نائل شدن به مقام شفاعت کبری
نائل شدن به مقام شفاعت کبری
![]()
خداوند در سورهی اسری خطاب به وجود نازنین رسول خدا ـ صلّی الله علیه و آله ـ می فرماید:
«وَ مِنَ اللَّیْلِ فَتَهَجَّدْ بِهِ نافِلَةً لَکَ عَسی أَنْ یَبْعَثَکَ رَبُّکَ مَقاماً مَحْمُوداً»
ترجمه:و بعضی از شب را بیدار باش و تهجد کن که این نماز شب، تنها بر تو واجب است، باشد که خدایت به مقامی محمود (شفاعت) مبعوث گرداند. پس ثمره و نتیجه این برنامهی الهی، رسیدن به مقام محمود است و روایات فریقین در ذیل آیه، مقام محمود را به عنوان مقام شفاعت کبری تفسیر کرده است که رسول اکرم ـ صلّی الله علیه و آله ـ در روز قیامت در آن مقام قرار می گیرد.[1]
پی نوشت:
[1] . المیزان، ج 13، ص 242، ذیل آیه، نمونه، ج 12، ذیل آیه.
ادامه مطلب
یاد کردن خدا از بنده خود
یاد کردن خدا از بنده خود
![]()
خداونددر سوره طه می فرماید:«اقم الصلوة لذکری»[1] نماز ذکر و یاد خداست. این آیه وقتی در کنار این آیه شریفه«فاذکرونی اذکُرکم .....»[2] تفسیر شود این نتیجه را افاده می کند که وقتی عبد بیاد حق باشد حق هم به یاد او خواهد بود.[3] مفسرین در ذیل آیه شریفه«فاذکرونی اذکرکم» در بیان اینکه «مراد از یاد آوری بندگان چیست؟ بیانات متنوعی را ذکر کردند که از جمله آن موارد عبارت است از:
الف: مرا در «دنیا» یاد کنید تا شما را در «جهان دیگر» یاد کنم.
ب: مرا به «دعا» یاد کنید تا شما را به اجابت یاد کنم (این استجابت می تواند هم در دنیا و هم در بزرخ و هم در قیامت نصیب بنده شود)
ج: مرا به هنگام وفور نعمت یاد کنید تا شما را در سختی ها یاد کنم(این سختی هم اعم است)[4]
پی نوشت ها:
[1] . طه، 14.
[2] . بقره، 152.
[3] . تفسیر نور، ج 7، ص 330.
[4] . تفسیر کبیر فخر رازی، ج 4، ص 144، به نقل از تفسیر نمونه، ج 1، ص 515 (با تصرف و اضافات).
ادامه مطلب
محشور شدن با قارون و فرعون و هامان
محشور شدن با قارون و فرعون و هامان
![]()
رسول خدا ـ صلّی الله علیه و آله ـ می فرماید:
«لاتضیعوا صلاتکم، فانّ من ضیّع صلاتهُ حَشَرَهُ الله قارون و فرعون و هامان ـلعنهم الله و اخزاهم ـ و کان حقّاً علی الله ان یُدخِلَهُ النار مع المنافقین، فالویلُ لمن لم یحافظ صلاتهُ»[1]
نمازتانرا ضایع نکنید، بدرستی که هر کس نماز خویش را ضایع کند، خداوند عزوجل او را با قارون و فرعون و هامان محشور می کند، خداوند به آنان لعنت کند و آنهارا رسوا سازد، و بر خدا لازم است آنها را با منافق ها به آتش داخل کند، پسوای بر کسی که مواظب نمازش نباشد.
پی نوشت:
[1] . بحارالانوار، ج 79، ص 202.
ادامه مطلب
