منتخب مردم

1. در مناطقی که از طریق شیوه های حمل و نقل جاده ای، ریلی و آبی نمی توان به آنها دسترسی یافت وسایل حمل و نقل هوایی تنها شیوه ممکن است.

2. مسافرت افراد بسیار پرمشغله که صرفه جویی در زمان برای آنها مهم است و سفرهایی که صرفه جویی در زمان در آنها نقش اساسی دارد و همچنین حمل کالاهای سبک، فاسد شدنی و با ارزش که در صورت دیر رسیدن به مقصد ارزش اقتصادی آنها از بین می رود یا بشدت تنزل می یابد. در این موارد منافع حاصل از سرعت در حرکت، هزینه بالای سفر از طریق حمل و نقل هوایی را جبران می کند.

3. حمل و نقل هوایی برای ارائه خدمات ویژه نظامی از قبیل شناسایی، حمله و دفاع و همچنین خدمات ویژه غیرنظامی (مانند کمک به مصدومان، محاصره شدگان در سیل، بهمن و شرایط اضطراری مانند زلزله، مهار آتش سوزی های گسترده، سمپاشی مزارع) کاربرد ویژه ای دارد و در برخی موارد تنها وسیله نقلیه قابل استفاده ممکن به حساب می آید (بخصوص چرخبال).

اگر صنعت حمل و نقل دریایی به خاطر تاریخ و پیشینه طولانی آن مورد توجه قرار گرفته، صنعت حمل و نقل هوایی نیز به خاطر جدید بودن و نوآوری مورد توجه است. این فصل با تاریخچه ای از حمل و نقل فضایی شروع می شود ؛ زیرا شکل گیری این روش بیش از هر روش حمل و نقل دیگری تحت تأثیر رویدادهای اخیر بوده است. جنبه دیگر منحصر به فرد بودن حمل و نقل هوایی ناشی از این حقیقت است که بسیاری از بنگاه ها در این رشته فعالیت توأمان حمل بار و مسافر هستند. نهایتاً این مسئله امکان مقایسه های جانبی را بین فعالیت های حمل بار و مسافر فراهم می کند. در مورد مقررات و ویژگی های اقتصادی این فعالیت نیز که به سرعت در حالت تغییر هستند، بحث می کنیم.

الف) مسير هوایی

راهي است كه بهره برداری از آن به سرمایه گذاری احتیاج ندارد. اما حرکت در آن به عوامل جوّی، مقررات هوانوردی و مسائل سیاسی با محدودیت هایی روبرو است. مزیت اصلی حرکت در راه هوایی این است که هواپيما در هر جهت قابلیت تحرک دارد و موانع طبیعی حرکت از قبیل کوه، جنگل، دریا و نظایر آنها نمی تواند برایش محدودیت ایجاد کند.

ب) تجهيزات راهبري

اولین آزمایش انسان برای پرواز موفق بر فراز آسمان از طریق بالن در سال 1782 صورت گرفت و اولین پرواز با هواپیما در سال 1903 به وسیله برادران رایت تحقق یافت. از آن تاریخ به بعد بشر به پیشرفتهای سریعی در جهت افزایش ظرفیت و سرعت وسیله نقلیه هوایی نایل شده است.در حال حاضر به عنوان پیشرفته ترین هواپیماها به لحاظ ظرفیت به نوع ایرباس با ظرفیت حمل 400- 450 مسافر و با سرعت 2500 کیلومتر در ساعت و ظرفیت حمل 100-120 مسافر می توان اشاره کرد.

البته در حال حاضر انواع گوناگون وسیله نقلیه هوایی از قبیل هواپیماهای کوچک و متوسط نظامی، مسافری و باربری با ظرفیتهای محدود و همچنین انواع هلی کوپتر (چرخبال) برای مقاصد مختلفی

کاربرد دارد که غالباً اهداف حمل و نقلی آنها در کشورهاست.

ج) نیروی محرکه:

برای حرکت این وسیله نقلیه از سوخت ویژه ای موسم به بنزین هواپیما استفاده می شود که ضریب ایمنی آن به لحاظ آتش گرفتن بسیار بالا است.

د) تأسیسات و مستحدثات:

 با توجه به اینکه با بروز هر گونه اشکال در وسیله نقلیه هوایی چه در حین حرکت و چه در حین نشست و برخاست فاجعه ای جبران ناپذیر به بار می آورد، لازم است تأسیسات و مستحدثات پیشرفته ای که در زمین احداث می شود حرکت هواپیما را به گونه ای پشتیبانی کند که احتمال بروز این گونه حوادث چه از طریق وسیله نقلیه و چه از طریق خدمه هواپیما و چه از طریق عوامل طبیعی مانند تگرگ، باران شدید، مه گرفتگی و غیره به صفر نزدیک شود.

اینگونه تأسیسات و مستحدثات معمولاً در فرودگاه تعبیه می شود و شامل امکانات دقیق برای برقراری ارتباط با خدمه هواپیما در حین حرکت، ایستگاههای هواشناسی، برجهای مراقبت، مکانهای مراقبت، نگاهداری و تعمیرات وسایل نقلیه هوایی، ایجاد روشنایی ویژه باندهای نشست و برخاست وسایل نقلیه و نظایر آنهاست.

منبع:http://hajarzadeh49.blogfa.com/9001.aspx

حمل و نقل هوایی پیشرفته ترین و سریعترین شیوه حمل و نقل مسافر و بار است که بشر تاکنون ابداع کرده است. حمل و نقل هوایی شاهد بیشترین پیشرفت در قرن اخیر بوده است. حمل و نقل هوایی روشی است که درست تا دو نسل قبل ناشناخته بود. در این شيوه محموله هایی با ارزش بالا و حجم کم به طور سریع جابجا شوند. و نقل هوایی دارای ویژگی های منحصر به فردی است که بر عملیات، نوع بار و خدمات آن تأثیر می گذارد. مشهودترین این ویژگی ها سرعت است. این شیوه حمل و نقل دسترسی سریع به مکانهای مختلف جهان را با سرعت زیاد و برقراری ارتباط رو در رو بین انسان های ساکن در اقصی نقاط جهان ظرف چند ساعت عملی می سازد مشخصه کمتر بارز آن، این است که سفر هوایی سریعتر و هموارتر است و تکان های کمتری دارد در حالی که حمل و نقل دریایی سهم عمه تجارت جهانی را به خود اختصاص داده است، حمل و نقل هوایی بهترين محصولات را حمل می کند. 34 درصد ارزش تجارت جهانی با حمل و نقل هوایی صورت می گیرد.

حمل و نقل تجاری هوایی ابتدا از خدمات پستی شروع شد. بسته های پستی بسیار کوچک، سبک و نسبت به زمان بسیار حساس هستند. این صنعت به عنوان فعالیت جنبی حمل مسافر در کنار ارائه خدمات مسافری حرکت کرد. حمل بار تا پایان قرن به رشد خود ادامه داد و به فعالیتی مهم و مستقل تبدیل شد.

حمل توأمان بار و مسافر برخلاف حمل دریایی دارای ملاحظاتی است. هواپیماهایی که براساس جدول زمانی منظم پرواز، مسافران جابجا می کنند و به هواپیمای مسافربری معروف اند، ممکن است مقدار قابل توجهی بار نیز حمل کنند. به همین دلیل این فصل، کل فعالیت های حمل و نقل هوایی را مورد توجه قرار می دهد، هر چند بیشتر آن به جابجایی مسافر مربوط می شود.

فعالیت حمل و نقل هوایی به صنعت لجستیک هوایی تبدیل شده است. تفاوت این دو در این است که حمل و نقل هوایی به بخش هوایی سفر اطلاق می شود، در حالی که لجستیک هوایی، عهده دار تحویل از در تا در است که اغلب آن مربوط به خدمات حمل زمینی است. در واقع با نگاه از در تا در می بینیم که مسیر هوایی، ساده ترین و آسان ترین بخش حمل و نقل است.

واگن: منظور از قطار کل زنجیره واگن های آن است و یک واگن، کوچکترین واحد قطار محسوب میشود.

موتور: مراد واگنی است که موتور دارد. (در فارسی لفظ فرانسه آن یعنی «لکوموتیو» مصطلح و رایج

است).

واگن مسقف: شبیه جعبه ای است که در فرهنگ عامه نیز نشانگر واگن قطار است.

واگن فله بر: ظرف های بزرگی برای ریختن محموله هایی مانند زغال سنگ هستند.

واگن باری مسطح: یک صفحه مسطح است که عمدتاً برای کانتینرهای حمل بین وجهی به کار می رود؛ اما در این واگن ها قطعات بزرگی مانند وسایل نقلیه یا ماشین آلات نیز بارگیری می شوند.

یخچال دار: یک واگن باری است که سردخانه دارد.

مخزن دار: تانکری است که به صورت واگن ساخته شده و شباهت زیادی به کانتینرهای مخزن دار دارد.

سیستم راه آهن اروپا به نحو مناسبی توسعه یافته است؛ اما این به مفهوم کارا بودن آن نیست. خدمات مسافری راه آهن اروپا در دنیا بهترین است؛ اما خدمات حمل بار آن به همین نسبت رضایت بخش نیست. قطارهای باری در روز آهسته حرکت می کنند، از این رو عملیات شبانه آنها اجتناب ناپذیر است. قطارها در روز باید حداکثر با سرعتی در حدود 120 کیلومتر در ساعت (75 مایل در ساعت) حرکت کنند. اما قطارهای باری دارای سرعتی در حدود 80 تا 100 کیلومتر در ساعت هستند. سرعت تجاری (نقطه ای به نقطه دیگر) در حدود نصف این سرعت است.