همام بن غالب ( فرزدق ) شاعری بزرگ و هوادار اهل بیت پیامبر بود که در مدح امام سجاد (ع) ، قصیده بلند خویش را در مکه سرود ( هذا الذی تَعرِفُ البَطحأ وَ طْأتَهُ ... ) و به دنبال آن به زندان افتاد و حضرت سجاد (ع) برایش صله ای فرستاد . امام حسین (ع) هنگام سفر به سوی عراق ، در محلی به نام صفاح ( یا در منزلی دیگر ) با فرزدق برخورد کرد که از کوفه می آمد . اوضاع کوفه را پرسید ، وی جواب داد : دلهای مردم با تو ولی شمشیرهایشان علیه توست . امام در آنجا بود که این ابیات را خواند :