در آمدهای شهرداری تهران نیز وابسته به فروش تراکم و منابع ریالی حاصل از ساخت وساز است که متاسفانه اینگونه درآمدها نیز مانند نفت قابل اتکا و دائمی به شمار نمی آید و روزی به پایان خواهد رسید اما شاید تنها در چنین شرایطی اوج بحران از سوی متولیان دولتی مورد توجه و درک قرارگیرد و نهاد های تصمیم ساز را به تحرک برای تغییر شرایط موجود وادارکند.

شهرداری باید به سمت استفاده از منابع دائمی تر و پایدارمالی برود نه منابع درآمدی که شاید تا چند سال آینده به اشباع برسد و دیگر خبری از آنها نباشد. اگر با این نگرش به موضوع تامین هزینه های اداره شهر نگریسته شود ضرورت ایجاد تغییرات اساسی در ساختار درآمدزایی شهری از سوی هر ناظر متخصصی مورد تایید قرار خواهد گرفت.