مشاور ارشد اقتصادی دولت هند خواهان آن است که برخی انواع رشوه دهی قانونی شوند.

زمانی که صحبت از فساد می شود، تصویر معاملات مبهم و اسرار آمیز میان گروه های لابی زن، شرکت ها و مقامات کلاهبردار و دغل باز دولتی به ذهن می آید، اما فساد غالبا پیش پا افتاده تر است، چون مقامات حتی برای ارائه خدمات عمومی عادی نیز رشوه می خواهند. ارقامی که موسسه نظر سنجی گالوپ ارائه کرده، نشان می دهد که این نوع فساد تا چه اندازه ریشه دوانده است.

اقتصاد دانان اعتقاد دارند که این رشوه گیری های در مقیاس کوچک، آسیب های بزرگی را به همراه می آورند. اخاذی رسمی، اعتماد را از میان می برد. چنان که مسوولان در کشور هایی مانند یونان در می یابند، اگر افراد اعتماد چندانی به درست کاری خود مقامات مالیاتی نداشته باشند، مبارزه با فرار مالیاتی سخت خواهد شد.

وب سایتی هندی به آدرس ipaidabribe.com که تابستان گذشته از سوی فعالان ضد فساد پایه گذاری شد، نشان می دهد که مقامات می توانند تا چه اندازه مال دوست و آز مند باشند. این سایت بیش از ۸۵۰۰ نمونه از رشوه دهی را ثبت کرده که روی هم رفته به مبلغی نزدیک به ۳۷۵ میلیون روپیه (۴/۸ میلیون دلار) سر می کشند. این موارد از پرداخت ۱۰۰ روپیه برای وا داشتن مامور پلیس به ثبت شکایتی درباره دزدی یک دستگاه تلفن همراه تا پرداخت ۵۰۰ روپیه به دفتر دار برای تحویل گواهی ازدواج را در بر می گیرند. رشوه هایی که برای تسهیل استرداد مالیات بر در آمد پرداخت می شوند و «هزینه» استاندارد در آنها ۱۰ در صد مبلغ باز پرداختی است، به ارقام بسیار بیشتری می رسند. در این نمونه ها پولی بین ۵ هزار تا ۵۰ هزار روپیه دست به دست می شود.

ادامه مطلب...





ادامه مطلب
 توسط محمدرضا رشیدی در شنبه 14 خرداد 1390  ساعت 6:12 PM نظرات 0

 راساس تصمیمات گرفته شده در بخش علوم زمین شناسی یونسکو، در سال ۱۹۹۷ برای حفظ میراثهای زمین،واژه ای جدید به نام ژئوپارک وارد علوم بین رشته ای شد.

پس از آن شبکه اروپایی ژئوپارک ها در اواسط سال ۲۰۰۲ با چهار عضو تاسیس گردید (فرانسه،آلمان،اسپانیا و یونان). ژئوپارکها در این چهار کشورتاحدودی دارای ویژگی های طبیعی ،اقتصادی واجتماعی یکسانی هستند. علاوه بر این ژئوپارکها که درمناطق روستایی واقع شده اند دارای پتانسیل های طبیعی وفرهنگی بالا می باشند؛ در ضمن هر چهار کشور در قلمروهای مذکوربا مشکلاتی همچون بیکاری،مهاجرت و رکود اقتصادی روبرو بودند. در این موقعیت مدیران محلی و موزه ها با ایجاد شبکه اروپایی ژئوپارکها سعی در برطرف کردن معضلات موجود داشتند. لازم بذکر است که در آن زمان این شبکه هیچ پشتیبانی مالی از یونسکو دریافت نمی کرد ( زورش ، ۲۰۰۴، ۲۰۰۹ ).

پس از آن یک قرارداد همکاری بین شبکه اروپایی ژئوپارکها وبخش علوم زمین یونسکو امضا شد و در طول اولین کنفرانس بین المللی ژئوپارکها که در چین برگزار شد(۲۰۰۴) شبکه جهانی ژئوپارکها با تصویب یونسکو تاسیس گردید ( شبکه اروپایی ژئوپارکها ، ۲۰۰۱). هدف اصلی این شبکه نه تنها تبادل اطلاعات بین کارشناسان زیر چتر یونسکو بود، بلکه شناسایی وحفاظت از میراث های طبیعی ، زمین شناسی و فرهنگی منحصربه فرد در سراسر کره زمین در راس برنامه های یونسکو قرار داشت ( ایدر و پاتزاک ، ۲۰۰۴).

شبکه جهانی یونسکو ژئوپارکها را قلمروهائی تعریف می کند که نه تنها دارای میراثهای طبیعی و زمین شناسی منحصر به فرد هستند بلکه ویژگیهای فرهنگی و سنتی نیز درآن چشمگیر می باشد.

یونسکو معتقد است که ژئوپارکها تنها سایتهایی برای مسافرت ،مشاهده مناظرزیبا، تفریح و طبیعت درمانی نیستند، بلکه این محدوده ها فاکتورهای کلیدی برای حفظ میراثهای زمین شناسی و کلاسهای آموزشی برای کسب تجارب بیشتردر زمینه علوم زمین شناسی و ژئومرفولوژی می باشند. پس ژئوپارکها مناطق حفاظت شده ای هستند که برای رسیدن به سه هدف حفاظت،آموزش و توسعه ژئوتوریسم احداث می گردند ( یونسکو ، ۲۰۰۶).

ادامه مطلب...





ادامه مطلب
 توسط محمدرضا رشیدی در پنج شنبه 12 خرداد 1390  ساعت 9:26 PM نظرات 1

 صنعت گردشگری هم اکنون از جایگاه بسیار خوبی در سطح جهانی برخوردار است . این صنعت ضمن درآمدزایی بسیار گسترده موجب نزدیک تر شدن ملل ، اقوام و فرهنگ ها به یکدیگر شده است.هر ساله میلیون ها نفر در سراسر جهان به سفر می روند و تقریبا مسافرت به بخشی از زندگی مردم جهان بدل شده است. با این حال صنعت گردشگری در ایران و میزبانی از گردشگران خارجی همچنان بدون رونق پیگیری می شود به گونه ای که در سالهای اخیر تقریبا در هرماه تنها ۱۷۰ هزار نفر مسافر خارجی به کشور سفر کرده است در حالی که کشور ترکیه در سال جاری هر ماه میزبان بالغ بر ۲/۵ میلیون گردشگر بوده است.با این حال باید گفت با توجه به افق پیش روی صنعت جهانگردی در ایران که مختصات آن در سند چشم انداز ۲۰ ساله کشور تدوین شده است ایران در سال ۱۴۰۴ می بایست میزبان ۲۰ میلیون گردشگر باشد .

اما با توجه به وضعیت فعلی گردشگری در ایران و همچنین پیش بینی های سازمان شورای جهانی جهانگردی، ایران با روند فعلی نمی تواند به چنین عددی در سالهای پیش رو دست یابد . چرا که با توجه به پیش بینی صاحب نظران و همچنین موسسات بین المللی جهانگردی ایران در سال های پیش رو نه تنها با رشد در صنعت توریسم روبه رو نمی شود بلکه در سال ۲۰۲۰ با تجربه رشد ۳.۸ درصدی علنا ناقوس شکست زودهنگام صنعت گردشگری در ایران به صدا در می آید.اما باید دانست طی یک برنامه ریزی منسجم و هدفمند می توان طی ۱۵ ساله آینده و حتی پیش از رسیدن به سال ۱۴۰۴ به اهداف سند چشم انداز دست یافت.

ادامه مطلب...





ادامه مطلب
 توسط محمدرضا رشیدی در پنج شنبه 12 خرداد 1390  ساعت 9:24 PM نظرات 1

 در کشورمان با به ته رسیدن چاه های نفت حدود یک دهه است که مسئولان را به فکر توجه جدی تر به گردشگری انداخته است. نفت روزی تمام می شود اما آثار تاریخی، منابع طبیعی، کوه ها، دریاچه ها، رودخانه ها،دشتهایوسیع، گونه های متنوع گیاهی و جانوری سال های به مراتب بیشتری دوام می آورند

ایران با داشتن یک میلیون و ۲۰۰ تپه و صدوپنجاه هزار اثر تاریخی و منابع متنوع طبیعی جزء ده کشور اول دارای جاذبه های توریستی دنیا و ۵ کشور اول در زمینه تنوع و جذابیت اکوتوریسم دنیا است. وجود بیش از ۸ هزار گونه گیاهی، ۵۰۰ گونه پرنده، ۱۶۰ گونه پستاندار و یک هزار گونه خزنده و آبزی در ایران، درختان کهنسال، چشمه های آب معدنی، رشته کوه های البرز و زاگرس، بیابان های وسیع، ۵۰ دریاچه داخلی و بزرگ ترین دریاچه جهان، جنگل های انبوه، دومین دریاچه شور جهان (ارومیه) و آثار تاریخی بی شمار با ۶۰۰۰ سال سابقه تمدنی دارای ظرفیت عظیمی است تا با برنامه ریزی دقیق و کارشناسانه، درآمدی بیش از درآمد نفت را نصیب کشورمان بکند تا بدین ترتیب از این اختاپوس ۶۰ ساله نفت رهایی یابد.

وقتی امارات متحده عربی به عنوان یک کشور نفتی در حال حاضر تنها یک چهارم درآمد ارزی خود را از نفت تامین می کند و ترکیه در همسایگی ما در طول یک سال ۱۷ میلیارد دلار از طریق جهانگردی درآمد ارزی کسب می کند. اما کشور ما با وجود جاذبه های فراوان طبیعی و تاریخی به رتبه ای بالاتر از ۷۵ در بین کشورهای عضو سازمان جهانی توریسم، دست نیافته است. این امر بیانگر آن است که هنوز یک عزم ملی و جدی برای افزایش جهانگرد و درآمد ناشی از آن در کشورمان وجود ندارد. تقریباً در همه تصمیم گیری های مدیران اجرایی بی توجهی به محیط زیست و میراث فرهنگی دیده می شود: احداث بنای جهان نما در حریم میدان نقش جهان اصفهان، احداث جاده ترانزیتی و پل عبوری از شهر تاریخی نیشابور و ... همه اینها باعث شده است تا در سال ۱۳۸۲ تنها ۵۰۰ میلیون دلار از طریق جهانگردی درآمد داشته باشیم.

گردشگری به عنوان سومین صنعت بزرگ دنیا علاوه بر اشتغال زایی باعث تحصیل ارز، تامین آرامش، توزیع عادلانه ثروت و تبادل فرهنگ ها می شود. با ورود هر گردشگر زمینه اشتغال ۳ تا ۵ نفر ایجاد می شود، به طوری که براساس پیش بینی سازمان جهانی جهانگردی تا سال ۲۰۱۰، ۴۳ درصد از فرصت های شغلی دنیا در ارتباط با صنعت گردشگری خواهد بود و در آینده نزدیک این صنعت به مهم ترین شاخص اقتصادی هر کشور تبدیل خواهد شد. در حال حاضر سالانه حدود ۸۰۰ میلیون نفر به جهانگردی می پردازند که از این طریق ۷۰۰ میلیارد دلار جابه جا می شود یعنی ۵/۲ برابر درآمد نفتی کشورهای سازمان اوپک، به طوری که برخی کشورها همچون اسپانیا قسمت اعظم درآمد صادراتی خود را از توریسم به دست می آورند. اما سهم کشورمان از این خوان گسترده چقدر است؟

ادامه مطلب...





ادامه مطلب
 توسط محمدرضا رشیدی در پنج شنبه 12 خرداد 1390  ساعت 9:20 PM نظرات 0

 رآکتورهای هسته ای با فرآیندی متفاوت، همان کاری را می کنند که نیروگاه های توربین بخار برای تولید برق انجام می دهند، با این تفاوت که توربین های بخار به دلیل استفاده از سوخت فسیلی، آلایندگی زیادی دارند، در حالی که نیروگاه های اتمی در این خصوص– بدون در نظر گرفتن پسماندهای ناشی از آنها – ضمن آن که انرژی بیشتری تولید می کنند، در زمره انرژی های پاک قرار می گیرند. طریقه ساده کارکرد رآکتور هم بدین ترتیب است آبی که برای سرد کردن گرمای بسیار زیاد حاصل از واکنش هسته ای در داخل رآکتور وجود دارد، بخار شده و این بخار با چرخاندن توربین ها برق تولید می کند.

 

 

● کاربردهای انرژی هسته ای

علیرغم هزینه بر بودن ساخت یک نیروگاه هسته ای، جایگزینی این انرژی با انرژی های فسیلی و همچنین برخی کاربردهای دیگرش در صنایع و علوم، آن را به مرکز توجهات جهانی بدل کرده است. مثلاً در علم پزشکی، انرژی هسته ای در درمان بیماری های سرطانی از طریق پرتو درمانی و یا در رابطه با تصویر برداری مورد استفاده قرار می گیرد. کاربرد دیگر آن در حوزه شناسایی و اکتشاف نفت و گاز است. انرژی هسته ای همچنین در صنایع غذایی، دامپزشکی و دامپروری هم استفاده هایی دارد. مضاف بر این موارد، کارشناسان بر این باورند که در آینده ای نه چندان دور، به راهکار فرآوری زباله های هسته ای دست پیدا خواهند کرد که از این منظر، انرژی هسته ای اهمیت به مراتب بیشتری پیدا می کند. امروزه بخشی از پسماندهای هسته ای دفن می شوند و بخش دیگری از آنها در زیرزمین های مخصوص نگهداری می شوند تا در آینده با کسب علم لازم فرآوری آنها، راه استفاده درست و کارآمد از زباله های هسته ای به دست آید.

ادامه مطلب...





ادامه مطلب
 توسط محمدرضا رشیدی در پنج شنبه 12 خرداد 1390  ساعت 9:18 PM نظرات 0

 از زمان شروع کار اولین قطار شهری در سال ۱۸۶۳ میلادی در شهر لندن تا زمان حاضر، که اکثر شهرهای مهم دنیا دارای شبکه های مترو و قطارهای سریع السیر بین شهری هستند، حدود ۱۴۲ سال میگذرد. اولین قطار مترو به یک موتور بخار مجهز بود که سوخت آن از ذغال سنگ تامین میشد و دود ناشی از این سوخت، تونلهای مترو را آلوده میساخت و از طریق لولههایی مانند دودکش از تونل به خارج هدایت میشد.

سابقه بحث و گفتگو درباره احداث قطار شهری در تهران نیز به دلیل افزایش جمعیت، تعداد سفرهای روزانه، تردد وسایل نقلیه و تغییر ساختار زندگی شهری به ۱۱۰ سال قبل باز میگردد. تاسیس تراموای شهری از جمله نکات پیش بینی شده در امتیاز نامهای بود که بارون ژولیوس دو رویتر در عهد ناصرالدین شاه روی کاغذ آورد. اولین طرح شبیه به متروی امروزی که برای تهران طراحی و اجرا شد، طرح واگن اسبی بود که از حرم حضرت عبدالعظیم تا میدان حُر امروزی کشیده شده و تا سال ۱۳۲۰ نیز دایر بود. از دهه ۱۳۲۰ به این سو، اندیشه احداث مترو و قطار شهری در مقاطع مختلف زمانی، در میان مسئولان دولت و شهر تهران همواره مطرح بوده است.

در سال ۱۳۳۴، پیشنهاد شخصی به نام وفادار درباره احداث تراموای برقی بین تهران تا شمیران، در هیئت دولت تصویب و تصمیم گرفته شد تا مطالعات و تحقیقات بیشتری در این زمینه صورت گیرد. در سال ۱۳۳۷، مهندس غلامرضا کورس طرح متروی تهران را مورد تجزیه و تحلیل قرار داد و یکی از شرکتهای آلمانی نیز آمادگی خود را برای احداث مترو در تهران اعلام داشت. در سال ۱۳۴۵، دولت شوروی سابق در مقابل خرید گاز، پیشنهاد احداث متروی تهران را ارائه داد. بر طبق طرحی که از سوی کارشناسان روس تهیه شد، متروی تهران از میدان راه آهن تا میدان تجریش امتداد مییافت و از جاده قدیم شمیران به خیابان شوش میرسید. طول مسیر در طرح اولیه حدود ۷۰ کیلومتر برآورد شدهبود.

ادامه مطلب...





ادامه مطلب
 توسط محمدرضا رشیدی در پنج شنبه 12 خرداد 1390  ساعت 9:14 PM نظرات 0


  • تعداد صفحات :6
  •    
  • 1  
  • 2  
  • 3  
  • 4  
  • 5  
  • 6  
POWERED BY RASEKHOON.NET