((اَلسَّلامُ عَلَیْکَ یا رَسُولَا للّه
اَنَا الْحُسَیْنُ بْنُ فاطِمَةَ فَرْخُکَ وَابْنُ فَرْخَتِکَ وَسِبْطُکَ الَّذی خَلَّقْتَنِی فی اُمَّتِکَ
فَاشْهَدْ یانَبِیَّ اللّه اَنَّهُمْ خَذَلُونی وَلَمْ یَحْفَظُونی وَهذِهِ شَکْوایَ اِلَیْکَ حَتّی اَلْقاکَ . . . ))(6)
فَرْخ و فَرْخَة : شاخه درخت ، کنایه از هر فرزند دوست داشتنی . ((سِبْط)) : قطعه ای از بدن انسان و به فرزند و نوه نیز گفته می شود . ((خَذَلُونی )) : (از خذل ) دست از یاری کشیدن .
((اِنَا للّهِ وَاَنّا اِلَیْهِ راجِعُون وَعَلَی اْلا سْلامِ السَلامُ اِذا بُلِیَتِ اْلاُمَّةُ بِراعٍ مِثْل یَزیدَ وَلَقَدْ سَمِعْتُ جَدِّی رَسُولَاللّه صلّی اللّه علیه و آله یَقُولُ :
اَلْخِلافَةُ مُحَرَّمَةٌ عَلی الِ ابی سُفْیان
فَاِذا رَاَیْتُمْ مَعاوِیَة عَلی مِنْبَرِی فَابْقَرُوا بَطْنَهُ وَقَدرَآهُ اَهْلُ الْمَدِینَة عَلَی الْمِنْبرِ فَلَمْ یَبْقَرُوا فَابْتَلاهُمُاللّه بِیَزِیدَ الْفاسِقِ))(4)
(( بُلِیَتْ : (مجهول از بَلی ، یَبْلُو))) : مبتلا گردیده است . (( اِبْقَرُوا : (از بَقَرَ یَبْقِرُ))) : پاره کردن ، شکافتن ، پاره کردن شکم : کنایه است از کشتن کسی که تواءم با ذلت و خواری باشد .
((اَیُّهَا اْلاَ میرُ اِنّا اَهْلُبَیْتِ النُّبُوَّةِ
وَمَعْدِنُ الرِّسالَةِ وَمُخْتَلَفُ الْمَلائکَةِ
وَمَهْبَطُ الرَّحْمَةِ بِنافَتَحَاللّه وبِنا یَخْتِمُ .
وَیَزیدُ رَجُلٌ شارِِبُ الْخَمْرِ وَقاتِلُ النَّفْسِ الْمُحْتَرَمَةِ مُعْلِنٌ بِالْفِسْقِ وَمِثْلی لایُبایِعُ مِثْلَهُ وَلکِنْ نُصْبِحُ وَتُصْبِحُونَ
وَنَنْظُرُ وَتَنْظُرُونَ اَیُّنا اَحَقُّ بِالْخِلافَةِ وَالْبَیْعَةِ))(1) .
مُخْتَلَف (به فتح لام ) : محل آمد و شد . مَهْبَط : محل نزول . نفس محترمه : هر انسانی که ریختن خونش حرام باشد . (( نُصْبِحُ وَتُصْبِحُونَ (از اَصْبَحَ))) : به معنای صبح کردن ، کنایه است از آینده . نَنْظُرُ (از نَظَرَ) : به معنای انتظار و تدبر در امر .
و چقدر عالی و پر معنی آیه الله شَعرانی (ره حقیقت شهادت آن سرور را در «دَمعُ السُّجوم حکایت نموده است
شاهان همه به خاك فكندند تاجها
تا زيب نيزه شد سر شاه جهان عشق
بر پاي دوست سر نتوان سود جز كسي
كو را بلند گشت سر اندر سَنان عشق
از لامكان گذشت به يك لحظه بی‌بُراق
اين مصطفي كه رفت سوي آسمان عشق
شاه جهان عشق كه جانانش از ألست
گفت اي جهان حُسن، فداي تو جان‌عشق
چقدر مرحوم حجّت الاسلام نَیّرِ تبریزی وضع و کیفیّت موجودات را هر یک به نوبه خود و در سعه و استعداد خود، در وقت شهادت حضرت خوب مجسّم نموده است آنجا که گوید:
جان فداي تو كه از حالتِ جانبازي تو
در طَفِ ماريه از ياد بشد شور نُشور
قُدسيان سر به گريبان به حجاب مَلكوت
حُوريان دست به گيسوي پريشان ز قُصور
گوش خَضرا همه پر غُلغُله ديو و پَري
سطح غَبْرا همه پُر ولوله وحش و طُيور
غرق درياي تحيّر ز لب خشك تو نوح
دست حسرت به دل از صبر تو أيّوب صبور
مرتضي با دل افروخته لاحَوْل كنان
مصطفي با جگر سوخته حيران و حصور
در این حال از کثرت زخمها و جراحات وارده ضعف بر آن حضرت آنقدر شدید بود که ایستاد تا بیارامد؛ که مردی سنگ بر پیشانیش زد و خون بر صورتش جاری شد. و با لباس خود خواست تا خون را از دو چشمش پاک کند که مرد دیگری به تیر سه شعبه قلب مبارکش را هدف ساخت پسر رسول خدا، به خدا عرض کرد:
بِسْمِ اللَهِ وَبِاللَهِ وَعَلَی مِلَّه رَسُولِ اللَهِ. وَرَفَعَ رَأْسَهُ إلَی السَّمَآءِ وَقَالَ: إلَهِی إنَّکَ تَعْلَمُ أَنَّهُمْ یَقْتُلُونَ رَجُلاً لَیْسَ عَلَی وَجْهِ الاْرْضِ ابْنُ نَبیٍّ غَیْرُهُ!
«به نام خدا، و به خود خدا، و بر ملّت و آئین رسول خدا (این شهادت روزی من می‌گردد). و سرش را به طرف آسمان بلند نموده و گفت خدای من تو می‌دانی که این قوم می‌کشند مردی را که در روی زمین پسر پیغمبری جز او نیست » دست برد و تیر را از پشت خود خارج کرد؛ و خون مانند ناودان فَوَران می‌کرد.[44] حضرت دست خود را زیر آن خون گرفت و چون پُر شد به آسمان پاشید و گفت این حادثه که بر من نازل شده است چون در مقابل دیدگان خداست بسیار سهل و ناچیز است و یک قطره از آن خون بر زمین نریخت
و برای بار دوّم دست خود را زیر خون گرفت و چون پُر شد، با آن سر و صورت و محاسن شریف را متلطّخ و خون آلوده نموده و گفت با همین حال باقی خواهم بود تا خدا و جدّم رسول خدا را دیدار کنم [45]
چهار هزار نفر تیرانداز او را احاطه کردند! [40] و بین او و بین خیام حَرَمش جدائی انداختند. حضرت سیّد الشّهداء علیه السّلام فریاد زدند:
یَا شِیعَه ءَالِ أَبِی سُفْیَانَ! إنْ لَمْ یَکُنْ لَکُمْ دِینٌ وَکُنْتُمْ لاَتَخَافُونَ الْمَعَادَ، فَکُونُوا أَحْرَارًا فِی دُنْیَاکُمْ! وَارْجِعُوا إلَی أَحْسَابِکُمْ إنْ کُنْتُمْ عُرْبًا کَمَا تَزْعُمُونَ!
«ای شیعیان و پیروان آل أبی سفیان اگر برای شما دینی نیست و رویّه شما اینست که از معاد نیز نمی‌ترسید؛ پس در زندگانی دنیای خود از آزادگان باشید! و اگر همچنانکه می‌پندارید، از طائفه عرب هستید، به حَسَب های خود برگردید (و از اعمال ناجوانمردانه احتراز کنید).»
این مطلب را به اشتراک بگذارید: