ب١:

دلم هوايي تو شد
يه چند روزي قبل عزات
كارامو كردم كه بيام
من اربعين كرب و بلات

بزار بيام تا هستيم و
آقا بريزم من به پات
با اشك چشم راهي بشم
من از نجف تا كربلات 

كرب و بلات رؤيامه رؤيامه رؤيامه
اربعين امسالم خواب اين شبهامه

بزار بيام اين اربعين 
روي منو نزن زمين
فدات بشم اي مه جبين

بزار بيام اين اربعين (تكرار)

ب٢:

كاشكي ميشد تو خواب بياي
بهم بگي راهي ميشم
نوكري كردي و منم
برا حرم راضي ميشم

كاشكي ميشد بگي مثِ
رقيه جا نميموني 
اسير نميشي نميري
بزم شراب و مهموني 

سه تا بهارو ديدي اما چه تاوون دادي
كنج خرابه خانم چجوري جون دادي 

فدات بشم اي جون من
فدات بشم خاتون من
فدات بشم دلخون من 

بزار بيام اين اربعين 
روي منو نزن زمين
فدات بشم اي مه جبين

بزار بيام اين اربعين (تكرار)

شاعر : علی اصغر فرجی

بنداول

میبری با یه نگات 
لشکره سینه زنات
میرسیم با زینبت
اربعین کرب و بلات

تمومِ دلخوشی مون اینه
فداییه تو آقا باشیم
بزار ببینم اون روزی که
دوباره پایینِ پا باشیم

عشق حسین میجوشه 
از نفس من هر شب
خداروشکر این دهه رو
سینه زنم با زینب

( (ما رایت الا جمیلا)۳_یازینب) ۲

بند دوم

بیرق ماتم تو
سایه ی رو سرمه
غلامِ تو پدرم
کنیزت مادرمه

اسیره این دلم آقا جون
برای یک نگاه زینب
ایشاالله جون بده این نوکر
برای بارگاه زینب

از نفس مدافعات
شور میگیره نوکرت
منم شبیه عابست 
بگیر زیر بال و پرت

( (ما رایت الا جمیلا)۳_یازینب) ۲

سجاد شرفخانی

شاعر : حامد شریف

*بند اول*

نوکر آلودم وصله ی ناجورم
با تو غرق مغفرتم غرق نورم
میبینی التماس و اشک و نالم رو
بطلب کربلا از وطنم دورم...

منی که با عشق تو پر از یقینم
مست چای موکبای اربعینم
یعنی میشه باز توی اوج جوونی
گوشه ای از صحن با صفات بشینم...

آقایی کن بدیهامو؛اصلا به روم نیار
غم کرب و بلا شده؛روی سرم هوار...
خوبی تو زبونزده؛ارباب خوب من
کربلا قسمتم بکن؛جون امام حسن...

///یا حسین اربابم؛؛دریابم دریابم دریابم...///

*بند دوم*

مبدا عاشقی جایی نیستش الا
یک سحر از نجف از حرم مولا
سر به راهم وقتی که توو این مسیرم
مقصدم منتهی میشه به کربلا...

خستگیه راه فدا زینب خسته
فدای غمی که توو دلش نشسته
گریه میکنم توو این مسیر به یاد
حُرمتی که از بی بی زینب شکسته...

از همون سن کودکی؛بودم توو این مسیر
نوکر خونه زادتم؛دست منو بگیر...
نزار آقا یه لحظه هم؛از تو بشم جدا
اربعین هر ساله باشم؛توو شهر کربلا...

///یا حسین اربابم؛؛دریابم دریابم دریابم...///

*بند سوم*

کور بشه چشم دشمنات تا همیشه
علی مولا عشقت توو دل کرده ریشه
اگه تا صبح قیامتم بخونیم
از کرامات تو باز تموم نمیشه...

اسداللهی علی حبل المتینی
پهلونه پهلونای زمینی
توی عرش و فرش و توی کل هستی
نجفت انگشتر و خودت نگینی...

صاحب تیغ دوسری؛حیدر علی علی
جانشین پیمبری؛بر خلق تویی ولی...
علی دریای رحمتی؛ذکرت عبادته
هر کسی دشمنت شد از؛روی حسادته....

///یا علی بابامی؛؛دنیامی دنیامی دنیامی...///

شاعر : مهدی ندرخانی

چندوقته که آقا، همیشه هرکجا  
دلم اسیر کرببلاته
میونه هیئتا، یاکه تو روضه ها
مرغ دلم رو گنبد طلاته

بیا و آقا به دلم کن یه نیم نگاهی 
خودت می دونی این روزا من شدم هوایی
عنایتی کن تابشم من کرببلایی

سخته برام که بگن جامونده دوباره
بزار بیام داره چشمام بارون میباره
این روسیاه غیر تو هیچ کسی نداره

حسین من بده کرببلا امیرم...

بنددوم

منی که نوکرم ، اگه حرم نرم
انگشت نمای عالم میمونم
آبرومو بخر، بیامنو ببر
تاوقتی که آقاجون جوونم

حسین امیری توکه ارباب بی نظیری
آرزوم اینه کاش بشه دستمو بگیری
ایشالا باشم پیرغلامت به وقت پیری

منی که با عشقه تو مملو از یقینم
بدون تو همیشه دلخون و غمینم
کی می رسه گوشه صحن تو بشینم

حسین من بده کرببلا امیرم...

بندسوم

عمریه گریونم، براتو می خونم
شامل لطف مادر تو هستم
به سینه می زنم، من دل نمی کنم
همیشه پای روضت نشستم

به یادگودال، یاد خشکی لب سقا
یاد اسارت، امون از دل زینب کبری
یاد رقیه، زیر لب آروم میگه بابا 

گوشوارمو کشیدن بردنش به غارت
منو زدن، هممون رفتیم به اسارت
بابا حسین فدای اون لباس پارت

حسین من بابای خوب و مهربونم...

شاعر : علی بهرامی نیا

دوباره قلبمو
میبینی پر غمه
حسین حسین میگم برا رضای فاطمه
میبینی چشممو
بارون نم نمه
حسین حسین میگم برا رضای فاطمه
دوسش دارم آقا
مو من یه عالمه
حسین حسین میگم برا رضای فاطمه
توروضه هاش اگه
جونم بدم کمه
حسین حسین میگم برا رضای فاطمه

گریه واشک وآهمو
از کرم حسن دارم
خدارو شکر یه عالمه
رفیق سینه زن دارم

انشالله
مرگم توی روضه هات باشه
انشالله
روزیم یه گوشه نگات باشه
انشالله
عمرم توی هیئتات باشه

یاثارالله
ادرکنی اباعبدالله

به جون مادرت
رومو نزن زمین
بذار پیاده کربلا بیام تواربعین
بیا و آبرومو
توخطر ببین
بذار پیاده کربلا بیام تواربعین
یه لحظه پای 
صحبت دلم بشین
بذارپیاده کربلا بیام تواربعین
امام رضا تویی
امید آخرین
بذارپیاده کربلا بیام تو اربعین

تنگه دلم برا حرم
عقده گشایی کن حسین
به درد دوریمون خودت
بیا دوایی ‌کن حسین

انشالله
بازم میبینم موکبارو
ازشوق تو
میشمارم آقا عمودارو
هرکی زایر
میشه شده زائر خدارو

یاثارالله
ادرکنی اباعبدالله

نداره غصه و
نداره دلهره
اونی که زندگیش برا علی اکبره
پیاله خالیو
گناهه من پره
دخیل من به بیرق علی اصغره
به ساقی حرم
دل داره میبره
آقام ابوفاضل برام امید آخره
کی آخرش منو
کربلا میبره
رقیه اون که صورتش شبیه مادره

آخرالتماسمو
اول گریه هام میگم
هرچی میخوام بهت بگم
بااشک توچشام میگم

انشالله
روزی میشه روسفید بشم
انشالله
از عشق تو ناپدید بشم
انشالله
روپای آقام شهید بشم

یاثارالله
ادرکنی اباعبدالله

شاعر : محمد رضا طالبی

گدای سر به زیرم غم دلم زیاده
نشده قسـمـتـم باز کرببلا پیاده
حالا بین جامونده هام بارونی ی چشام
از راه دور حسین می دم به تو سلام
به تو وابسته شدم از دوری خسته شدم
کاری کن آقا برام که شکسته شدم
من فقط برات نوکرم حسین
می شه جون بدم تو حرم حسین

پاشو ببین برادر زینب پر شکسته
با قد خم رسیده بالا سرت نشسته
بی تو رفتم از قتلگاه با سوز و اشک و آه
تا می خوردم زمین می خندیدن سپاه
نگاه کن مونده داداش رو دستم رد طناب
پیرم کرده به خدا غم بزم شراب
پاشو مه جبین زینب و ببین
توی کوچه ها خورده بر زمین

شاعر : محسن طالبی پور

چهل روزه که تنهای تنهام
رو گونه هام می باره اشکام
چهل روزه که تو رو ندیدم
ببین که از غمت خمیدم
اما رسیدم
پاشو ببین با حال زار بی بال و پر زینب رسیده
غصه ی تو منو سوزوند حالا دیگه خاکستر زینب رسیده

رسیدم اما نیمه جونم
نا ندارم روضه بخونم
می لرزه دستام آخه پیرم
میخوام کنار تو بمیرم
حاجت بگیرم
یادت میاد قرارمون. قرار نبود تنها بری تو
 قرار نبود بدون من داداش کنار مادرم زهرا بری تو

یادم میاد اینجا شلوغ بود
میون قتلگا شلوغ بود
یادم نمی ره نیزه دار و
شمر لعین و بی حیا رو
جسارتا رو
اومد نشست رو سینه و خنجرش و گذاشت رو حنجر
می شنیدم مادرمون تو قتلگاه ناله می زد غریب مادر

شاعر : محسن طالبی پور

باز شور اربعین
باز شور اربعین وباز خیل عاشقان
عازمان کربلا از کل اکناف جهان

باز دریای خروشانی ز عشاق حسین(ع)
جملگی پای پیاده کودک وپیر وجوان

باز ایجاد حماسه صحنه های بی بدیل
ما رایت الا جمیلا، هست هرسویی عیان

با اجازه از پدر،آهنگ دیدار پسر
از نجف تا کربلا پیمودن راهی گران

باز کسب افتخار خدمت بر زایرین
میزبانانی حسینی، مردمانی مهربان

بازهم ابراز قدرت ازمحبان حسین(ع)
بازهم درماندگی سهم عدوی شیعیان

باز یاد اربعین شصت ویک، یاد حسین
بازهمراهی جابر،زینب(س) ویک کاروان

ای خوشا بودن میان راهیان اربعین
همچو نجمی در میان کهکشان بیکران

شاعر : اسماعیل تقوایی

رفتی از دور و برم٬ «یا لیتنا کنّا مَعک»
مثل جابر...غرق غم٬ «یا لیتنا کنّا مَعک»

هم برای ظهر عاشورا؛ هم اینکه باز هم
اربعین جا مانده ام؛ «یا لیتنا کنّا مَعک»

چفیه ای بر گردن و نذرِ شهیدان میروی
از حرم‌ تا به حرم٬ «یا لیتنا کنّا مَعک»

یاد زینب(س) با نوایِ «کلّنا عباسکِ»
هست بر دوشت علَم٬ «یا لیتنا کنّا مَعک»

از نجف تا کربلا بردار لطفا تشنه لب
جای من چندین قدم٬ «یا لیتنا کنّا مَعک»

اسمی از من هم بیاور لحظهٔ پابوسیِ
حضرت ِ صاحب-کرم٬ «یا لیتنا کنّا مَعک»

ذکر تو پای پیاده «یالثاراتِ ٱلحسین(ع)»
ذکر من هم دم به دم٬ «یا لیتنا کنّا مَعک»

کنج شش گوشه شده رزق تو و شد رزق من
کنج خانه...رزقِ کم...«یا لیتنا کنّا مَعک»

رزق تو میدان مشک و من هم اینجا غرقِ اشک
می نویسم با قلم٬ «یا لیتنا کنّا مَعک»

چای-ریزِ موکب مخصوص ِ شاعرها اگر
مقبل است و محتشم٬ «یا لیتنا کنّا مَعک»

بسته ای بارِ سفر را زائر کرب و بلا
مانده حسرت بر دلم؛ «یا لیتنا کنّا مَعک»!

شاعر : مرضیه عاطفی

همه جا عطر یاس می آمد
عطرِ یاس پیمبر رحمت
خیمه می زد به پشت دروازه
عابد اهل بیت با زحمت
داشت خواب مدینه را می دید
دختری كه به شام تهمت خورد
ناگهان دیده بر سحر وا كرد
چشم خیسش به شهر عصمت خورد
دید فریاد «طَرّقوا» آید
كوچه وا شد به محمل زینب
گفت: اُم البنین بیا اما
دست بردار از دلِ زینب
گفت اُم البنین ببین زینب
با چه اوضاعی از سفر برگشت
از حسین تكه های پیراهن
از ابالفضل یك سپر برگشت
بر بلندی همین كه خیمه زدند
یاد گودال كربلا افتاد
سایه ی خیمه بر سرش كه رسید
یاد آتش گرفته ها افتاد
گفت یادم نمی رود هرگز
دلبرم رفت و روز ما شب شد
آن قدر نیزه رفت و آمد كرد
بدن شاه نامرتب شد
خطبه ها خطبه های غرّا شد
لیك با طعم روضه ی «الشام»
صحبت از نذر نان و خرما بود
صحبت از سنگ های كوچه و بام
همه جا رنگ كربلا بگرفت
كربلا كربلای دیگر بود
بر لب زینب و زنان و رباب
روضه ی تشنگی اصغر بود
 رأس ها بر بدن شده ملحق
دست ها جای زخم های طناب
گوش ها جای گوشواره ولی
همه ی گوشواره ها نایاب
دختری با قیام نیمه شبش
جان تازه به دین و قرآن داد
در خرابه كنار رأس پدر
طفل ویران نشین ما جان داد
شاعر:علی اکبر لطیفیان