سلطان کربلا

آنچه از مقاتل بر مي‌آيد اين است كه حضرت نسبت به فرزندان و برادرزادگانش كه به ميدان مبارزه مي‌رفتند، رفتارهاي گوناگوني داشت. نخست در هنگام رفتن به ميدان با در آغوش گرفتن آنان و اظهار علاقه و محبت صحنه‌هاي زيبايي از عاطفه و محبت را به نمايش مي‌گذاشت. درمورد «قاسم بن الحسن» آمده است: «قاسم در حالي كه نوجواني غير بالغ بود، سوي خيمه‌هاي طرف ميدان خارج شد. وقتي امام حسين عليه‌السلام نگاهش به قاسم افتاد، او را به آغوش كشيد. آن دو دست به گردن هم آويختند و چنان گريستند كه بيهوش شدند.» [3] .
در مرحله بعد، وقتي آنان در ميدان مبارزه، در مقابل شرايط نابرابر، گرماي شديد و تشنگي قرار گرفتند، آن حضرت آنان را به صبر دعوت كرد و به آنان دلداري داد و اظهار همدردي نمود در مورد «احمد بن حسن» نوشته‌اند: «بعد از آنكه در ميدان جنگ شرايط مبارزه توان را از او گرفت، نزد عمويش حسين عليه‌السلام آمد و پرسيد: عمو (جان) آيا جرعه آبي هست تا جگر خود را با آن خنك كنم و براي مبارزه با دشمنان خدا و رسولش توان بيشتري پيدا كنم؟

حادثه كربلا، جاودانه‌ترين رويدادي است كه زمانه در بستر خود مانند آنرا نديده است. حادثه‌اي كه آثارش در حصار مرزهاي اسلامي محدود نگشته و خورشيد فروزانش همه گيتي را تا ابد درخشان گردانيد. همه كساني كه پيرامون اين حادثه به تأمل نشسته‌اند، به فراخور شناخت خويش از آن درس گرفته، مبارزان درس مبارزه، آزادگان درس آزادگي، شهادت طلبان درس شهادت و مصلحان اجتماعي درس اصلاح گرفته‌اند.اين واقعه بي‌نظير زواياي بي‌انتهايي دارد كه تنها اندكي از آنها شناخته شده و زواياي ناشناخته‌اش بسي بيش از شناخته شده است. بي‌گمان با گسترش دانش بشري در حوزه علوم انساني، اميد كشف آنها دور از انتظار نيست، از جمله زواياي اين واقعه عظيم تأمل از منظر روانشناسي و تربيت است.

 قرآن بر چهار پایه استوار است

حسین بن علی علیه السلام فرمود : ((کتاب خدای عزیز و بزرگ بر چهار چیز استوار است :

الفاظ ، اشارات ، لطایف و حقایق

الفاظ قرآن را از آن عموم و اشارات آن از آن نخبگان است .

لطائف قرآن برای اولیاء خدا و حقایق آن برای پیامبران است .

و فرمود : ((ظاهر قرآن ، آراسته و زیبا و باطن قرآن ، ژرف و ناپیداست . (79)))

 تفسیر صمد

وهب قرشی می گوید : امام صادق علیه السلام ، امام باقر علیه السلام از امام سجاد علیه السلام برایم نقل نمود که فرمود : اهل بصره به امام حسین علیه السلام نامه ای نوشتند و در آن از معنی ((صمد)) سوال نمودند ، حضرت علیه السلام در پاسخ نوشت : ((به نام خداوند بخشنده مهربان ، اما بعد ، در قرآن گفتگو و مجادله نکنید و بدون آگاهی در آن سخن مگویید ، از جدم رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم شنیدم می فرمود : هر کس بدون علم در قرآن سخن گوید جایگاهش را در آتش آماده کند ، (بدانید که ) خدای سبحان خود تفسیر ((الصمد)) را فرمود است : ((نه زاییده است و نه زاده شده ، و نه هیچ کس همتای اوست )) .
 

 درس عبادت و بندگی

امام حسین علیه السلام و اصحابش درس عبادت و بندگی کامل را به بشریت آموختند ، خیلی ها ادعا می کنند ما خداوند را عبادت و بندگی می کنیم ولی هنگام امتحان مردود می شوند .

این شعار را می دهیم ، ای کاش ما در کربلا بودیم ، امام حسین علیه السلام را یاری می کردیم و سینه خود را سپر نماز قرار می دادیم ، اما گویا واقعا اینطور هستیم . خود را امتحان کنیم .

روز تبلور عبادت

از ویژگی های امام حسین علیه السلام که منشاء و سرچشمه دیگر صفات و امتیازات او گردید ، این بود که فرمان خاص آفریدگارش را در روز بزرگ و جاودان عاشورا به سبک بی نظیری به انجام رسانید و خدا را به گونه ای عبادت کرد که نه کسی پیش از او توفیق آن را یافته بود و نه پس از او عبادت او ، در آن روز تاریخی و حماسه ساز ، عبادتی جامع ، کامل ، پر محتوا و دربردارنده تمامی اقسام و ابعاد و چهره های یک سیستم عبادی کامل بود و از عبادتهای بدنی و قلبی گرفته تا ظاهری و باطنی ، روحانی و معنوی ، واجب و مستحب ، و دیگر چهره ها و جلوه های پرستش خالصانه و عاشقانه خدا ، در آن موج می زد و از هر نمونه و نوع آن ، بهترین و کامل ترین و زیباترینش در عبادت و عبادتگاه حسین علیه السلام تبلور یافت 

اذان و اقامه در گوش امام حسین علیه السلام

از اسماء بنت عمیس نقل شده : حسین علیه السلام بعد از گذشت یک سال از ولادت برادرش حسن علیه السلام دیده به جهان گشود . پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم به خانه زهرا علیها السلام آمد و به من فرمود : ((پسرم را نزد من بیاور . ))

من حسین علیه السلام را که در قنداقه سفیدی بود ، به محضر رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم بردم .

پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم از دیدار چهره علیه السلام شاد و خندان شده ، در گوش راستش اذان و در گوش چپش اقامه گفت . سپس حسین علیه السلام را به دامن گرفت و گریه کرد .