منتخب مردم

زیبایی و زیبادوستی ویژگی‌هایی است که دیگر کمتر کسی به دنبال اثبات وجود این خصوصیات در فطرت بشر است. وقتی کسی می‌گوید چیزی زیبا است و از علت آن جویا می‌شویم در پاسخ به توصیف آن زیبایی می‌پردازد. شاید هم فقط بگوید زیباست چون قشنگ است! هیچ کس در اصل زیبادوستی و زیباخواهی شک ندارد. زیبایی‌های زیادی در طبیعت و دنیای اطراف ما هست. این روزها بسیاری سعی می‌کنند با درست کردن گل و گیاه مصنوعی، رنگ‌های موجود در طبیعت و ایجاد فضاهای مشابه مثل آکواریوم، زیبایی طبیعت را به خانه‌هایشان بیاورند. مردم دوست دارند خودشان و محیط زندگی‌شان را زیبا و آراسته نشان دهند. دین اسلام هم سفارش‌های زیادی در مورد آراستگی دارد. حدیث معروف «ان الله جمیل و یحب الجمال» را دیگر همه شنیده‌اند. اما گاهی به بهانه‌ی زیبایی و زیبادوستی خدا با مناظری مواجه می‌شویم که همه‌کس نمی‌تواند آن را زیبا بداند. اسم این مناظر را «تجملاتی» می‌گذاریم. تا وقتی تعریف روشنی از آراستگی و تجمل‌گرایی نداشته باشیم و تفاوت‌های آنها را ندانیم هیچ تضمینی نیست که خودمان هم به این زیباپنداری دچار نشویم.

تجمل‌گرایی واژه‌ی جدیدی است. در لغت‌نامه‌ها تجمل و آراستگی تقریبا هم‌معنای هم در نظر گرفته شده‌اند و تنها تفاوت‌های کوچکی دارند که امروزه همین تفاوت‌ها پررنگ‌تر شده و مفاهیم آنها را متمایز می‌کند.

واژه‌ی تجمل در لغت‌نامه‌ی دهخدا به معانی زیر است: خود را زینب دادن و آراسته شدن، جمال و نیکویی روی را بر خود بستن، خود را زیبا نمایاندن به آراستن و تکلف در آرایش نمودن. تجملات هم به معنای وسایل خودآرایی و خودنمایی معرفی شده‌ است.در فرهنگ عمید تجمل یعنی آراسته شدن و خودآرایی و در واژه‌نامه‌ی نوین، معنای زیور بستن، خودآراستن و خودآرایی می‌دهد. 

آراسته در لغت‌نامه‌ی دهخدا یعنی مزین و محلی، در فرهنگ عمید یعنی خوشنما گردانیدن، نظم و ترتیب دادن، چیدن و گستردن و راست کردن و در واژه‌نامه‌ی نوین، مقصود از آراستگی زینت دادن با افزایش، نظم دادن، مهیا ساختن و شاد کردن است

از تعاریف بالا اینطور می‌توانیم برداشت کنیم که تجمل و آراستگی در معنای زیبا ساختن مشترک هستند. فرد تجملاتی در آراستن خود را به تکلف می‌اندازد ولی هدف از آراستگی نظم دادن و مرتب کردن است.

تجمل در آموزه‌های دینی تقریبا معادل آراستگی در نظر گرفته شده است اما در اینجا منظور ما از تجمل و تجمل‌گرایی نوع افراطی آراستگی است که مورد پسند دین نیست و مضراتی را به همراه دارد. تفریط در آراستگی باعث ژولیدگی می‌شود که در آموزه‌های دینی از آن هم نهی شده است.

خداوند در قرآن کریم میفرماید: بگو چه کسی زینتهای الهی را برای بندگان خود آفریده و روزیهای پاکیزه را حرام کرده 

امامان معصوم علیهم‌السلام به امر تجمل و زیبایی در حد معمول اهمیت می‌دهند. امام صادق-علیه‌السلام- می‌فرمایند: همانا خداوند زیبایی و تجمل را دوست دارد و از فقر و فقرنمایی بدش میآید.

منبع :http://4ghad.com

موضوع : معضلات اقتصاد خانواده