسح کنید و در مسح پا ابتدا از پای راست شروع کنید.

ب.زراره که از راویان قابل اعتماد ائمه و از شاگردان امام باقر (ع) است، از آن حضرت درباره مسح پا روایت می کند. وی می گوید: از امام باقر در باره مسحپا سؤال شد، آن حضرت در پاسخ فرمودند: مسح پا همان چیزی است که از طرف خداوند به وسیلۀ جبرئیل نازل شده است.

ج. زراره همچنین از امام باقر (ع) نقل می کند که آن حضرت با استناد به آیۀ ۶ سورۀ مائده فرمودند: مسح بر پا (بعض پا) واجب است.

د.زراره در جایی دیگر نقل می کند: از امام باقر (ع) دربارۀ کیفیت وضوی حضرت رسول اکرم (ص) سؤال شده که ایشان دستور دادند تشت آبی آوردند، حضرت برای وضوگرفتن به ترتیب صورت، دست راست و دست چپپش را شست سپس سر  و دو پای خود را با خیسی دست که از آب وضو مانده بود مسح کرد و فرمود: از اول سر انگشتانتا کعب پا را باید مسح کرد. پرسیدند کعب کجا است؟ حضرت  فرمودند: بند پا وپایین تر از ساق پا است.

منابع:

حر عاملی، وسائل الشیعة، ج۱،ص ۴۱۸، چاپ دوم، انتشارات موئسسه آل البیت، قم، ۱۴۱۴٫

وسائل الشیعة، ج ۱،ص ۴۱۹٫

طباطبائی، محمد حسین، تفسیر المیزان، ترجمه، موسوی همدانی، محمد باقر، ج ۵، ص ۳۷۸، دفتر انتشارات اسلامی، قم.

 تفسیر المیزان، موسوی همدانی، محمد باقر، ج ۵، ص ۳۷۹٫

 


ادامه مطلب


[ شنبه 13 تیر 1394  ] [ 10:23 PM ] [ فروزان ]
[ نظرات(0) ]