چین هم اعلام کرد که رشد اقتصادی ۲۰۱۰ اش حدود ۳/۱۰ درصد بوده است.

می توان این را هم به عنوان یک نشانه دیگر (اگر اساسا بیش از این به نشانه ای احتیاج باشد) تفسیر کرد که جهان به دو قطب کاملا مجزا تقسیم شده است. در یک سو کشورهای توسعه یافته – آمریکای شمالی و اروپای غربی و ژاپن – هستند که همگی با رکود دست و پنجه نرم می کنند، بدهی های عظیم دارند و بیکاری دغدغه روز مردم شان شده است.

در سوی دیگر، جهان نوشکفته، اقتصادهای نوظهور هستند که به راحتی بحران اقتصادی را پشت سر گذاشته و راه خود را از کشورهای پیشرفته جدا می کنند. رکود اقتصادی اخیر شاید این جدایی را تشدید کرده یا شاید هم تنها مرئی ترش کرده باشد. به نظر نمی رسد که حتی پس از بازگشت اقتصادی کشورهای توسعه یافته – که دیریازود ناگزیر به نظر می رسد – شاهد تغییر عمده ای در این روند باشیم. اقتصادهای نوظهور به سرعت قدرت می گیرند و در این میان کاری هم از لندن و توکیو و واشنگتن ساخته نیست.