نخل را در روز عاشورا به محلي كه مراسم روضه خواني و تعزيه برپاست؛ مي برند و به عنوان نمادي از تابوت حضرت امام حسين (ع) حركت مي دهند. شايد مهم ترين دليل براي رواج اين مراسم اين باشد كه در روايات ذكر شده؛ پيكر امام حسين (ع) را روي شاخه هاي درخت خرما گذاشته و به محل دفنش برده اند.

رسم بيل زني نيز از ديگر آيين هاي ويژه مراسم سوگواري حضرت اباعبدالله است. اين رسم در هيچ يک از شهرهاي ديگر ايران به چشم نمي‌خورد و تنها سالي يک بار، در ظهر عاشورا در منطقه خوسف استان خراسان جنوبي انجام مي شود. براي برپايي اين مراسم در هر يک از دو هيأت خوسف، دو دسته پانزده نفري كه در مجموع چهار دسته هستند؛ تشكيل مي شود. افراد بيل به دست، دايره وار و به هم چسبيده؛ بيل ها يشان را به طرف آسمان مي گيرند و هر فرد در هنگام حركت؛ به هوا پريده و تيغه بيل اش را به بيل هاي ديگر مي زند و همه يک صدا و با آهنگي مخصوص مي گويند «حيدرعلي» و هم زمان بيل ها نامنظم و با شتاب به يک ديگر مي خورند. منقلب شدن افراد شرکت کننده؛ سبب حاکم شدن فضايي حزن آلود و معنوي در اين مراسم مي شود.
هفت منبر نيز رسم ديگري است که در غروب روز تاسوعا و توسط زنان برپا مي شود. در هفت منبر، مسجد، حسينه و يا منزل شمع روشن مي كنند. خادم هاي اين مکان ها از عصر تاسوعا روي منبر يک پارچه سياه مي‌اندازند و آن را در نزديكي درب مسجد و يا حسينيه مي گذارند و يک مجمر يا تشت پر از گل را روي پله منبر مي گذارند. تشت خالي را هم در پله ديگري مي گذارند. زنان؛ نزديک غروب آفتاب به اين اماكن مي روند، نيت مي كنند، شمع را روشن كرده و داخل سيني مي گذارند و بعد نذورات خود از قبيل خرما، شيريني و پول داخل تشت مي ريزند و منبر را زيارت كرده و به مكان ديگر مي روند.
معمولا در هر مكان يک شمع روشن مي كنند و نذورات جمع شده به خادم منبر تعلق دارد. شمع ها تا پايان مراسم و خاموش شدن آن ها در محل باقي مي مانند و اشک هاي شمع را هم دور نمي ريزند و در مكاني از مسجد جمع آوري مي كنند.
علم بندي و علم گرداني نيز از ديگر آداب مرسوم سوگواري هاي محرم در اين استان است. مراسم علم بند و علم بندان يا عقدعلم بعداز روزهاي ششم و هفتم محرم شروع مي شود و علت آن را ورود اهل بيت به كربلا ذكر مي كنند. علم ها اغلب باني و علم چي دارند كه صاحب علم محسوب مي شوند و اين كار به طور موروثي از پدر به پسر بزرگ تر مي‌رسد.
در گذشته يک روز پيش از محرم؛ علم بندها كه بيش تر سادات هم بودند؛ علم ها را در خانه خود بسته و در عاشورا به مسجد مي بردند و بعد از نوحه خواني علم ها را به پاي منبر مي بردند كه در اصطلاح به آن تخت بردن علم گويند. در روستاي چنشت كه روستاي بكر و دور افتاده اي است؛ در هنگام فوت افراد عادي نيز علم مي بندند.

منبع : پایگاه سیری در ایران