سید احمد دهکردی-ورود به محرم

باز محرم شد و لوای ماتم بپاست

ماتم سلطان عشق شهید کرب بلاست

به عرش و خلد برین فرقه کر وبیان

حلقه ماتم زده صاحب ماتم خداست

پیمبران سر ربه سر لباس نیلی به بر

شال عزای سیاه به گردن مصطفی است

موی کنان در زمین زنان ماتم زده

مویه کنان در سماء حضرت خیر النساء است

سفر نما از حجاز بساز ساز عراق

شور حسینی ببین بلند از نینواست

به قتلگه اندرآجلوه عشاق بین

یکی جدا دست او نشسته پیکان تیر

یکی زظلم عدو بریده سر از قفاست

حسین لب تشنه شد شهید در راه حق

به روز حشر و جزا خداش هم خون بهاست

به دشت کرب وبلا خون خدا ریختند

تربت پاکش از آن سجده گه ما سواست

خیام عصمت که بود گیسوی حورش طناب

گسسته از یکدگر زظلم آل زناست

نیست نشانی زشمر غیر پلیدی بلند

ببین رواق حسین چون حرم کبریاست

یوسف رحیمی

امام حسین(ع)-مناجات-ورود به ماه محرم

این روزها غم تو مرا می‌کشد حسین

شب های ماتم تو مرا می‌کشد حسین

تا آن دمی که منتقم تو نیامده ست

سرخی پرچم تو مرا می‌کشد حسین

از لحظه‌ی ورودیه تا آخرین وداع

هر شب، محرّم تو مرا می‌کشد حسین

هنگام پر کشیدن یاران یکی یکی

اشک دمادم تو مرا می‌کشد حسین

داغ علی اصغر و عباس و اکبرت

غم‌های اعظم تو مرا می‌کشد حسین

از قتلگاه تو چه بگویم؟ حکایتِ

انگشت و خاتم تو مرا می‌کشد حسین

بر نیزه در مقابل چشمان خواهری

گیسوی درهم تو مرا می‌کشد حسین

سالار سر بریده‌ی زینب سرم فدات

هستی فاطمه! پدر و مادرم فدات

حسن لطفی

ورود به ماه محرم

بوی محرّم آمده ما را صدا کنید

ما را دوباره در غم خود مبتلا کنید

سالی به انتظار شما گریه کرده ایم

شاید به چشم ما قدمی آشنا کنید

این هم شما و این دل ناقابلی که هست

وقتش شده که روضه ی خود را به پا کنید

قلبم برای سینه زدن تنگ آمده

رخصت دهید و در دلمان کربلا کنید

شال عزا به گردن من بسته مادرم

دارد امید، درد مرا هم دوا کنید

شکر خدا ماه محرم رسید

بهر دلم مونس و همدم رسید

شکر خدا اهل بُکا می شوم

سینه زن ماه عزا می شوم

شکر خدا خیمه غم پا گرفت

دست مرا حضرت زهرا گرفت

شکر خدا من به دعای حسین

سینه زنم باز برای حسین

شکر خدا باز کنم نوکری

نوکری اما بجهان سروری

باز شده همدمم این روزها

پیروهن مشکی و شال عزا

باز حسینه وباز این چه شور

باز همان قصه اشک و بلور

باز شب سوم این ماجرا

باز رقیه نمک این عزا

باز عطش باز نوا بهر آب

باز غم روضه ی طفل رباب

باز دلم در یَم غم گُم شود

باز شب هفتم و هشتم شود

باز موذن علی اکبر است

باز پدر پشت سرش مضطراست

باز وفای گل ام البنین

باز عزای گل ام البنین

باز دوصد تیر ز کین می خورد

باز به صورت به زمین می خورد

باز کسی غرق یم خون شود

کُشته افتاده به هامون شود

باز کسی آید و از پشت سر

موی سری را بکشد بی خبر

آخر نسیم پرچم تو می کشد مرا

این روضه های ماتم تو می کشد مرا

این روز ها به قافله ات فکر می کنم

دلشوره محرم تو می کشد مرا

کوفه برای آمدنت در تدارک است

اینگونه خیرمقدم تو می کشد مرا

چشم از تو بر نداشته یک لحظه دخترت

دلشوره های همدم تو می کشد مرا

زلفت مباد اسیر و بهار، دست باد ها

وان گیسوان درهم تو می کشد مرا

دارد نگاه خواهرت تو حرف می زند

یعنی حسین ماتم تو می کشد مرا

اجرا شده توسط حاج منصور در آستانه محرم۹۱

میلاد عرفان پور

ورود به ماه محرم

شادی برای تو غم عالم برای من

از ماه های سال، محرم برای من

آوای آسمانی داوود مال تو

خاموشی مقدس مریم برای من

از عشق خود جدایم و جای گلایه نیست

این بود ارث حضرت آدم برای من

بی مهری است رسم محبت برای تو

تنهایی است مونس و همدم برای من

این زخم ها معلم خندیدن من اند

حیرانم از ترحم مرهم برای من

یوسف که نیستم ولی آن بنده ام که هیچ

نگذاشته ست صاحب من کم برای من

بگذار عمر در گذر عشق طی شود

حتی اگر نشد که تو یک دم برای من...

کربلا منتظر ماست(۱) ..... بیابرگردیم !!

به خدا محشر کبری ست بیا برگردیم

چه کنم شور عجیبی به دلم افتاده

دیده ام چشمه ی دریاست بیا برگردیم

چه کنم شور عجیبی به دلت افتاده

نگرانی تو پیداست بیا برگردیم

دیدی گفتم خبری هست که ما بی خبریم

راه برگشت مهیاست بیا برگردیم

پرده ها رفت کنار از جلوی چشمانم

فکر بد در سر آنهاست بیا برگردیم

حرمله منتظر ماست به آن جا برسیم

هدفش صورت سقاست بیا برگردیم

صحبت طفل رباب است در آن بحبوحه

صحبت اکبر لیلاست بیا برگردیم

دیدم آنجا که همه حلقه زدند با نیزه

به سر نعش تو دعواست بیا برگردیم

دیدم این سو تو به گودال می افتی آن سو

دشمنت گرم تماشاست بیا برگردیم

دشدشه(۲) تا زد و بر سینه ی تو با چکمه

تا نشست ناله ای برخاست... بیا برگردیم

شاعر: عليرضا خاكساري

ماه جانان شده  باید ز سر و جان گذری

بر تو  نفرین گر از این  مسئله  آسان  گذری

آسمان  آه بکش ، نعره بزن  ،  اشک ببار

ای زمین خاک به سر کن که ز سامان گذری

بر مشامم می رسد بوی محرم ای خدا

ترسم از این است محرم را نبینم ای خدا

شکر نعمت نعمت ام افزون کند حالا بگو

من چگونه شکر این غم را نمایم ای خدا

مادرم با شور عشق او یزرگم کرده است

تا کند خرج عزای سفره ی غم ای خدا

هرچه میخواهی بگیر از من بگیر اما مگیر

سوز دل همراه آه و اشک نم نم ای خدا

همچو مجنون در بر لیلی اسیرم کرده است

شور زیبای حسین های دمادم ای خدا

تشنه ی آب فراتم.... روزی ام کن عاقبت

کربلا.... پایین پای او بمیرم ای خدا

شاعر: عليرضا خاكساري

فصل نبوغ گریه کنان ات محرم است

آری محرمی که پر از غصه و غم است

در پای روضه های شما ای امام اشک

حتی اگر که جان بدهم باز هم کم است

حک شد به روی سینه ی سینه زن شما

 "باز این چه شورش است که در خلق عالم است"

بر ساق عرش حضرت رحمان نوشته است

"باز این چه نوحه و چه عزاو چه ماتم است

باز این چه رستخیز عظیم است کز زمین

بی نفخ صور خاسته تا عرش اعظم است"

 از گریه ی ملائکه پی برده ایم ما

حتما " عزای اشرف اولاد آدم است "

هر کس که از مصیبت تان آب میشود

بر زخم های پیکرتان نیز مرهم است

امشب که آمدی به حسینیه  - از کرم

گلچین نکن - ببر و بگو جنس درهم است

شاعر: عليرضا خاكساري