کربلا...

اربعین ، کرب و بلایی نشدم میسوزم

لایقِ جود و عطایی نشدم میسوزم

کربلا پای پیاده چقدر میچسبد

پای پر آبله راهی نشدم میسوزم

همه خوبان به حریم تو دگر جمع شدند

یابَدم یا که خدایی نشدم میسوزم

مادرت دیده که من برتو چقدر میگریم

موجب رحمت ذاتی نشدم میسوزم

چه دهم تا به حریمت ، شبی سینه زنم

راهی کوی منایی نشدم میسوزم

قسمتم کن که بیایم به حریمت آقا

تاکه من کرب و بلایی نشدم میسوزم

سیدمهدی خادمی

داداش...

یک خواهر دلخسته آمد سمت گودال

با دیدن یک قبر خاکی رفت از حال

باران تیغ و تیر و نیزه یادش آمد

اینها که جای خود امان از جسم پامال

تصویر روضه نقش بسته در دل او

یک اسب بی صاحب میان خیمه بی یال

کو روضه خوان تا روضه مقتل بخواند

تا می رسم بر قتلگاهش میشوم لال

گر روزی ما کربلا شد شکر گوییم

این بود مزد نوکری ما در امسال

اصغر چرمی

سالار زینب...

اگر چه نور چشمان ترش رفت

به دريا زد يل آب آورش رفت

 دلش خوش بود تا آن لحظه اي كه

سوي مقتل غريب مادرش رفت 

*****

بكش دستي به قلب زار زينب

مدد كن بر دل خونبار زينب

به امدادم بيا سالار قلبم 

كه افتاده گره در كار زينب

*****

پس از پژمردن يك باغ لاله

شده كار دل من آه و ناله

بگير اين نيمه جانم را وليكن

نپرس از حال زهراي سه ساله

*****

ز جا برخيز اي غمخوار زينب

كه رفت از دست چشم تار زينب

نمي داني كه در راه اسارت

چه آمد بر سرم سالار زينب

اصغر چرمی

داداش...

ز داغت ای هلالم چون ننالم

ملول وخسته حالم چون ننالم

به روی نیزه دیدم غرق درخون

سرت را ای هلالم چون ننالم

تو آسوده شدی ازغم و غم

ولی من درملالم چون ننالم

نهال عمرمن ، ازظلم گلچین

شکسته این نهالم چون ننالم

به پیش دیده ام پرپر شدی تو

گل من ، بی مثالم چون ننالم

به یاد کام عطشانت کنار

چنین آب زلالم چون ننالم

میان قتلگه دشمن نمی داد

کنار تو مجالم چون ننالم

موکه افسرده حالم چون ننالم

شکسته پر وبالم چون ننالم

همه گویند «زینب»گریه کم کن

تو آیی درخیالم چون ننالم

سيد هاشم وفايي

مجنون صفت به دشت و بیابان دویده ام
اکنون به کوی عشق تو جانان رسیده ام
در راه عشق تو شده پایم پر ابله
از بس که روی خار مغیلان دویده ام
تنها نشد زداغ تو موی سرم سفید
هم چون هلال از غم عشقت خمیده ام
دیوانه بار بر سر کویت گر امدم
منعم مکن که داغ روی داغ دیده ام
من پرچم اسیری و بار غم تو را
از کوفه تا به شام به دوشم کشیده ام
عمرم تمام گشت عزیزم در این سفر
دست از حیات خویش حسینم کشیده ام
بس ظلم ها که شد به من از خولی وسنان
بس طعنه ها ز مردم نادان شنیده ام
دیدی به پای تخت یزید از جفای او
چون غنچه پیرهن به تن خود دریده ام
گنج تو را به گوشه ی ویران گذاشتم
چون اشک .او فتاد رقیه ز دیده ام
می گفت و می گریست (رضایی ) ز سوز دل
اشکم به خاک پای شهیدان چکیده ام

عبد الحسین رضایی

داغ هیچ غمی به این نمیرسه
منو می کُشه همین ” نمیرسه “

بذار اربعین بیام کرب و بلات
آسمون که به زمین نمیرسه…

شاعر:یاسین قاسمی

مناجات امام حسین علیه السلام

جسم و روحم با حرم گشته عجین

حال و روزم با غمت گشته غمین

این سه جمله خواب شبهای من است

کربلا ... پای پیاده ... اربعین

شاعر : مجید آقاجانی

نوشتن از غم تو ذکر این قلم شده است
چقدر فکر من این روزها حرم شده است
پیاده ، رو به حرم… کاش روزیم بشود
تمام دلخوشیم کوله پشتیم شده است

شب دلتنگى من نافله اى مى خواهد
قلمم از تو نوشته ، صله اى مى خواهد
راهى جاده عشقم نکنى مى میرم
دل من پاى پر از ابله اى مى خواهد

مرغ دل بر سر این بام بیارى بهتر
از پریدن به هواى تو چه کارى بهتر؟
سال دیگر نکند زنده نباشم ، اى واى
ارزو روى دل من نگذارى بهتر

سید مسیح شاه چراغ

در مرز خویش ماندن و از مرز رد شدن
با مُهر و مِهر فاطمه اصل سند شدن

این آروزی سرخ گذرنامه ی من است
در زیر پای مُهر سفارت لگد شدن

راه ورود را مگر آموختن از عشق
راه خروج را ز کبوتر بلد شدن

پیمودن مسیر به فریاد یا علی
یعنی که با حسین، علی را مدد شدن

موکب شدن،مسیر شدن،مبتلا شدن
زائر شدن،گزارش یک مستند شدن

تیر هزار و چارصد و شصت و عشق را
بعد سه روز دیدن و از بیست صد شدن

بد چونکه بخش دوم “گنبد” شده نگو
مارا تمایلی ست جدیدا به بد شدن

تغییر می دهی همه را بعد کربلا
یعنی حسین ع با تو فقط میشود “شدن”

مهدی رحیمی(زمستان)

امام حسین(ع)-کربلا-اربعین

کربلای عمر هرکس بی گمان خواهد رسید

روز عاشورای ما هم یک زمان خواهد رسید

عاقبت باید حسینی رفت از دارِ جهان

ورنه در بستر بِسَر عمرِ گران خواهد رسید

دست و پنجه نرم کردن با شهادت ساده نیست

هرکسی کرب و بلایی شد ، به آن خواهد رسید

نوکرِ ارباب پیوسته دلش باشد جوان

پیر  هم  گردد به آقایش جوان خواهد رسید

غم مخور ، پای پیاده ،کربلا ، روزی نشد

عاقبت یک روز ، جا مانده ، دَوان خواهد رسید

دستِ بی مهری نباید داد با ارباب، چون

دستِ پر مِهرش به دست دوستان خواهد رسید

آزمایشهای تو در تو ، به دل صیقل دهد

وانگهی ، روزی ، جواب امتحان خواهد رسید

اشک عاشق ، تازه روز اربعین گل می کند

آشنا باشیم ،زنگ کاروان خواهد رسید

ناله زینب کند کاری که بر "هل من معین"

پاسخ لبیک از کلِّ جهان خواهد رسید

گر بماند نزد حق یک روز از عمر جهان

طالب خون خدا،صاحب زمان خواهد رسید

محمود ژولیده