نماز ایدئولوژی عملی مسلمانان است
نماز ایدئولوژی عملی مسلمانان است
![]()
نماز ایدئولوژی عملی مسلمانان است که در آن عقاید، افکار، خواستهها و الگوهای خود را بیان میکنند. نماز یک ایدئولوژی است.
1ـ نماز سیستمی از ایدهها و قضاوتهای شفاف و صریح و سازمان یافته است، که موقعیت نماز گزار(ان) را تفسیر، تشریح و اثبات مینماید. این سیستم میتواند باعث ظاهر شدن نیازها، آرزوها، تفکرات و احساساتی که احیانا تاکنون به صورت ناآگاه و یا نیمه آگاه باقی ماندهاند، گردد.
2ـ این سیستم از ارزشهایی الهام و تأثیر پذیرفته و الگوی پیشنهادی برای کنشاجتماعی نمازگزار(ان) ارائه داده و کنش آنها را در جهت معین و مشخص هدایت میکند.
3ـ در این سیستم، امکانی را به نمازگزار(ان) میدهد تا موقعیت خود را بهتر معرفی نموده درک کرده و اثبات نماید (نمایند). این ایدئولوژی برای نمازگزارس(ان) مشخص میکند که توسط چه افراد، گروههایی و یا عواملی به تضعیف یا انحراف کشیده میشوند و چه افراد، گروههایی و یا عواملی به رشد و تعالی آنها کمک میکنند. مثال ـ افراد، گروهها و عوامل تضعیف و انحراف کننده عبارتند از: شیطان، مغضوبین، ضالین و معبودی غیر الله و ... و افراد،گروهها و عوامل تقویت کننده، رشد و تعالی دهنده عبارتند از: خداون سبحان، انبیاء ـ علیه السّلام ـ ، پیامبر گرامی ـ صلّی الله علیه و آله و سلّم ـ وسایر معصومین ـ علیه السّلام ـ ، رهبران دینی، پویندگان صراط مستقیم، مصلحان اجتماعی و ...
4ـ در ایدئولوژی نماز، نمازگزار(ان) درخواستها و تقاضاهایی را از خداوند دارد (دارند) مثال، در سوره حمد، هدایت در صراط مستقیم و یا در قنوت این درخواستها و تقاضاها منافعی را برای نمازگزار(ان)دارد.
ادامه مطلب
خواب هدیه خداوند رئوف به چشمان نمازگزار
خواب هدیه خداوند رئوف به چشمان نمازگزار
![]()
یکیاز صفات خداوند رحیم و رحمان است. خداوند مهربان از خود فرد آگاهتر به شب زنده داری های او و مشقّتی است که در این راه تحمّل می کند ، بنابراین گاهیبر فرد نمازگذارکسالت و خواب را یک شب و یا دو شب مسلط میکند و این امر از جهت نظر کردن خدا به او و ترحّم و مهربانی خداوند است به او . و هر آینه اگر نمازگذاراز این امر آگاه شود امکان دارد او را عُجب فرا بگیرد و خود را دیگر مقصر ندانسته و خود را فوق همه عابدان پندارد و در این حال عُجب است که از خداوند دور گشته و فکر می کند که به خدا نزدیک است .
بنابراینهر خوابی دلیل بر محرومیت و اثر گناه و اعمال انسان نیست . گاهی این خوابهدیه خداوند به چشمان نماز گذار است تا خستگی و ضعف را از او دور سازد، اما در عین حال باید مراقب بود تا دچار عُجب نگشت.
منبع :نهج البلاغه
ادامه مطلب
نمازى دیگر براى لیلة الدّفن
نمازى دیگر براى لیلة الدّفن
![]()
ازحضرت رسول اکرم(صلى الله علیه وآله) روایت شده است که فرمود: بر میّت ساعتى سخت تر از شب اوّل قبر نیست، پس با صدقه دادن به اموات خویش رحم کنید، و اگر نتوانستید براى آنان صدقه بدهید، دو رکعت نماز بگذارید بدین گونه که در رکعت اوّل سوره «حمد» یک مرتبه و سوره «توحید» دو بار خوانده شود و در رکعت دوم سوره «حمد» یک بار و سوره «تکاثر» نیز ده بار خوانده شود، پس از سلام نماز گفته شود:
اَللّهُمَّ صَلِّ عَلى مُحَمَّد وَآلِ مُحَمَّد،وَ ابْعَثْ ثَوابَهُما اِلى قَبْرِ ذلِکَ الْمَیِّتِ، فُلانِ بْنِ فُلان.
خدایا درود فرست بر محّمد و آل محمّد و بفرست ثواب این نماز را به سوى قبر این مرده فلانى پسر فلانى.
(بهجاى فلان بن فلان نام میّت و پدرش را ببرد) در همان ساعت خداوند پاداش عظیمى به آن میّت و به نمازگزار عطا مى کند.(1) مرحوم «علاّمه مجلسى» در کتاب «زاد المعاد» گفته است: سزاوار است براى انسان که مردگانش را فراموش نکند، چرا که دستشان از اعمال خیر کوتاه است و به محبّت هاى فرزندان و خویشان و برادران دینى، چشم دوخته اند، مخصوصاً به هنگام نماز شب بیشتر باید براى آنان دعا کرد و همچنین بعد از نمازهاى واجب و در زیارتگاهها و مشاهد مشرّفه به یاد آنان بود، و براى آنها دعا کرد، و براى آنها اعمال خیرى را به جا آورد. در روایتى آمده است: چه بسا فرزندى در حال حیات پدر و مادرش، عاق (مورد نفرت) آنان باشد و آنها از وى ناراضى و ناخشنود باشند ; ولى پس از فوت پدر و مادر، این فرزند نیکوکار گردد و اعمال خیرى را براى آنها بجا آورد و رضایت آنها را فراهم کند و چه بسا که فرزندى در حال حیات پدر و مادر، نیکوکار و خوب بوده و مورد علاقه آنان، ولى پس از فوت پدر و مادر چون کار خیر براى آنها کم انجام مى دهد، سبب ناخشنودى پدر و مادر خویشگردد. عمده خیرات براى پدر و مادر و سایر خویشان آن است که قرض هاى آنان را ادا کند و ذمّه آنان را از حقوق خدا و خلق خدا، پاک گرداند و اعمالى مانند حجّ و سایر عباداتى که از وى فوت شده است را، یا خود بجا آورد و یا دیگرى را براى آن امور اجیر کند.(2)
منابع:
1. بحارالانوار، جلد 88، صفحه 219، حدیث 4 .
2. زاد المعاد، صفحه 573. (با تلخیص و تصرّف)
ادامه مطلب
چشمهای از نور
چشمهای از نور
![]()
اولشهر به چشمهای آراسته است که از ملکوت میآید. نباید از آن بگذری که بدونآن سفر تو بی لطف است. به! چه خنکای دلنوازی دارد! جسم و جانت را با آن میشویی، آب که به صورتت میپاشی یک آسمان نور به چهرهات میتابد و آلودگیاز جانت چون برگ پاییزی بر زمین میریزد و تو از چشمه نور وضو میگیری. شستن دستها و صورت و مسح سر و پا همه حکمتی دارد که پاک و پاکیزه به دیدار او بروی و با او هم کلام شوی. اکنون شاداب و با طراوت به سیر خود ادامه بدهید.
منبع: کتاب: حدیث شیدایی
ادامه مطلب
