سه برادر، مردی را نزد حضرت علی علیه السلام آوردند و
گفتند اين مرد پدرمان را کشته است.
امام علی (علیه السلام) به آن مرد فرمودند: چرا او را کشتی؟
آن مرد عرض کرد: من چوپان شتر و بز و ... هستم.
يکی از شترهايم شروع به خوردن درختی از باغ پدر اينها کرد
پدرشان شتر را با سنگ زد و شتر مرد،
و من هم همان سنگ را برداشتم و با آن به پدرشان زدم و او مرد.
امام علی (علیه السلام)فرمودند: حد را بر تو اجرا مي کنم.
آن مرد گفت: سه روز به من مهلت بدهيد.
پدرم مرده و برای من و برادر کوچکم گنجی به جا گذاشته
پس اگر مرا بکشيد آن گنج تباه مي شود، و
برادرم هم بعد از من تباه مي شود.
اميرالمومنین (علیه السلام) فرمودند:
چه کسی ضمانت تو را مي کند؟
آن مرد به مردم نگاه کرد و گفت اين مرد.
اميرالمومنين (علیه السلام) فرمودند:
ای ابوذر آيا ضمانت اين مرد را مي کنی؟
ابوذر عرض کرد: بله اميرالمومنين
فرمود: تو او را نمي شناسی و اگر فرار کند حد را بر تو اجرا مي کنم!
ابوذر عرض کرد: من ضمانتش مي کنم يا اميرالمومنين.
آن مرد رفت . و روز اول و دوم و سوم سپری شد...و
همه مردم نگران ابوذر بودند که بر او حد اجرا نشود...
سرانجام آن مرد اندکی قبل از اذان مغرب آمد و
در حاليکه خيلی خسته بود،
به نزد اميرالمومنين (علیه السلام) آمد وعرض کرد:
گنج را به برادرم دادم و
اکنون تسلیم فرمان شما هستم تا بر من حد را جاری کنی.
امام علی (علیه السلام) فرمودند:
چه چيزی باعث شد تا برگردی درحاليکه مي توانستی فرار کنی؟
آن مرد گفت: ترسيدم که "وفای به عهد" از بين مردم برود.
اميرالمومنين(علیه السلام) از ابوذر سوال کرد:
چرا او را ضمانت کردی؟
ابوذر گفت: ترسيدم که "خیر رسانی و خوبی" از بین مردم برود.
پسران مقتول متأثر شدند و گفتند:
ما از قصاص او گذشتيم... اميرالمومنين (علیه السلام) فرمود: چرا؟
گفتند: مي ترسيم که "بخشش و گذشت" از بين مردم برود.
