با افزایش رشد شخصیت آدمی، دو حقیقت مهم درباره‌ی زندگی و مرگ، برای انسان کشف می‌شود:
حقیقت یکم: زندگی و مرگ دو جزء مکمل یکدیگر در مجموعه‌ی منظم عالم هستی است.
بدیهی است که زندگی یک پدیده‌ی گسیخته از همه چیز که در یک خلاء محض قرار گرفته باشند، نیست. زندگی مجموعه‌ای از واقعیت‌ها در عالم هستی است که آشنائی لازم و کافی با آن، بدون آگاهی و آشنایی از اصول کلی آن مجموعه ولو به طور اجمال، امکان‌پذیر نمی‌باشد. همان گونه که شناخت حقیقی یک جزء مرتبط با اجزای مجموعه‌های دیگر، بدون شناخت کل آن اجزاء منفرداً و در حال تشکیل جمعی امکان‌پذیر نمی‌باشد.
بنابراین، برای درک و فهم بهتر حقیقت زندگی، لازم است که اطلاعی از اصول کلی این کیهان بزرگ که پدیده‌ی زندگی به عنوان جزئی بسیار با اهمیت از آن محسوب می‌شوند، داشته باشیم، مانند حدوث و قانونمندی و تحول و شکوه و ارتباط فوق طبیعی و حکمتی که در این کیهان وجود دارد. سپس ضرورری است که با مقداری از اصول و قواعد خود پدیده‌ی زندگی و آن قوانین و جریانی که در بوجود آمدن آن در این مجموعه‌ی کیهان مؤثر بوده است، آشنایی لازم به دست بیاوریم.
این مطلب را به اشتراک بگذارید:
