معمولا افراد قبل از رفتن، جیب ها و میز کار خود را خلوت می کنند. من شخصاً ترجیح می دهم در زمان انجام این کار، بالای سر سطل کاغذ زباله بایستم و ببینم چه مقدار می توانم به دور بریزم. انواع و اقسام نوشته ها و یادداشت ها،کاغذ باطله ها، دستورالعمل های شخصی و حتی خرت و پرت هایی که خودم آنها را جدا کرده بودم و با این کار ذهن را از این خرت و پرت ها خالی می کنم.

اما شاید مهمتر آن باشد که ذهن خود را خالی کنید. در طول روز ما خرت و پرت های ذهنی را هم جذب می کنیم مثل کمی نگرانی، کمی دلخوری، مقداری عصبانیت و شاید مقداری عکس العمل در خصوص احساس تقصیر. هر شب باید این خرت و پرت های ذهنی را هم دور بریزیم.

در غیر این صورت، آنها انباشته شده و تبدیل به مانعی می شوند که از تفکر راحت و آزاد جلوگیری خواهند کرد.

این آزاد گذاشتن ذهن قدرت ادراک، تصمیم گیری و قضاوت را بر آدمی آسان می گرداند.

 

 

 

 

تو ارباب سخناني هستي که نگفته‌اي،ولي حرفهايي که زده‌اي ارباب تو هستند. (ضرب‌المثل تازي)

زندگی پرشی دارد اندازه عشق

زندگی چیزی نیست که لب طاقچه عادت از یاد من و تو برود

زندگی حس غریبیست که یک مرغ مهاجر دارد

زندگی سوت قطاریست که در خواب پلی میپیچد

زندگی گل به توان ابدیت

زندگی چیزی نیست که لب طاقچه عادت از یاد من و تو برود

زندگی حس غریبیست که یک مرغ مهاجر دارد

زندگی سوت قطاریست که در خواب پلی میپیچد

زندگی گل به توان ابدیت

زندگی ضرب زمین در ضربان دلهاست

زندگی هندسه ساده تکرار نفسهاست

هر کجا هستم باشم آسمان مال من است

پنجره فکر هوا عشق زمین مال من است

آری آری با عشق زندگی زیباست

روزی دانشمندى آزمایش جالبى انجام داد. او یک آکواریوم ساخت و با قرار دادن یک دیوار شیشه‌اى در وسط آکواریوم آن ‌را به دو بخش تقسیم ‌کرد. در یک بخش، ماهى بزرگى قرار داد

.و در بخش دیگر ماهى کوچکى که غذاى مورد علاقه ماهى بزرگتر بود

،ماهى کوچک، تنها غذاى ماهى بزرگ بود و دانشمند به او غذاى دیگرى نمى‌ داد. او براى شکار ماهى کوچک، بارها و بارها به سویش حمله برد

ولى هر بار با دیوار نامرئی که وجود داشت برخورد مى‌کرد ،همان دیوار شیشه‌اى که او را از غذاى مورد علاقه‌اش جدا مى‌کرد

پس از مدتى، ماهى بزرگ از حمله و یورش به ماهى کوچک دست برداشت. او باور کرده بود که رفتن به آن سوى آکواریوم و شکار ماهى کوچک امرى محال و غیر ممکن است. در پایان، دانشمند

! شیشه ی وسط آکواریوم را برداشت و راه ماهی بزرگ را باز گذاشت. ولى دیگر هیچ گاه ماهى بزرگ به ماهى کوچک حمله نکرد و به آن‌سوى آکواریوم نیز نرفت

می دانید چرا؟

.

.

.

.

.

.

.دیوار شیشه‌اى دیگر وجود نداشت، اما ماهى بزرگ در ذهنش دیوارى ساخته بود که از دیوار واقعى سخت‌تر و بلند‌تر مى‌نمود و آن دیوار، دیوار بلند باور خود بود

!!باوری از جنس محدودیت... باوری به وجود دیواری بلند و غیر قابل عبور.. باوری از ناتوانی خویش

اگر ما در میان اعتقادات و باورهاى خویش جستجو کنیم، بى‌تردید دیوارهاى شیشه‌اى بلند و سختى را پیدا خواهیم کرد که نتیجه مشاهدات وتجربیات ماست

.و خیلى از آن‌ها وجود خارجى نداشته بلکه زاییده باور ما بوده و فقط در ذهن ما جاى دارند