🌸 📚مَنْ كُنْتُ مَوْلاهُ،فَهذاعَلِىٌّ مَوْلاهُ🌸 📚

- و مهم آن است كه در خدمتگزارى مردمان آنجا كه كارى انجام مى‏ گيرد، بايد با ميل و رغبت و علاقه صورت پذيرد؛ و آنجا كه كارى انجام نمى‏ گيرد، بايد با دوستى و مهربانى و پوزش خواهى همراه شود؛ يعنى آنجا كه پاسخ ارباب رجوع، آرى است، با گوارايى باشد؛ و آنجا كه پاسخ كسى، نه است، با پوزشخواهى همراه باشد. امام على (علیه السلام) در عهدنامه مالك اشتر، در اين‏باره چنين آموزش داده است:
«ِفَأَعْطِ مَا أَعْطَيْتَ هَنِيئاً وَ امْنَعْ فِي إِجْمَالٍ وَ إِعْذَارٍ...». (نامه 53)
آنچه مى‏ بخشى، چنان ‏بخش كه بر تو گوارا افتد (با خوشرویی ببخش)، و آنچه باز مى ‏دارى، با مهربانى و پوزش خواهى همراه باشد.

- اميرمؤمنان (علیه السلام) خدمتگزارى به مردمان را چنان ارج مى‏ نهد كه از كارگزاران خود مى‏ خواهد اين‏گونه رفتار نمايند؛ و اگر خدمتگزارى به عنوان اصلى اساسى در مناسبات ادارى حاكم باشد، نه تنها رفتارها و عملكردها در جهت مطلوب متحول خواهد شد، كه سختيهاى كار و مسئوليت، و تحمل ناگواری هاى حاصل از رفتار نامناسب مردمان آسان خواهد شد، و نظام ادارى در نظر مردمان ارجمند خواهد شد. امام على (علیه السلام) در حكمتى گرانقدر فرموده است:
«لَا يُزَهِّدَنَّكَ فِي الْمَعْرُوفِ مَنْ لَا يَشْكُرُهُ لَكَ فَقَدْ يَشْكُرُكَ عَلَيْهِ مَنْ لَا يَسْتَمْتِعُ بِشَيْ‏ءٍ مِنْهُ وَ قَدْ تُدْرِكُ مِنْ شُكْرِ الشَّاكِرِ أَكْثَرَ مِمَّا أَضَاعَ الْكَافِرُ، وَ اللهُ يُحِبُّ الْمُحْسِنِين‏». (حکمت 204)
هرگز ناسپاسى افراد، تو را از انجام دادن كار نيك بی رغبت نكند، كه كسى نيز هست (خداوند) كه بى هيچ بهره يافتنى سپاست گويد، و چه بسا كه از سپاس سپاسگذار، بيش از ناسپاسى شخص ناسپاس بهره‏ مند شوى، و خداوند نيكوكاران را دوست دارد.
______________________________
منبع: ارباب امانت (اخلاق ادارى در نهج البلاغه)، مصطفى دلشاد تهرانى