یکى از ناکارآمدی هاى آزادى اقتصادى را مى‏توان عدم تحقق وعده‏هایى دانست که گفته مى‏شد رشد اقتصادى را بطور عادلانه براى جامعه بارمغان مى‏آورد.

بعبارت دیگر، براساس آزادى اقتصادى، تمام عوامل اقتصادى بدون هر نوع مداخله دولت‏به یک نوع توزیع عادلانه درآمد، دست مى‏یازند ولى عملکرد و دستاوردهاى آزادى اقتصادى نیز در این عرصه، نتایج‏ خوشایندى در برنداشته بطورى که در دهه‏ هاى اخیر، لیبرالیسم سنتى ناگزیر شده تا از «برابرى‏» در کنار «آزادى‏»، سخن گفته و بپذیرد که باید علاوه بر «آزادى‏»، به مسائل توزیعى در زندگى اجتماعى - اقتصادى مردم توجه ویژه ‏اى داشت.