غلامرضا سازگار
اسارت در شام
عالم همه جا در نظرم شام خراب است
جان و تنم از آتشِ دل در تب و تاب است
ای مـردم عالم همـه از شـام بپـرسید
قرآن محمّد ز چه در بزم شراب است؟
این چوب که در دست یزید است بگیرید
والله قسـم یاری مظلوم، ثـواب اسـت
این سر که شکستند از او گوهر دندان
این سر که روان از یم چشمش دُر ناب است
این سر، سر نورانی ریحـانۀ زهـراست
کز داغ لبـانش جگـر آب، کباب است
در حنجـرۀ سوختــهاش آیـۀ قــرآن
از دیده روان بر گل رخسار، گلاب است
در تشـت طـلا دور زنــد دیــدهاش آری!
میگردد و خجلت زده از اشک رباب است
یک مـرد ندیـدم کـه در آن بـزم بپـرسد:
ناموس خدا از چه به بـازوش طناب است؟
رخسار مپوشان به کف دست، سکینه!
بر چهره همان رنگ کبودیت حجاب است
پـاسخ ندهـد سنـگ لـب بــام ز خجـلت
«میثم!» تو بگو خون خدا از چه خضاب است؟
ادامه مطلب
سنگین دلان شام تو را سنگ می زنند
گاهی تورا وگاه مرا سنگ می زنند
آید صدای نالۀ زهرا به گوش من
ازروی بام تا که تورا سنگ می زنند
سنگم اگر زنند ندارن غمی ولی
براین سربریده چرا سنگ می زنند
گوئی به جاهلیت خود باز گشته اند
برعترت رسول خدا سنگ می زنند
تصویر خویش را همه انکار می کنند
کینه دلند وآینه را سنگ می زنند
چون قوم ابرهه به سوی کعبه آمدند
برقبله گاه اهل ولاسنگ می زنند
گاهی به اشک دیدۀ ما خنده می کنند
گاهی به جان خستۀ ماسنگ می زنند
حز جلوۀ خدا چه دراین چهره دیده اند
آخرچرا به وجه خداسنگ می زنند
خون گریه کن «وفائی» که این مردم حقیر
برکودکان دیده بلا سنگ می زنند
شاعر : سید هاشم وفایی
ادامه مطلب
فقط در حال و هواي عاشورايي خوانده شود...
سري ز نيزه زمين خورد بس كه زخمي بود
سري كه وا شده از هم ز ضربه هاي عمود
سري ز نيزه زمين خورد، واي خواهر او
چگونه مي نگرد غلط خوردن سر او
سري ز نيزه زمين خورد و آسمان لرزيد
سري ز نيزه زمين خورد و حرمله خنديد
سري كه نيزه به آن از بغل فرو كردند...
سري كه هر چه بدي بود را به او كردند
سري كه بر سر نيزه فقط تكان مي خورد
به دست مردم بازار هِي نشان مي خورد
ولي هنوز اين سر، پناه زينب"س" بود
بروي نيزه هم حتي سپاه زينب"س" بود
هنوز سايه ي او بر سر يتيمان بود
هنوز بهر رقيه"س" همان عموجان بود
هنوز چشم اميد همه به سقا بود
هنوز اسم عموجان قرار دل ها بود
رقيه"س" صورت خود را به او نشان مي داد
كه سر دوباره ز نيزه به روي خاك افتاد...
شعر از محمد هاشم مصطفوي
ادامه مطلب
وحید قاسمی-حضرت زینب سلام الله علیها-مصیبت شام
آیینه زاده ام که اسیر سلاسلم
هجده ستاره بر سر نیزه مقابلم
ما را زدند مثل اسیران خارجی
دارم هزار راز نگفته در این دلم
چشم همه به سمت زنان یا به نیزه هاست
غمگین ترین سواره مجروح محملم
آتش گرفت گوشه عمامه ام ولی
زخم زبان به شعله کشیده است حاصلم
مایی که باغ های جنان زیر پای ماست
حالا شده خرابه این شهر منزلم
داغ رقیه پیر نمود اهل بیت را
خون لخته های کنج لبش گشته قاتلم
ادامه مطلب
کاش در بزم شراب آنروز تشت زرنبود
یااگر که بود تشتی در میانش سرنبود
کاش آنجا دختران شه نقابی داشتند
آستین پاره هرگز بهتر از معجر نبود
کاش آندم که سراصغر به نیزه بسته بود
سوی او خیره نگاه خسته مادر نبود
کاشکی حد اقل دستان زینب باز بود
دست او راباز می کردند اگر بهتر نبود؟
جای این ظاهر فریبان یک مسیحی گریه کرد
دید دیگر قوتی درزانوی خواهر نبود
این یزید بی مروت قلب زهراراشکست
واقعاً این اجر خوبیهای پیغمبر نبود
چوب رابرداشت محکم زد که دندان بشکند
کاش وقتی چوب را می زددگر دختر نبود!
نامسلمان جای بدر از عمق جانش چوب زد
واقعاً در سینه اش جز کینه حیدر نبود
واقعاًقلب خدانشناس ها آنجا نسوخت؟!
واقعا این صحنه های تلخ زجر آور نبود؟!
ادامه مطلب
بسته برزنجیر(ایام اسارت عمه سادات)
بسته برزنجیر
خواهرتو درنبودت بسته بازنجیر شد
سنگ باران سرت آغاز باتکبیر شد
گریه از داغت زچشمان کبودم سوگرفت
بسکه اشکم در فراق روی توتبخیرشد
بودن عباس دلگرمی اهل خیمه بود
پرچمش تابرزمین افتاددشمن شیرشد
کشتی درخون نشسته بعدطوفان بلا
باشکوه خطبه های زینبی تفسیرشد
تاکه گفتم "اُسکتو" عالم زحرکت ایستاد
باکلام آتشینم دشمنت تحقیرشد
بامددازمادرم کاری نمودم که یزید
آرزوی مرگ می کردو زجانش سیرشد
قتلگه،خورشیدبی سر،موج خون،باران سنگ
درنگاه زینبت زیباترین تصویرشد
توکه دیدی درمیان راه چندین مرتبه
ازسنان بی حیا وحرمله تقدیر شد
طاقت آوردم ولی،من هیچ ای سلطان عشق
درفراق توسه ساله دخترت هم پیرشد
خواستم کاری کنم مرحم نهم برزخم تو
تابه گودال آمدم امابرادر دیرشد
ادامه مطلب
بازار شام
تمـام کفـر به یکبـاره شادمـان گشتنـد ز بعــد روز دهــم تـاجـرنــد نـه لشکــر
ز شــام آمـده هرکـس بـه کربـلا تا کـه کند خـریـــد بــرای مغـازه اش معـجــر
به کربلا چه قدَر جنــس ها شـده ارزان گرفته اند که در شهر خود گران بدهند
بــرای دخـتــرکــان گــوشــواره آوردنــد و روسری ِ گـران را بـه آن زنــان بدهند
امـان امـان ز بـازار شـام و جـمعـیتـش چقـدر مشتـری آمـد برای معجـرشــان
خدا کنـد نـرود بر فـروش معجــر چــون کـه یادگــار بُــود چنـــد تا ز مـادرشـان
زبـان مـن بشود لال و خـاک بر دهنــم تمـام شعـر من از روسـری و معجر بود
قـدم زدم طرفی دیگـر از همـیـن بــازار نگـاه کـردم و دیـدم که بحـث نوکـر بود
فروش معجر و چادر به جـای خـود امـا کنیز بودن ناموس مصطفی ننـگ است
به روی پایه بگـویــد کنـیــز ارزان شــد تمام شهر پر از این صدا و آهنـگ است
ادامه مطلب
ماهی زمین افتاد
بـر پــای نـیــزه خـواهــرت گریــه کـنـــان است
از ایــن سبــب مـاتــم بـه اهــل آسمــان است
بـــاران خـــون مــی بــــارد از بـــالای نـــیـــــزه
گـهگــاه رگ هــای بـریـــده خــون چکــان است
آن نــیـــزه دار راس تـو مـی رقــصـــــد ای وای
ماهـی زمـیــن افتـاد و زینـب نیـمـه جـان است
در خـانــه ای مـهـمــان شـدی بــا مــادر خــود
آن مـادری کـه همچـنـــان قــدش کـمـان است
ابـن علی !! بـر گـو چـه شـد تـو پیــر گشتــی
کـل محاصـن شـد سفیــد، یعنی چنان است؟!
ای وای نـه، خـاکـسـتـــر اسـت بـر مـحـاصــن
کنــج تــنـــوری بـــوده ای ؟ آری ، عیــان است
تـا اینـکه زینـب خطـبــه ای در شـهـــر گـویـــد
کـافـیـسـت قــرآن روی نــی ، وقـت اذان است
ســردار دشــت لالـــه هــــا ای غـیــــرت الله
چـشــم حــرام و هــــرزه گــــرد بــانــوان است
هرکس به هرراهی که شد زهر خودش ریخت
انبـوه سنـگ و آتـش همـچــون سـایـبـان است
آن عـده از زن هــا کــه چـیــزی هــم نـدارنــد
شـــلاق آنـــان ای خـــدا نــیــــش زبـــان است
آیــا عــروســی وارد ایــن شهــــر کــردنـــد ؟!
کِـل می کشنـد این زخـم از سـوی زنــان است
در انـتـظــار ســر نشســتــه روی تخـــتــش
مردی که مست ست و بدستش خیزران است
اشک دو چشـم صـاحب محسن تمـام است
خـون جـاری از هر دیـده ی صاحـب زمـان است
ادامه مطلب
یوسف رحیمی
اسارت در شام-مجلس یزید(لعنة الله علیه)
نگاهش را به چشمت دوخت زینب
ز چشمان تو صبر آموخت زینب
به لب های تو می زد چوب، بوسه
به پیش چشم تو می سوخت زینب
***
فدای ذکر یارب یارب تو
چه اشکی دارد امشب زینب تو
به لب آورده جان کاروان را
به هر چوبی که می زد بر لب تو
***
تمام روضه آن شب بر ملا بود
گمانم کربلا در کربلا بود
بمیرم بوسه های خیزرانی
فقط یک روضه ی طشت طلا بود
ادامه مطلب
بین قافله ات چه سوز و آهی دارد اربعین غمت مرا انداخت من که در پیچ و خم جاده ی دنیا ماندم آمــــدی از ســفــــر حــزن و بـــلا زینب من سوی تو می آید زینب ای بی قرینه ای کربلا کو شمع شام تار زینب شد اربعینی که من بی حسینم اربعین رسیده و دلا شده خدایی بُود اربعین روز اشک و عزا دوباره اربعین اومد از راه ، با خروش ناله و اشک و آه 