محـــرم...

در مُحرم هر که صاحب منبر است

در قیامت عرش را تاج َسر است

غافل از "کبریت اَحمر" گر شود

شعله سر دونهال بی بَر است

بی مرور این کتاب رهگشا

مطلبش ناقص کلامش اَبتر است

شرح حال وروزنو کر خواندنی است

بارها کبریت اَحمر خواندنی است

دانش هرکس وسیع تر دُرّتر است

پُر بُکاتر هرکه باشد کُر تر است

با وفاتر هر که شد، عباس تر

با ادب تر هرکه باشد، حُر تر است

مستند خوان که مُقُبِل تر شوی

فاطمه گِرید که بیدل تر شوی

سید محمد میرهاشمی

هركه در اين باده سري شد رسيد..

مست از اين در به دري شد رسيد..

جد هر آنكس كه گدا زاده بود..

وارث ارث پدري شد رسيد

.. شهره ي شب دست به پيمانه زد..

همدم مرغ سحري شد رسيد..

 حي علي روضه،به پاخيز عشق..

 ماه غم و نوحه گري شد رسيد..

همسفر از كوچه ي ما رد نشد..

عازم راهِ سفري شد رسيد..

سيصد و أندي شفق از دست رفت..

عمر جهان چون سپري شد رسيد..

شاعر : محمدصادق باقي زاده

محرم است و دلم بی بهانه می گرید

کران کران دلم، شاعرانه می گرید

دلم کبوتر صحن طلای ارباب است

برای دوری از آن آشیانه می گرید

نشانه کرده سری روی نیزه اعداء

برای بی کسی، آن نشانه می گرید

ترانه ی لب من روضه ی عطش گشته

ز سوز دل، جگرم، زین ترانه می گرید

به حال زار اسیران تشنه در زنجیر

کنار آب روان، بی کرانه می گرید

برای دخترکی خسته در خرابه ی شام

نشسته این دل من، عاشقانه می گرید

به یاد چوبه محمل و زینب(س) نالان

دلم شکسته و خونش، روانه می گرید

نه من که بَل همه هستی به یاد عاشورا

به غم نشسته و در این زمانه می گرید

علی نظری(محب الحسن)

ورود به ماه محرم

بچه شیعه ها بازم محرمه

دیگه شادی رفته نوبت غمه

نمی دونم با چه جراتی بگم

که زمان مرگ اسم اعظمه

ماه بیدار شدن دلای ماست

دوای هر دلی اشک نم نمه

غم یه عالم به دلهای همه س

دل ما اندازه ی یه عالمه

پسر فاطمه آواره شده

هر سیاهی دیگه رخت ماتمه

هر دلی پر می زنه از سر شوق

این دلا کبوترای حرمه

جایی که فاطمه خون گریه کنه

هر چقدر گریه کنیم بازم کمه

ناله ی جانم حسین فاطمه

میون سینه زنای ما ، دمه

سید محمد میر هاشمی

ورود به ماه محرم

باز هم فصل عزای تو شده یا مظلوم

دیده خونبار برای تو شده یا مظلوم

هر چه خوبی شده خلق ای ز همه خوبترین

همه اش وقف عزای تو شده یا مظلوم

آفرید آنچه خدا بهر تجلی تو بود

عشق حق خرج به پای تو شده یا مظلوم

کربلا صاحب یک وسعت نا محدود است

همه جا صحن و سرای تو شده یا مظلوم

انبیا گریه کن بزم عزایت هستند

که خدا نوحه سرای تو شده یا مظلوم

ارمنی ، گبر ، یهودی ، ز تو حاجت گیرند

همه مشمول عطای تو شده یا مظلوم

کیستی که همه گلها ز غمت پژمردند

بلبلان نوحه سرای تو شده یا مظلوم

کیستی که دل عشاق به نامت لرزد

اشکشان رمز بقای تو شده یا مظلوم

ناله ها سر زد و فرزند شهیدی می گفت :

پدرم آه ، فدای تو شده یا مظلوم

تو حسینی و ظهور پسرت نزدیک است

فرج او به دعای تو شده یا مظلوم

سید محمد میر هاشمی

ورود به ماه محرم-امام حسین(ع)-شهادت

باز هنگامه ماتم شده ای شاه غریب

دل دیوانه پر از غم شده ای شاه غریب

چند روزی است که راه نفس ام می گیرد

نکند باز محرم شده ای شاه غریب

باز در عرش خدا مشکی ماتم زده اند

موسم بیرق و پرچم شده ای شاه غریب

کربلا گفتم و اوضاع دلم ریخت به هم

کربلا قبلۀ عالم شده ای شاه غریب

آه سقا چه کند با عطش اهل حرم

آب در خیمه تان کم شده ای شاه غریب

بابی انت و امی ...چه شده در گودال

کمر خواهرتان خم شده ای شاه غریب

خواهرت آمد و آن مرد تو را برگرداند...

آخر روضه چه مبهم شده ای شاه غریب

رفت و برگشت ولی کاش نمی دید اصلا

چقدر از بدن ات کم شده ای شاه غریب

گفته بودند که تو ذبح عظیمی اما

ذبح تو واقعا اعظم شده، ای شاه غریب...

مهدی صفی یاری

ورود به ماه محرم

بچه ها بازم محرم اومده

عید ما با بهار غم اومده

بچه ها خیمۀ ماتم بزنید

همگی به سینه محکم بزنید

بچه ها پارچۀ مشکی بیارید

بچه ها ز دیده ها اشک ببارید

سر کوچه تکیه ای به پا کنید

پسر فاطمه رو صدا کنید

همه طبل و سنج و زنجیر بیارید

کربلا رو خوب به تصویر بیارید

پشت پا به هر تباهی بزنین

در هر خونه سیاهی بزنین

دسته های سینه زن غم بگیرین

غنچه ها ز دیده شبنم بگیرین

توی هیئت به همه سلام کنین

بچه سیدارو احترام کنین

اهل کوفه آخه بی حیا بودن

اهل زشتی ، اهل ناسزا بودن

برا دنیا دل ز کوثر بریدن

بچه های زهرا رو سر بریدن

مادرم می گه که نور عین من

تا توان داری بگو : حسین من

این حسین کیه که دل دیوونشه ؟

مرغ دل اسیر آب و دونشه

این حسین کیه که دل خاطرخواشه ؟

مادرم میگه یار نوکراشه

این حسین کیه که مرد عمله ؟

مادرم میگه که اسمش عسله

این حسین کیه که خیلی کریمه ؟

صاحب غربت و داغ عظیمه

وقتی اسمش رو لبا جاری میشه

ناگهان اشک چشا جاری میشه

بین اشک و خنده ام میگم حسین

تا روزی که زنده ام میگم حسین

سید محمد میرهاشمی

امام حسین(ع)-مناجات-ورود به ماه محرم

هر کسی قطره بُوَد ذکر تو دریاش کند

هر که سرمست تو شد مهر تو شیداش کند

گر گدایی کند عالم ز همین خانه بس است

هر گدا را کرم دست تو آقاش کند

هر مریضی به شفاخانۀ تو روی آرد

یک نگاه تو طبیبانه مداواش کند

چه نیازی است که عیسی به زمین برگردد

مرده را ذکر اباالفضل تو احیاش کند

روز محشر به خداوند قسم مادر تو

در پی گریه کن توست که پیداش کند

هر کسی گریه کند بهر غم ات روز جزا

برکت اشک تو همسایۀ زهراش کند

باز هنگام محرم شده ای شاه غریب

پرچم ات را بده جبریل که برپاش کند

جنت حضرت حق خود به خودش زیبا نیست

روضه های تو قرار است که زیباش کند..

مهدی صفی یاری

ورود به ماه محرم

نی، ناله کرد و باز ترنم، شروع شد

فصل هبوط آدم و گندم، شروع شد

دریای بی‌کران شهادت، که موج زد

توفان نوح بود و تلاطم شروع شد

از «برکه‌ی غدیر»، «محرّم» طلوع کرد

سر مستی «حبیب» هم از «خم» شروع شد

باران اشک شیفتگان غم حسین

«تا گفتم: السلام علیکم شروع شد»

روح دعا، به نام «اباالفضل» چون رسید

غوغایی از توسل مردم شروع شد

وقتی گلوی نازک گل شد نشان تیر

لبخند باغبان و تبسم شروع شد

از اشک و خون اگرچه وضو می‌گرفت عشق

از «تربت شهید» تیمم شروع شد

ای آسمان! مصیبت عظمای اهل بیت

از قتلگاه عصمت پنجم شروع شد

فصل به خون نشستم گل‌های باغ وحی

از آیه‌ی «لیذهب عنکم» شروع شد

با آنکه باغ گل به محبت نیاز داشت

با تازیانه، ناز و تنعّم شروع شد

وقتی دل ستارۀ محمل نشین شکست

با ماهِ روی نیزه، تکلم شروع شد

محمد جواد غفور زاده

سـلام مـاه مُحـرّم، مُحـرّم آوردی

دوبـاره بویِ عـزا، بویِ ماتم آوردی

چه شورشی همه زانویِ غم بغل دارند

چـه رستخیزِ عظیمی فراهـم آوردی