سلطان کربلا

اشاره
زماني كه حبيب بن مظاهر اسدي براي حضرت عرض كرد: شما قبل از اينكه خداوند عزيز و بزرگ حضرت آدم عليه السلام را بيافريند چه بوديد؟ حضرت در پاسخ فرمود؛ «كُنَّا اَشْباحُ نُورٍ نَدُورُ حَوْلَ عَرشِ الرّحْمنِ فَنُعَلِّمَ لِلمَلائِكَةِ التَّسْبيحَ وَ التَّهْليلَ وَ التَّحْميدَ؛ [32] ما وجودهاي نوري بوديم، اطراف عرش خداي رحمن دور مي‌زديم، پس براي فرشتگان سبحان اللَّه و لا اله الا اللَّه و الحمد اللَّه آموزش مي‌داديم».

اشاره
همه حركت‌ها و تلاش‌ها، بيان‌ها و خطبه‌ها، نامه‌ها و برخوردها از مدينه رسول خدا صلي الله عليه وآله وسلم تا كرببلا و نينوا يكي پس از ديگري سپري گشت. تا اين كه روز عاشورا، روز عشق و شوق، روز هجرت و جهاد و شهادت، روز ملاقات با محبوب و معشوق خويش يعني ملاقات با خدا، رسيدن به محضر حضرت رب العالمين فرا رسيد، طلوع خورشيد پهنه گيتي را روشن كرد، رمزها و سخنان بين لشگر حق و باطل تبادل گرديد.

اشاره
آري! حضرت امام حسين عليه السلام كه قرباني تحقق آرمان‌ها و رسالت قرآن است، سر بريده او بالا ني تلاوت قرآن مي‌نمايد.بانگ لبيك كه حجاج به لب مي‌آورند آيه‌هايي است كه بر نيزه تلاوت كرديبله، اين از بزرگترين معجزات الهي و بالاترين نمايش قدرت الهي و اثبات حقانيت حسينيان و بر خلاف عادت در نظام تكوين است؛ زيرا هر زماني خداوند براي تجلّي قدرت خويش اراده نمايد، همان شود.خداوند در قرآن كريم مي‌فرمايد: «اِذْا اَرْادَ اللَّهُ شَيئاً اَن يَقُولَ لَهُ كُن فَيَكُون؛ [24]

اشاره
مباحث تقوا در ميان آيات الهي، بيانات حيات بخش چهارده معصوم عليهم السلام، انبياي الهي، اولياي او و شهداء راه حق و فضيلت به صورت وسيعي مطرح گرديده است. نويسندگان و گويندگان بارها در موقعيت‌ها و مناسبت‌هاي مختلف، تقواي الهي را در جهات مختلف زندگي سياسي و اجتماعي، حكومتي و اجرايي، عبادي و اخلاقي ياد آور شده و آن مهم را بيان و تشريح نموده‌اند، در يكي از بيانات، حضرت امام حسين عليه السلام فرمود: «اُوصِيكُم بِتَقوَي اللَّهِ فَاِنَّ اللَّهَ قَد ضَمَنَ لَمَن اتَّقاه، اَنْ يُحَوِّلَهُ عَمَّا يَكرَهُ اِلي مَا يُحِبُّ وَ يَرزُقُهُ مِن حَيثُ لا يَحتَسِب؛ [13]

اشاره
شناخت از مباحث اساسي و زير بنايي مي‌باشد. كه اگر اين مهم مورد بي‌توجهي قرار گيرد. عبادات و اعمال در محضر معشوق و محبوب جاهلانه بوده و ارزش چنداني نخواهد داشت. لذا امام حسين عليه السلام در بيان رسا و بليغ خود خطاب به مردم فرمود: «اَيُهَا النَّاسُ اِتَّقُوا اللَّهَ جَلَّ ذِكْرُهُ، مَا خَلَقَ العِبادَ اِلا لِيَعرِفُوهُ فَاِذا عَرَفُوهُ عَبْدُوهُ وَ اِذَا عَبَدوُهُ اِستَغنُوا بِعِبادَتِه عَن عِبادَةِ مَاسَواه؛ [7]

اشاره
قدرداني و سپاس در مقابل خدمت و نعمت، از احكام قطعي وجدان و فطرت سالم، عقل و عرف و شرع مي‌باشد. لذا همه انسان‌ها سپاسگزاري از خالق بشر را تحسين مي‌نمايند و آن را كاري انساني و عقلايي و زيبنده فطرت و وجدان سالم مي‌دانند.

واژگان احیا و اصلاح‌

واژگان «احیاء» و «اصلاح در ادبیات دینی سابقة دیرینه‌ای دارد و استعمال آن به‌عصر نزول وحی برمی‌برگردد. این دو واژه در برخی از آیاتی که خداوند بر پیامبر (ص) خاتم نازل کرده به کار رفته و سپس به متون و نصوص دیگر راه یافته است