چیزی نمانده تا حرم، آرام خواهرم

                    گریه مکن برابرم، آرام خواهرم

                    دلتنگِ روزهای مدینه شدی، ولی

                    همراه ماست مادرم، آرام خواهرم

                   خیلی شبیه فاطمه این روزها شدی

                    ای از قدیم یاورم، آرام خواهرم

                    این قد خمیدنِ تو مرا پیر می کند

                    اینگونه نیست باورم، آرام خواهرم

                    باید که صبر پیشه کنی پیش دخترم

                    شاگرد توست دخترم، آرام خواهرم

                    این روزها نگاه تو خیلی شکسته است

           گریه مکن برابرم، آرام خواهرم

رضا باقریان

آماده ام برای دلم غم بیاورید

داغی به وسعت همه عالم بیاورید

با روضه های باز، مرا خون جگر کنید

چند صفحه از کتاب مُقرّم بیاورید

شکر خدا دوباره سیه پوش ماتمم

اشک مرا دوباره فراهم بیاورید

در سینه ام حسینیه ای دست و پا کنید

تا فرصت است بیرق و پرچم بیاورید

(( باز این چه شورش است که در خلق عالم است))

کم کم خبر ز ماه محرم بیاورید

چادر نماز فاطمه تا خیمه گاه شد

زحمت اگر نبود، مرا هم بیاورید

رضا باقریان

خدا كند كه پريشان هر غمت باشم     

هميشه گريه كنِ زير پرچمت باشم

خدا كند نشوم از شما جدا آقا               

تمام عمر، اسير محرّمت باشم

ما در زمان غيبت تو كم گذاشتيم

تنهايتان به خيمه‌ي ماتم گذاشتيم

با كارهاي زشت و قبيح و گناهمان

مرهم نه، بر دل تو فقط غم گذاشتيم

چشمانمان به جرم و گنه تا كه باز شد

بر چشم‌هاي ناز تو شبنم گذاشتيم

ما غم نداشتيم كه تنهايي و غريب

تا شد تو را ميان همين غم گذاشتيم

غير از گنه، به پيش تو كاري نكرده‌ايم

ورنه كجا به زخم تو مرهم گذاشتيم

ديديم داغت از همه عالم فزون‌تر است

اما دو چشم را به روي هم گذاشتيم

با هر نگاهِ فعل حرام ای امام من

تيري به سينه‌ي تو دمادم گذاشتيم

مايي كه كارمان به تباهي كشيده است

بر روي سينه‌ات غم عالم گذاشتيم

نام تو را براي قسم حفظ كرده‌ايم

ورنه براي آمدنت كم گذاشتيم

ما عاملانِ بي عملِ دشت انتظار

ديدار را به ماهِ محرّم گذاشتيم

ورود به ماه محرم

دل بی سر و سامان غم ارباب است

دلتنگ صفای حرم ارباب است

از دور صدای کاروان می آید

ده (نه ، هشت، ... یک ) روز دگر محرم ارباب است

محمود مربوبی

امام حسین(ع)-مناجات محرمی

عالم محرم است  سلامُ علی الحسین

این ذکر عالم است سلامُ علی الحسین

این جمله واجب است بگوییم و بشنویم

هرجا که پرچم است سلامُ علی الحسین

بعد از خدا و قبله سوال درون قبر

تنها همین دم است سلامُ علی الحسین 

هر ثانیه اگر چه بگوییم این سلام

نه؛ بازهم کم است سلامُ علی الحسین

هم ذکر فاطمه است سلام علی الغریب

هم ذکر خاتم است سلامُ علی الحسین

بر زخم های پیکر آقای تشنگان

این ذکر مرهم است سلامُ علی الحسین 

هر کس ز بهترین دم عالم سوال کرد

گویید این دم است سلامُ علی الحسین

واجب شده است در همه جا شعر محتشم

باز این چه ماتم است سلامُ علی الحسین

هرکس شده است محرم حق هر کسی که هست

مدیون این دم است سلامُ علی الحسین

وقتی خدا نوشته به عرشش غم تو پس

این اسم اعظم است سلامُ علی الحسین

رضا حمامی آرانی

امام حسین(ع)-مناجات ورود به محرم

داغت اگر نبود دو عالم نداشتیم

 چیزى نداشتیم اگر این غم نداشتیم

امشب براى مادرمان هم دعا كنیم

 بى‏شیر او دو چشمه ى زمزم نداشتیم

امسال هم لباس عزا را گرفت و گفت

 ما دلخوشى به غیر محرم نداشتیم

هر كس كه گریه كرد مسیحاى عشق شد

عیسى نفس به روضه تان كم نداشتیم

ما را بگو كدام شب از گریه جان دهیم

ما غیر اشك خویش كه مرهم نداشتیم

ما را صدا زدند كه اینجا به سر زنیم

زهرا نبود حلقه ى ماتم نداشتیم

حسن لطفى

جانم اسیر باده ماه محرم است

دل آشنا به جاده ماه محرم است

"باز این چه شورش است که در خلق عالم است"...

یک گوشه از اراده ماه محرم است

"کشتی شکست خورده طوفان کربلا"

بر خاک و خون فتاده ماه محرم است

"صد مرده زنده می شود از ذکر یا حسین"

از معجزات ساده ماه محرم است

صادر شناسنامه اش از کربلا شده است

این نوکری که زاده ماه محرم است

زیباتر از تمامی حالات زندگی

این حس فوق العاده ماه محرم است

شبهای جمعه همه ی طول سال هم

قطعا ز خانواده ماه محرم است

زانو زدن به پای منابر فقط همین

این طرز استفاده ماه محرم است

پایش پل صراط نلرزد بدون شک

هر کس که سر نهاده ماه محرم است

حسین صیامی

ورود به ماه محرم

باران معرفت ز سحاب محرم است

آباد آن دلی که خراب محرم است

بوی گل و گلاب دهد روضۀ حسین

گل دیدگان و اشک گلاب محرم است

از هر دری گذر نتوان کرد بر بهشت

باب الحسین ادامۀ باب محرم است

جان یا علی بگو مَهَراس از یزیدیان

شور ولایت ارزش تاب محرم است

راس بریده بر سر نی داد این پیام

قرآن کلام نور، کتاب محرم است

در قاب، عکسی از همه ماند به یادگار

تصویر ما همیشه به قاب محرم است

تنها نه این مباحثه سر لوح زندگی است

در قبر هم سوال جواب محرم است

پرسند اگر کویه، بگو کربلایی ام

قلبم هنوز در تب و تاب محرم است

بوید ملک ز سینۀ زوار و گوید آه

این بوی تربت است و تراب محرم است

بینی چو ازدحام جماعت عجب مدار

جبریل هم به فکر صواب محرم است

هشدار، زیر هر علمی سینه زن نباش

مخلوط چهره زیر نقاب محرم است

یک قوم کبریایی و قومی ریا یی اند

مشکل ، تمیز حب، ز حباب محرم است

اخلاص ماندنی است ریاکار رفتنی است

ایمان چو آب و کفر سراب محرم است

گفتم ولی مباد شوی غافل از کرم

روشن دل از فروغ شهاب محرم است

نامحرمان و اجنبیان کور خوانده اند

عباس ارزیاب حساب محرم است

ولی الله کلامی زنجانی

بسم رب الحسین(ع) وله الحمد

سالی نشسته چشم به راه محرمش

تا هر چه رزقم است بریزم به مقدمش

وقتی نوای محتشم از راه میرسد

حک می شود به روی دلم نقش پرچمش

  باز این چه شورش است که ذکر ملائک است

آری تمام عالمیان غرق ماتمش

سر نظر به بیرق و اشک روانه چیست؟

گویا که فاطمه است بلندای ماتمش

از من هر آنچه هست بگیرید در عوض

کنجی به بیرقی که کنم گریه در غمش

منقل بیاورید و بساطی به هم زنید

چایی بریز اگر کهنه شد دمش

اسفند روضه هاش که عطر بهشت ازاوست

نذر سلامتی رقیه بسوزمش

دودش کنید تا که نشیند دلش به غم

تا زجر دون کند کمی هم ترحمش

نعلین ز پای خویش برون میکنم دگر

بر سنگ و خار و خاک روان جمع محرمش

گرد اسارت است، حرم را به رخ نشست

خاک تنور کرده حسین را چه در همش!

اشکی بریز آه بکش ناله ای بزن

زخم دل حسین همین است مرهمش

                                                                                                                             رضائی