مقابلش ايستاد. سري تکان داد و از او پرسيد:" تو اين‌جا چه مي‌کني دوست قديمي!"

شاگرد لبخند تلخي زد و شانه‌هايش را بالا انداخت و گفت:" من لياقت درس‌هاي شما را نداشتم استاد! حق من خيلي بدتر از اين‌هاست! شما اين همه راه آمده‌ايد تا به من چه بگوييد!؟"

شيوانا تبسمي کرد و گفت:" من هنوز هم خودم را استاد تو مي‌دانم. آمده‌ام تا درس امروزت را بدهم و بروم!"

شاگرد مايوس و نااميد نگاهش را به چشمان شيوانا دوخت و پرسيد:" يعني اين همه راه را به خاطر من آمده‌ايد!؟"

شيوانا با اطمينان گفت:" البته! لياقت تو خيلي بيشتر از اين‌هاست! درس امروز اين است:" هرگز با خودت قهر نکن! هرگز نگذار ديگران وادارت کنند با خودت قهر کني! و هرگز اجازه نده ديگران وادارت سازند خودت، خودت را محکوم کني! به محض اين‌که با خودت قهر کني ديگر نسبت به سلامت ذهن و روان و جسم خود بي‌اعتنا مي‌شوي و هر نوع بي‌حرمتي به روح و جسم خودت را مي‌پذيري! هميشه با خودت آشتي باش و هميشه براي جبران خطاها به خودت فرصت بده! تکرار مي‌کنم ! خودت آخرين نفري باش که در اين دنيا با او قهر مي‌کني! درس امروز من همين است!"

شيوانا پيشاني شاگردش را بوسيد و بلافاصله بدون اين‌که استراحتي کند به سمت دهکده‌اش بازگشت. وقتي شيوانا به دهکده رسيد چند هفته بعد به او خبر دادند که شاگرد قديمي‌اش وارد مدرسه شده و سراغ او را مي‌گيرد. شيوانا به استقبال او رفت و او را ديد که سالم و سرحال در لباسي تميز و مرتب مقابلش ايستاده است.

شيوانا تبسمي کرد و او را در آغوش گرفت و آرام در گوشش گفت:"اکنون که با خودت آشتي کرده‌اي، ياد بگير که از خودت طرفداري کني! به هيچ کس اجازه نده تو را با يادآوري گذشته‌ات، وادار به سرافکندگي کند! هميشه از خودت و ذهن و روح و جسم خودت دفاع کن! هرگز نگذار ديگران وادارت سازند دفاع از خودت را فراموش کني و به تو توهين کنند. خودت اولين نفري باش که در اين دنيا از حيثيت خودت دفاع مي کند. درس امروز همين است!"

 او هم ديد!

شيوانا از راهي مي‌گذشت. خسته شد و به درختي تکيه داد. چند دقيقه بعد جواني سراسيمه به نزديک درخت رسيد و جسمي را که داخل پارچه‌اي پوشانده بود زير يک سنگ مخفي کرد. به محض اين‌که جوان کارش را تمام کرد نگاهش را به سمت درخت چرخاند و شيوانا را ديد که به او مي نگرد! جوان شرمزده سرش را پايين انداخت  و از شيوانا دور شد.

روز بعد عده‌اي از مردم دهکده آن جوان را طناب بسته نزد شيوانا آوردند و از او خواستند تا براي آن جوان مجازاتي مشخص کند.

شيوانا سري تکان داد و از جمعيت پرسيد:"جرم اين جوان چيست!؟"

يکي از جمع پاسخ داد: " اين جوان ديروز به درون معبد قديمي دهکده رفته و ظرف گران‌قيمتي را که آن‌جا بود ربوده و فرار کرده است!"

شيوانا پرسيد:" از کجا مي‌دانيد که کار اين جوان بوده است!؟"

همان شخص پاسخ داد:" دقيقا مطمئن نيستيم. اتفاقا وقتي ظرف به سرقت رفته کسي در معبد نبوده است. ما بر اساس حدس و گمان فکر مي‌کنيم کار او بوده است. البته او خودش مي‌گويد که از ظرف گران‌قيمت خبري ندارد و ما هم هرجايي که گمان مي‌کرديم را گشتيم ولي ظرف را نديديم!"

شيوانا با عصبانيت گفت:" شما بر اساس حدس و گمان شخص محترمي را متهم کرده‌ايد. زود اين جوان را رها کنيد و وقتي شواهدي محکم‌تر داشتيد سراغ من بياييد!"

جمعيت، جوان را رها کردند و پراکنده شدند. ساعتي بعد جوان در خلوت نزد شيوانا آمد و شرمزده و خجل سرش را پايين انداخت و آهسته گفت:" استاد ! شما خودتان ديديد که من ظرف را کجا پنهان کردم؟ پس چرا مرا لو نداديد!؟"

شيوانا آهي عميق کشيد و گفت : "به جز من چشمان خالق هستي هم نظاره‌گر اعمال تو بود. وقتي خالق کاينات آبروي تو را نگه داشت و اجازه نداد که کسي نظاره‌گر اعمال تو باشد، چرا من که چشمانم ازاوست پرده‌پوشي نکنم!؟ "

جوان خجل و سرافکنده از حضور شيوانا بيرون رفت. روز بعد دوباره جمعيت آن جوان را نزد شيوانا آوردند و گفتند:" ظرف گران‌قيمت شب گذشته به طرز عجيبي به معبد بازگردانده شده است و هيچ‌کس نديده که چه کسي اين کار را انجام داده است. براي همين ما به اين نتيجه رسيده‌ايم که اين جوان بي‌گناه بوده و ما بي‌جهت او را متهم کرده‌ايم. به همين خاطر نزد شما آمده‌ايم تا از او بخواهيد ما را ببخشد!"

شيوانا تبسمي کرد و گفت: " اين جوان حتما شما را مي‌بخشد برويد و به کار خود برسيد!"

وقتي جمعيت پراکنده شدند. شيوانا آهسته نزديک جوان رفت و گفت:"همان کسي که چشمان بقيه را کور کرد و آبرويت را حفظ نمود، اگر اراده کند مي‌تواند پرده‌ها را براندازد و اسرار پنهان تو را برملا سازد و در يک چشم به هم زدن تو را رسوا کند. قدر اين حامي بزرگ را بدان و هميشه سعي کن کاري کني که او خودش پوشاننده عيب‌هاي تو باشد!"

منبع :فرامرز کوثری - مجله موفقیت 

کدخدا تبسمی کرد و گفت تو که مغازه‌ات خراب است اگر توانستی در عرض دو روز یک مغازه نو بسازی آن‌گاه من قول می‌دهم که در عرض یک هفته یک توالت عمومی بزرگ در کنار بازار ایجاد کنم.

 سبزی‌فروش چون دست تنها بود و کسی را نمی‌شناخت به مدرسه شیوانا آمد و از شیوانا برای ساختن مغازه نو کمک خواست. شیوانا سری تکان داد و گفت. دو روز زمان کمی است. باید هم مغازه خراب شود و هم نخاله‌های آن به جایی دیگر برده شود و هم خاک و سنگ و ملات جدید به محل مغازه آورده شود و به سرعت بنا شکل گیرد. من و شاگردان مدرسه می‌توانیم در ساخت بنای جدید به تو کمک کنیم. اما خراب کردن و جابه‌جایی نخاله‌ها وقت می‌گیرد. بیا بخش سنگین و پرزحمت این کار را به خود کدخدا و همکارانش واگذار کنیم!“

سبزی‌فروش با حیرت پرسید: ”چگونه این کار را انجام دهم؟ او به خون من تشنه است و از من به شدت متنفر است!؟“

شیوانا تبسمی کرد و گفت: ”اتفاقا هدایت و کنترل کسانی که از تو متنفرند برای انجام کارهایی که می‌خواهی بسیار راحت و ساده است. فردا صبح در بازار دهکده جلوی همه مردم مقابل کدخدا خود را ضعیف نشان بده و به او بگو که در لابه‌لای خاک و نخاله این مغازه تو هزاران خاطره ارزشمند داری و اگر خراب شود از غصه جان می‌بازی و از بین می‌روی و از او بخواه که دست از تصمیمش بردارد. در ضمن طوری که بقیه نشنوند به او بگو که نمی‌توانی در دو روز مغازه سبزی‌فروشی را از نو برپا سازی.“

مرد سبزی‌فروش سری تکان داد و روز بعد همان کاری را که شیوانا گفته بود در وسط بازار دهکده انجام داد. به خصوص وقتی مرد سبزی‌فروش به آهستگی در گوش کدخدا گفت که قادر به بازسازی مغازه در دو روز نیست کدخدا دیگر از شادی در پوست خود نمی‌گنجید. مرد سبزی‌فروش با التماس به کدخدا گفت که دور شدن از در و دیوار این مغازه برای او عذاب‌آورترین اتفاق است و سقف و دیوارهای این مغازه برای او عزیزترین چیزهای عالم هستند.

همان ساعت کدخدا و افرادش با بیل و کلنگ به جان مغازه مرد سبزی‌فروش افتادند و تا شب نشده تمام آن را با خاک یکسان کردند و نخاله‌ها را به بیرون دهکده منتقل ساختند. هنگام غروب کدخدا با لبخند مقابل مرد سبزی‌فروش ایستاد و گفت: ”این سزای کسی است که مرا به ساختن توالت عمومی مجبور کند! حال برو و عزیزترین بخش زندگی‌ات را در خاک و خل‌های اطراف دهکده جست‌وجو کن.“

شب وقتی همه بازار را ترک کردند شیوانا و بقیه شاگردان به کمک مرد سبزی‌فروش آمدند و تا صبح به طور پیوسته و نوبتی کار کردند. صبح که خورشید طلوع کرد مردم در بازار یک مغازه سبزی‌فروشی بسیار زیبا و محکم و نوساز را دیدند که درست جای خرابه‌های مغازه قبلی ساخته شده بود و سبزی‌فروش تمام بساط خود را در داخل مغازه جدیدش پهن کرده بود. خبر که به کدخدا رسید از تعجب مات و مبهوت ماند و حیرت زده خود را به بازار رساند و مقابل سبزی‌فروش ایستاد و گفت: ”تو چگونه این کار را انجام دادی!؟“

سبزی‌فروش شانه‌هایش را بالا انداخت و گفت: ”اگر عشق تو به نفرت کورت نمی‌کرد این اتفاق هرگز نمی‌افتاد! حال باید کفاره عشقت را پس دهی و به قولت عمل کنی و بازار را با ساختن یک توالت عمومی مجهز سر و سامانی ببخشی!“