سلطان کربلا

حادثه كربلا، جاودانه‌ترين رويدادي است كه زمانه در بستر خود مانند آنرا نديده است. حادثه‌اي كه آثارش در حصار مرزهاي اسلامي محدود نگشته و خورشيد فروزانش همه گيتي را تا ابد درخشان گردانيد. همه كساني كه پيرامون اين حادثه به تأمل نشسته‌اند، به فراخور شناخت خويش از آن درس گرفته، مبارزان درس مبارزه، آزادگان درس آزادگي، شهادت طلبان درس شهادت و مصلحان اجتماعي درس اصلاح گرفته‌اند.اين واقعه بي‌نظير زواياي بي‌انتهايي دارد كه تنها اندكي از آنها شناخته شده و زواياي ناشناخته‌اش بسي بيش از شناخته شده است. بي‌گمان با گسترش دانش بشري در حوزه علوم انساني، اميد كشف آنها دور از انتظار نيست، از جمله زواياي اين واقعه عظيم تأمل از منظر روانشناسي و تربيت است.

 زمزمه دعا در سجده

از کتاب مقتل الحسین اخطب خوارزم نقل شده که گفته است که شریح گوید به مسجد رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم در مدینه وارد شدم . در آنجا حسین بن علی علیه السلام را دیدم که به سجده رفته و گونه بر خاک نهاده و می گوید :

سیدی و مولای ! المقامع الحدید خلقت اعضائی ، ام لشرب الحمیم خلقت امعائی ، الهی لئن طالبتنی بذنوبی لاطالبنک بکرمک ، و لئن حبستنی مع الخاطئین لاخبرنهم بحبی لک ، سیدی ! ان طاعتی لا ینفعک و معصیتی لا تضرک فهب لی ما لا ینفعک ، واغفر لی ما لا یضرک ، فانک ارحم الراحمین ؛

یعنی ، ای آقا و مولای من ! آیا برای گرزهای آهنین اعضای مرا آفریدی یا برای شراب حمیم (جهنم ) احشاء و امعای مرا خلق فرمودی ؟ خدایا ! اگر مرا به گناهانم بگیری من از تو کرم و بزرگواریت را مطالبه می کنم ، و اگر مرا با خطاکاران به زندان افکنی محبت و دوستی تو را که در دل دارم به آنها بازگو کنم ، ای آقای من ! به راستی که اطاعت و فرمانبرداری من ، تو را سود ندهد ، و نافرمانی و معصیت من نیز تو را زیان نرساند . پس آنچه را سودت ندهد به من ببخش و آنچه را زیانت نرساند از من بیامرز؛ که به راستی تو مهربان ترین مهربانانی . (111)

 تعلیم زیارت عاشورا

علقمه بن محمد حضر می گوید : به امام باقر علیه السلام گفتم : به من دعایی تعلیم بده که با آن دعا در این روز (عاشورا) هنگامی که زیارت می کنم او را (امام حسین علیه السلام ) بخوانم . و دعایی تعلیم بده که با آن دعا ، هنگامی که او را از نزدیک یا هنگامی که از خانه ام و از راه دور (و به قصد زیارت بدان سو) اشاره می کنم ، بخوانم . حضرت فرمود : ای علقمه پس از آن که به آن حضرت با سلام اشاره کردی ، دو رکعت نماز بخوان و پس از آن این قول (متن زیارت ) را می خوانی . پس هنگامی که این زیارت را خواندی در حقیقت او را به چیزی خواندی که هرکس از ملایکه که بخواهند او را زیارت کند به آن می خواند . و خداوند برای تو هزار هزار سیئه محو می کند ، تو را هزار هزار درجه بالا می برد . جزو کسانی می باشی که در رکاب حضرت به شهادت رسیدند ، حتی در درجات آنها هم شریک می شوی و برای تو ثواب هر پیامبر و رسولی و هر کس که حسین علیه السلام را از زمان شهادتش تا به حال زیارت کرده ، را می نویسند . می گویی : ((السلام علیک یا ابا عبدالله . . . . پس از نقل زیارت می فرماید : یا علقمه ان استطعت اءن تزوره فی کل یوم بهذه الزیاره من دهرک فافعل . فلک ثواب جمیع ذلک ان شاء الله : ای علقمه ! اگر توانستی هر روز از عمرت آن حضرت را با این زیارت ، زیارت کنی ، این کار را انجام بده ، پس برای تو ثواب تمام این زیارت است )) .

 تمام خواندن نماز

حضرت امام صادق علیه السلام فرمود :

نماز در چهار مکان تمام خوانده می شود (یعنی اگر چه از حد مسافت شرعی هم بیشتر باشد اما شکسته نمی شود) :

1- مسجد الحرام (مکه ) .

2- مسجد الرسول (مدینه ) .

3- مسجد کوفه .

4- حرم امام حسین علیه السلام .

تسبیح با تربت امام حسین علیه السلام

تسبیح فاطمه الزهراء علیها السلام هدیه ای از طرف پدر بزرگوارش بود که مستحب است بعد از نماز یا در وقت خواب خوانده شود .

دختر رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم کنار قبر عموی بزرگوارش جناب حمزه بن عبد المطلب و از تربت شهید برای خود تسبیح درست کرد؛ اینها معنی دارد !

یعنی چه ؟ خاک شهید محترم است قبر شهید محترم است ، من برای عبادت خدا که می خواهم اذکار خود را بشماریم نیازمند به سبحه ام (تسبیح ) ، چه فرقی می کند دانه های تسبیح از سنگ باشد یا چوب یا خاک ، و از هر خاکی آدم بردارد ، برداشته است ولی من این را از خاک تربت شهید برمی دارم و این نوعی احترام به شهید و شهادت است ، نوعی به رسمیت شناختن قداست شهادت است ، تا آنکه بعد از شهادت وجود مقدس امام حسین علیه السلام ، خود به خود لقب سید الشهدا از جناب حمزه گرفته شد و به نوه برادر بزرگوارش حسین بن علی علیه السلام داده شده و بعد از آن دیگر اگر کسی بخواهد به خاک شهید تبرک بجوید از خاک حسین بن علی علیه السلام تهیه می کند .

 قرآن بر چهار پایه استوار است

حسین بن علی علیه السلام فرمود : ((کتاب خدای عزیز و بزرگ بر چهار چیز استوار است :

الفاظ ، اشارات ، لطایف و حقایق

الفاظ قرآن را از آن عموم و اشارات آن از آن نخبگان است .

لطائف قرآن برای اولیاء خدا و حقایق آن برای پیامبران است .

و فرمود : ((ظاهر قرآن ، آراسته و زیبا و باطن قرآن ، ژرف و ناپیداست . (79)))

 تفسیر صمد

وهب قرشی می گوید : امام صادق علیه السلام ، امام باقر علیه السلام از امام سجاد علیه السلام برایم نقل نمود که فرمود : اهل بصره به امام حسین علیه السلام نامه ای نوشتند و در آن از معنی ((صمد)) سوال نمودند ، حضرت علیه السلام در پاسخ نوشت : ((به نام خداوند بخشنده مهربان ، اما بعد ، در قرآن گفتگو و مجادله نکنید و بدون آگاهی در آن سخن مگویید ، از جدم رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم شنیدم می فرمود : هر کس بدون علم در قرآن سخن گوید جایگاهش را در آتش آماده کند ، (بدانید که ) خدای سبحان خود تفسیر ((الصمد)) را فرمود است : ((نه زاییده است و نه زاده شده ، و نه هیچ کس همتای اوست )) .