روز ازل به دست تو چشمم خریده شد

اصلا برای خون تو اشک افریده شد

با دست مادر تان برای تمام ما

پیراهن عزای محرم بریده شد

با دست روضه خوان که خدا بود یک به یک

نقش تو بر نگین دل ما کشیده شد

چون دید در مسابقه ی عشق برتریم

چشمان ما برای شما برگزیده شد

هر کس به قبه ی غم عشقت صعود کرد

در این رقابت همگانی پدیده شد

بعدش خدا به روضه مقتل گریز زد

از بین جمع ناله مادر شنیده شد

وقتی رسید روضه به حلقوم و تیغ سرخ

پشت فلک در اوج مصیبت خمیده شد

از غارت تن تو خدا گفت ناگهان

اینجا امان مستمعینت بریده شد

در گفته گوی سرخ خدا وند و مادرت

صحبت به خیزران و لبانت کشیده شد

اینجا فقط نمونه ای از روضه تو بود

با این همه ، چقدر گریبان دریده شد

 در سایه سار بال ملائک از آن به بعد

تا به ابد تدارک این روضه دیده شد

پایان گرفت مجلس جانسوز روضه ات

در سفره اشک و آه وغم و درد چیده شد

شاعر :حمید کریمی

کم کم رسد به گوش صدای محرمت
دل ها پر از بهانه برای محرمت

آقا ، بهشت ما به خدا روضه های توست
جنت کجا و بزم عزای محرمت

ما زنده ایم اگر ، به امید محرم است
جان می دهیم زیر لوای محرمت

تا بوده ، میهمان عزای تو بوده ایم
هستیم تا همیشه گدای محرمت

شور عزای تو شیرین تر از عسل
مست است جان ما ز صفای محرمت

یک لحظه یاد تو بهتر ز الف شهر
ای والدینمان به فدای محرمت

ما عبد بینوا و تو ارباب با وفا
حاجات ما روا ز نوای محرمت

قدر محرمت نشناسد کسی ، فقط
داند خدا مقام و بهای محرمت

خسران بود نصیب کسی که کند قبول
عمر ابد بدون تو ، جای محرمت

بازهم بساط روضه دلبر فراهم است

هر ماه من ز داغ تو ماه محرم است

تا پرچم حسینیه های تو را زدند

بر گوشه گوشه دل من نقش پرچم است

آب خوشی ز گلویم نمی رود پایین

آبی که قطره قطره آن پر زماتم است

آتش زده نمک روضه ات به این عالم

از روضه تو صحن دو چشمم پراز نم است

در کار خیر حاجت هیچ استخاره نیست

وقتی سرت به جبهه به خط مقدم است

دیدم عدو پشت سرت حرف می زند

حرف از سنان و نیزه و یک جسم درهم است

دیدم که جزم کرده عدو عزم خویش را

دیدم برای قتل تو خنجر مصمم است

ففواره می زند این خون سرخ تو تا عرش

والله خون سرخ تو شرف عرش اعظم است

حرفم خلاصه و ای محتشم بخوان

بازین چه شورش است که درخلق عالم است

شاعر: امير رضا صيفي

یا حسین (ع)

ای مـــاه حــزن آل پـــیـغـمـبــر مـحـرّم
آیــیــنـه دار غــــربـــت حــیـــدر مـحـرّم

بـر رخ مـلایک لـطمـه زن گـیسو پریشان
وقـتی که زهـرا می زند بر سر مـحـرّم

آیـا شـــنـیـده کـــس خـــدا را ســـر بــبــرد
گـشـتـه خـــدای عــشـق بـی ســر مـحـرّم

مـاهـی که خـون فـواره زد تا دامن عرش
از حــنـجـر ســردار بــی لــشـکـر مـحـرّم

در مـذهــب نـا مـردم کـوفـه شـلـوغ اسـت
بــازار تــیــر و نــیــزه وخــنــجــر مـحـرّم

جــایــی بـــرای مــیـهــمـان خـــود نـــدارد
جــز در تـنـور خـاک و خـاکـستــر مـحـرّم

فـتـوا گـرفـتـه حــرمـلـه آری حـلال اســت
بُـبـریـدن حــلــق عـلـی اصـغـر مـحـرّم

جـز اشـک خـون چـشم یکتا نـیست هرگز
تــــاوان زخـــم چـــــشـــم آب آور مـحـرّم

دیـدی چـگـونه از فـراز نـیـزه مـی ریخـت
خون از سـر و مـوی علی اکبر مـحـرّم

شــد گـــوش هــا پـاره بــرای گــوشــواره
انگشـت رفت از بهــر انگـشـتـر مـحـرّم

استقبال از محرّم

کم کم از ره می رسد ماه حسین

ماتم و غم های جانکاه حسین

تا محرّم هم ،زمان اندک بُود

پس بنال ای دل سرِ راه حسین

شاعر و مداح اهل بیت:محمدمهدی عبدالهی

   لبيك يا حسين(ع)

وقتي كتيبه هاي تو را ميزنم خوشم

جان خودت از اين به بعد ناخوشم نكن

(علي اكبر  لطيفيان)

هلال محرّم

ناله ای دل فصل جانسوز عزاست

ماه ماتم آمد و در سر نواست

قلب عشّاق حسین بن علی

در حوالّی زمین کربلاست

مداح و شاعراهل بیت:محمدمهدی عبدالهی

ماه غم، ماه عزا، ماه محن                       بر تو بادا تسليت ياابن‌الحسن (عج)
در عزاي جد مظلومت حسين                   اشکهايت گشته جاري از دو عين
شال غم افکنده‌اي مولا به دوش               ناله از دل مي‌کشي با صد خروش
چنين گويي تو با صد شور و عين               روز و شب گريم برايت يا حسين (ع)
گر نبودم تا تو را ياري کنم                        آنقدر بهرت عزاداري کنم
اشک چشمم گر شود روزي تمام             خون کنم جاري ز چشمانم مدام
کي فراموشم شود اين خاطرات               کام عطشان تو و آب فرات
کي رود از ياد من شمشيرها                   نيزه‌ها و سنگها و تيرها
چهره‌هاي نيلي و افروخته                      جامه‌ها و خيمه هاي سوخته
تا که ياد آيد مرا از قتله‌گاه                       ناله از دل برکشم با سوز وآه
زين وصيت‌ها همه جان بر لبم                  داغدار عمه خود زينبم

نام شاعر:حامد كاظمي

باز محرّم رسيد ماه عزاي حسين                        سينه ما مي‌شود کرب و بلاي حسين
کاش خدا قستم رزق حلالي کند                        تا که توانم کنم خرج عزاي حسين
کاش که ترکم شود غفلت و جرم و گناه                تا که بگيرم صفا من ز صفاي حسين
هرکه عزدار اوست شيعه و غمخوار اوست            ناله او مي‌دهد سوز صداي حسين
مادر او فاطمه خوب دعا مي‌کند                          هرکه بريزد ز چشم اشک براي حسين
اشک عطاي خداست هديه خيرالنساست                     نيست کسي لايقش غير گداي حسين
ماه محرم کند جامعه را زير و رو                         جمله جوانان شوند مست ولاي حسين
بهتر از اين گريه‌ها نيست سلاحي به دست         تا که بماند بپا دين خداي حسين

اهل محل دوباره علم را بیاورید

 رخت عزای حضرت غم را بیاورید

 حی علی البکاء ملائک دهد نوید

 وقتش رسیده دیده و نم را بیاورید

 خون گریه میکنم ز دو چشمم بجای اشک

 یابید چشمه را ، جگرم را بیاورید

 پرچم ، کتل ، حسینیه و شور عاشقی

 آن نوحه خوان و نوحه و دم را بیاورید

 حی علی العزای حسین است میرسد

 فطرس شدم دوباره پرم را باورید

 در سومین شب نفس گرم روضه خوان

 گوید رقیه جان پدرم را بیاورید

 امسال نذر حضرت قاسم به تعزیه

 همسایه ناله زد پسرم را بیاورید

 وقتش شده فدائی ارباب خود شوم

 جان بی بها شدست، سرم را بیاورید

 ما خادمان هیئت فصل محرمیم

 (تا قلبمان شکست حرم را بیاورید(1))

شاعر: ايمان كريمي