سلطان کربلا

متن سخن

((اَفَبِا لْمَوْتِ تُخَوِّفُنِی وَهَلْ یَعْدُو بِکُمُ الْخَطْبُ اَنْ تَقْتُلُونی وَسَاءَقُولُ ما قالَ اَخُوالا وْسِ لا بنِ عَمِّهِ وَهُوَ یُرِیدُ نصْرَة رَسُولِاللّه صلّی اللّه علیه و آله و سلّم )) .
سَاءَمْضی وَما بِالْمَوْتِ عارٌ عَلَی الْفَتی
اِذا ما نَوی حَقّاً وَجاهَدَ مُسْلِماً
وَآسا الرِّجالَ الصّالِحینَ بِنَفْسِهِ
وَفارقَ مَثْبُوراً وَخالَفَ مُحْرماً
اُقدِّمُ نَفْسی لا اُریدُ بَقاءَها
لِتَلْقی خَمِیساً فِی الْهِیاجِ عَرَمْرَماً
فَاِنْ عِشْتُ لَمْ اَذمَمْ وَاِنْ مِتُّ لَمْ اُلَمْ
کَفی لکَ ذُلاً اَنْ تَعِیش وَتُزْغَما(109)

ترجمه و توضیح لغات

(( یَعْدُو بِکُم الْخَطْبُ اَنْ تَقْتُلُونی : عَدْو : )) سرعت . خَطْب : امر عظیم و خطرناک ، این جمله دارای مفهوم کنایی است یعنی آیا از شما کاری بجز کشتن من ساخته است ؟ اَوْس : نام قبیله ای است از اعراب مدینه . فارَق فِراقاً : دوری جستن . مثْبُور : مَطْرُود و ملعون کنایه از شخص کافر است . خَمیس : لشکر ؛ زیرا لشکر از پنج بخش تشکیل می گردد . هِیاج : جنگ . عَرَمْرَمْ (صفت است برای خَمِیس ) : شدید و لشکری بزرگ و قوی . عِشْتُ (از عاشَ عَیْشاً) : زندگی کردن . لَم اُلَمْ (متکلم وحده مجهول از لام ، یلوم ) : ناراحتی و درد و عذاب . تَرْغَم (از رَغِمَ) : ذلت و خواری .

متن سخن

((اَمّا بَعْدُ : اَیُّهَاالناسُ فَاِنَّکُمْ اِنْ تَتَّقُوااللّه وَتَعْرفُواالْحَقَّ
لاَهْلِهِ یَکُنْ اَرْضی للّهِِ
وَنَحْنُ اَهْلُبَیْتِ مُحَمَّدٍصلّی اللّه علیه و آله و سلّم اَوْلی بِوَلایَةِ هذا الا مْرِ
مِنْ هؤُلاءِ الْمُدَّعینَ ما لَیْسَ لَهُمْ وَالسّائِرینَ بِالْجَورِ
وَالْعُدْوانِ وَاِنْ اَبَیْتُمْ اِلاّ الْکَراهَةَ لَنا وَالْجَهْلَ بِحَقِّنا وَکانَ رَاءیُکُمْ الا نَ غَیْر ما اَتَتَنْی بِهِ کُتُبُکُمْ اَنْصَرِفُ عَنْکُمْ)) .

ترجمه و توضیح لغات

السائرینَ بالْجور وَالعُدوان : عَمَل کنندگان به ستمگری و دشمنی مردم ؛ می گویند سارَالسُّنَّة : وَسارَ بِالسُّنَّةِ : به آن سنت عمل کرد . اَبَیْتُمْ (از اَبی ، یَاءْبی ، اِباءً) : امتناع کردن .

متن سخن

((اَیُّهَاالنّاسُ اِنَّها مَعْذِرَةٌ اِلَی اللّه وَاَلیْکُمْ
وَانِّی لَمْ آتِکُمْ حتّی اَتَتْنی کُتبُکُمْ وَقَدِمَتْ بِها رُسُلْکُمْ
اَنْ اَقْدِمْ عَلَیْنا فَاِنَّهُ لَیْسَ لَنا اِمامٌ
وَلَعَلَّاللّه اَنْ یَجْمَعَنا بِکَ علی الْهُدی فَاِنْ کُنْتُمْ عَلی ذلِکَ
فَقَدْ جِئْتُکُمْ فَاعْطُونی ما اَطْمئنُّ بِهِ مِنْ عُهُودِکُمْ وَمواثِیقِکُمْ وَاِنْ کُنْتُمْ لِمَقْدَمی کارِهینَ
اَنْصَرِفُ عَنْکُمْ اِلَی الْمَکانِ الَّذی جِئْتُ مِنْهُ اِلَیْکُمْ))(102) .

ترجمه و توضیح لغات

مَعْذِرَة (با هر سه حرکت ذال ) : حجت و بیان دلیل . عُهُود وَمواثیق (جمع عَهْد و میثاق ) : پیمان .
 

متن سخن

((ما اَرانی اِلاّ مَقْتولاً فَاِنِّی رَاءیْتُ فیِ الْمَنامِ کِلاباً تنهشنی
وَاَشَدُّها عَلَیَّ کَلْبٌ اَبْقَعُ))
(( . . . یا عَبْدَاللّه لَیسَ یَخْفی عَلَیَّ الرَّاْیُ
وَاَنَّاللّه لا یُغْلَبُ عَلی اَمْرِهِ(100) اِنَّهُمْ لَنْ یَدَعُونی حَتّی یَسْتَخْرِجُوا هذِهِ الْعَلَقَةَ
مِنْ جَوْفِی فَاِذا فَعَلُوا ذلِکَ سَلَّطاللّهُ عَلَیْهِمْ مَنْ یُذِلّهُمْ حَتّی یَکُونُوا اَذَلَّ فِرَقِ الاُمَمِ))(101) .

ترجمه و توضیح لغات

مَنام : رؤ یا . کِلابْ : جمع کلْب . تَنْهَشنی (از نَهَش ) : گاز گرفتن . اَبْقَعُ : خاکستری رنگ ، سیاه و سفید . عَلَقَة : قطعه خون . خارج کردن آن کنایه است از کشتن شخص .

متن سخن

((بِسْمِاللّه الرَّحْمنِ الرَّحیم
اَمّا بَعْدُ فَانَّهُ قَدْ اَتانا خَبَرٌ فَظیعٌ قَتْلُ مُسْلِمِ بْنِ عَقیلٍ
وَهانِی بن عُرْوَةٍ وَعَبدِاللّه بْنِ یَقْطُرٍوَقَدْ خَذَلتْنا شیعَتُنا فَمَنْ اَحَبَّ مِنْکُمُ الا نْصِرافَ فَلْیَنْصَرِفْ لَیْسَ عَلَیْهِ مِنّا ذِمامٌ)) . (97)

ترجمه و توضیح لغات

فَظیعٌ : ناخوشایند . خَذَلَهُ : دست از یاری وی کشید . انْصِراف : برگشتن . ذِمامٌ : حَق ، پیمان .

متن سخن

((اِنّ الا مْرَ للّهِِ یَفْعَلُ مایَشاءُ وَرَبُّنا تَبارَکَ هُوَ کُلَّ یَوْمٍ فِی شَاءنٍ))
فَاِنْ تَکُنِ الدُّنْیا تُعَدُّ نفَیسَةً
فَانّ ثَوابِ اللّه اَعْلا وَاَنْبَلُ
وَاِنْ تَکُنِ الاَمْوالُ لِلتَّرْکِ جَمْعُها
فَما بالُ مَتْروکٍ بِهِ الْمَرءُ یَبْخَلُ
وَاِنْ تَکُنِ الاَرْزاقُ قِسْماً مُقَّسماً
فَقِلَّةُ حِرْصِ الْمَرْءِ فِی الْکَسْبِ اَجْمَلُ
وَاِنْ تَکُنِ اْلاَبْدانُ لِلْمَوْتِ اُنْشِاءتْ
فَقَتْلُ اِمری ءٍ بِالسَّیْفِ فیِاللّه افضلُ
عَلَیْکُمْ سَلامُاللّه یا الَاَحْمَدَ
فَاِنِّی اَرانی عَنْکُمُ سَوْفُ اَرْحَلُ(96)

ترجمه و توضیح لغات

نَفیس و نَفیسه : پربها . اَنْبَلْ : اَفضل . بال : حال

1- در منزل ثعلبیه

متن سخن

((لا خَیْرَ فِی الْعَیْشِ بَعْدَ هؤُلاءِ))(89)

ترجمه و توضیح

قافله حسین بن علی علیهما السلام پس از ((خزیمیه )) و ((زرود)) به منزل ثعلبیه وارد گردید و در این منزل ، سه گفتار از امام علیه السلام نقل گردیده است که یکی به مناسبت شهادت حضرت مسلم و دو سخن دیگر در پاسخ دو نفر سؤ ال کننده می باشد که به ترتیب این سه سخن را در اینجا می آوریم :
سخن اول در رابطه با شهادت مسلم بن عقیل است که این جریان را طبری و مورخان دیگر از عبداللّه بن مسلم به طور مشروح و مفصل نقل نموده اند و خلاصه آن این است : ابن سلیم که از مردم کوفه است می گوید : ((من و همراهم ((مذری )) پس از انجام مراسم حج ، همت خود را به کار بستیم که هرچه زودتر به کاروان حسین بن علی علیهما السلام برسیم و سرانجام کار او را بدانیم ، در منزل ((زرود)) بود که به قافله آن حضرت رسیدیم و در همین محل به مسافری به نام ((بکیر)) که از کوفه می آمد برخوردیم و خبر شهر خود را از وی جویا شدیم . او گفت به خدا سوگند ! من از کوفه خارج نشدم مگر این که مسلم بن عقیل و هانی بن عروه را به قتل رسانده بودند و با چشم خود دیدم که بدنهای آن دو شهید را در بازار کوفه بر زمین می کشاندند)) .