مقدمه:
خداوند متعال برای راهنمایی و هدایت  انسانها علاوه بر نعمت‌های مختلفی همچون وجود انبیاء، کتب آسمانی،‌ قدرت تعقل و اندیشه، اسوه والگوهای عملی ارزشمندی را نیز به انسان معرفی نموده است که در صورت اقتدا و تمسک به سیره و روش ایشان می‌تواند راه سعادت و خوشبختی  خود را دریابد. با بعثت رسول اکرم(صلی‌الله‌علیه‌واله) خداوند متعال برای طالبان حق و حقیقت و رهجویان به سوی سعادت و خوشبختی اسوه‌های ممتاز و ویژه‌ای معرفی نمود. از جمله اینکه خداوند متعال بهترین الگوی خوشبختی را وجود پیامبر اکرم(صلی‌الله علیه‌واله) معرفی می‌فرماید:
«لَقَدْ كانَ لَكُمْ في‏ رَسُولِ اللَّهِ أُسْوَةٌ حَسَنَةٌ لِمَنْ كانَ يَرْجُوا اللَّهَ وَ الْيَوْمَ الْآخِرَ وَ ذَكَرَ اللَّهَ كَثيراً؛[احزاب/21]مسلّماً براى شما در زندگى رسول خدا سرمشق نيكويى بود، براى آنها كه اميد به رحمت خدا و روز رستاخيز دارند و خدا را بسيار ياد مى‏كنند».

حوزه/ عضو هیئت علمی پژوهشگاه علوم و فرهنگ اسلامی تصریح کرد: سبک حیات سیاسی امام حسین (ع) و اندیشه سیاسی مکتب حسینی بر محور احیای مبارزه با ظلم و ستم و نیز نفی سکولاریسم است.

رضا عیسی نیا در گفتگو با خبرنگار خبرگزاری «حوزه» با اشاره به این که شناخت درست سبک سیاسی و اجتماعی ائمه اطهار(ع) در برخورد با دستگاه ظالم حکومت و پیگیری امر هدایت انسان ها بسیار لازم و ضروری است، اظهار داشت: ما برای این که تحلیل درستی از قیام عاشورا داشته باشیم بر اساس نظریه عینیت دین و سیاست می بایست به مساله سبک شناسی حیات سیاسی ائمه (ع) در زمان خلفای سه گانه ، اُمویان و عباسی توجه کنیم.

شاید سیره به معنای روش زندگی مهم ترین و تاثیرگذارترین بخش باشد که می توان برای الگوبرداری مورد استفاده قرار داد. به این معنا که عصاره بینش و نگرش آدمی در سیره شخص متجلی می شود. اگر شخصی مورد توجه و اهتمام قرار می گیرد و از سوی دیگران به عنوان شخصیت مهم و سرمشق معرفی می شود به سبب سیره و روش زیست عملی و اخلاق عینی وی است. از این رو، آن چه می بایست درباره امامان معصوم به عنوان اسوه و الگوهای رفتاری مورد بررسی و تحقیق و تحلیل قرار گیرد بازخوانی سیره ایشان است.

برپایی بزرگداشت و نیکوداشت نباید به معنای یادکرد وجود شناسنامه ای و معرفی پدر و مادر و خاندان و فرزندان و مانند آن باشد در حالی که تاکنون بسیاری از منابر قدیم و جدید یعنی ابزارهای ارتباطی و رسانه ای به جای پرداختن به سیره و روش زندگی امامان معصوم (ع) به این امور و مسایل پرداخته اند که نقش مهم و تاثیرگذار در الگوسازی و الگوپردازی ندارد. نوشتار زیر تلاشی است که به سیره و روش به عنوان ارایه الگو و اسوه توجه می کند. نویسنده کوشیده است تا اندازه حوصله یک مقاله کوتاه، گوشه ای از زندگی و سیره عملی و عینی امام حسین (ع) را بیان کند. با هم این مطلب را نظر می گذرانیم.
 

نماینده ولی‌فقیه در استان و امام‌جمعه سمنان گفت: استکبارستیزی و نپذیرفتن ظلم ظالم از دیگر پیام‌‌های عاشورا است که باید به آن توجه شود.
به گزارش جماران، آیت‌الله سید محمد شاهچراغی در خطبه‌های آئین عبادی سیاسی نماز جمعه این هفته سمنان با بیان اینکه پیام عاشورا ذلت ناپذیری بود اظهار داشت: در قراردادهای بین‌المللی کشورمان نیز باید به پیام عاشورا که ذلت ناپذیری است توجه شود.
وی با بیان اینکه عاشورا پیام‌های متعددی دارد خاطرنشان کرد: استکبارستیزی و نپذیرفتن ظلم ظالم از دیگر پیام‌‌های عاشورا است که باید به آن توجه شود.

اشاره

فطرت انساني خواستار نعمت‌هاي زيباي جهان هستي است، امّا در مصداق نعمت اختلاف مي‌باشد، گاهي نعمت را به تمام وسايل مادي دنيا كه تأمين كننده ابعاد جسمي بشر است، تفسير مي‌نمايند. در حالي كه وسعت معناي نعمت به تمام آن چه را كه روح، جان و جسم انسان را زنده و آباد مي‌نمايد، اطلاق مي‌گردد، وحي و نبوت، رهبري الهي و كتب آسماني، عقل و وجدان، سلامت روحي و جسمي و بلكه تمام وسايل زندگي، رفاه و آسايش، از خوردن و پوشيدن و مسكن، همه مصداق نعمت‌هاي الهي هستند. 

اشاره

مردي در محضر امام حسين عليه السلام عرض كرد: «اِنّ المعروفَ اِذَا اُسْدِيَ اِلَي غَيرِ اَهْلِهِ ضَاعَ؛ همانا معروف زماني كه به غير اهل آن عرضه شود، از بين مي‌رود. امام در جواب فرمود: «لَيسَ كَذلِكَ وَ لكِن تَكُونُ الصَنِيعَةُ مَثَلُ وابِلِ المَطَرِ تُصيبُ البِّرَ وَ الفاجِر؛ [187] اين طور نيست، بلكه كارها و اعمال خوب، مثل قطرات باران است، كه به خوب و بد مي‌رسد».رسول گرامي اسلام صلي الله عليه وآله وسلم فرمود: «سَيَّدُ القَومِ خَادِمُهُم؛ آقا و بزرگ اقوام و خويشان خدمتگزار آن‌هاست.ما بايد تلاش، كار و خدمت خويش را براي خدا به همنوعان خود عرضه نماييم، تا خالق جهان هستي ما را در سخت‌ترين شرايط در يابد و  نجات دهنده و نجات بخش ما باشد. حضرت علي عليه السلام در دعاي پر فيض كميل مي‌فرمايد: «قَوِّ عَلي خِدْمَتِكَ جَوارِحي؛ پروردگارا! اعضاي بدن مرا در راه خدمتت تقويت نما».

اشاره

عقد برادري در اسلام از زمان پيامبر صلي الله عليه وآله وسلم مطرح بوده است و وجود گرامي حضرت با علي عليه السلام عقد اخوت بستند، و ديگر اصحاب هم اين سيره را عمل نمودند. قرآن شريف هم اين مهم را بيان كردند.حال از سخنان ارزشمند سالار شهيدان حسين بن علي عليه السلام پيرامون چهار گروه از كساني كه ادعاي برادري دارند، آويزه گوش دل نماييم:اَلاَخَوانُ اَربَعَةٌ، فَأخٌ لَكَ وَ لَهُ، وَ أَخٌ لَك، وَ اَخٌ عَلَيكَ، وَ اَخٌ لالَكَ وَ لا لَهُ؛ [180] ارتباط برادران مسلمان با يكديگر به چهار صورت مي‌باشد: پس برادري كه براي شما و خودش است. برادري كه فقط براي توست و برادري كه عليه توست و برادري كه نه براي تو و نه براي خودش است.