منتخب مردم

آیا تا به حال در شرایطی بوده اید که به خودتان بگویید «من هر چه قدر تلاش کنم باز هم موفق نخواهم شد؟» وقتی همیشه با وجود تلاش فراوان شکست بخورید یعنی یک جای کارتان از ریشه خراب است. یکی از این «جا های کار» قوه خلاقیت است! اگر در هر کاری هیچ خلاقیتی از خود نشان ندهید در آن کار موفق نخواهید بود.

هر عنوانی که داشته باشید (خصوصآ وبلاگ نویس) در کارتان به خلاقیت نیاز دارید پس منتظر معجزه نباشید و از همین حالا با همین مطلب دوران خلاقیت و موفقیت در زندگی تان را شروع کنید ، روی علت های زیر دقیق فکر کنید. هر کدام که راجع به شما صادق است را به خاطر بسپارید و در طی زمان مرحله به مرحله راه حل های آن را کشف کرده و سعی کنید حلش کنید.

علت ۱: شما به کار خود علاقه ندارید
این مشکل را خیلی از افراد دارند. همیشه دوست داشته اید طراح اتومبیل شوید اما چشم به هم زده اید و می بینید آن چه دارید فوق لیسانس مهندسی نساجی است و نزدیک سی سال سن!
خوب در این شرایط نمی شود انتظار داشت شما صبح به صبح با ایده های نابی در رابطه با نساجی از خواب برخیزید و با شوق و ذوق سر کار روید. از من انتظار نداشته باشید راه حل دقیق را جلوی پای شما بگذارم چون هیچ کس به خوبی خودتان نمی تواند برای آینده تصمیم گیری کند اما در این حد بگویم که یا باید سراغ طراحی اتومبیل بروید یا باید به نساجی علاقه مند شوید.

در این رابطه قبلآ یک بار بحث کرده ایم. مشغول بودن به معنی مفید بودن نیست. اینکه شما از شش صبح تا نه شب سر کار هستید تضمینی برای موفقیت شما نیست. وقتی ساعت کاری تان به بحث راجع به فوتبال و ناهار و نماز و جوک و اسم ام اس و بلوتوث و… خلاصه می شود نتیجه هم مشخص است. موقعی انتظار نتیجه خوب داشته باشید که واقعآ کار کنید. حتی اگر یک ساعت کار مفید انجام دهید نتیجه آن را خواهید دید اما صرفآ سر کار رفتن نتیجه خوب به همراه نخواهد داشت.

امروز با شوق و ذوق راجع به ایده جدید تان با همه بحث می کنید و فردا به همه می گویید« ایده مسخره ای بود فایده نداشت ، یه فکر دیگه کردم….»

در این حالت یا راه درست فکر کردن و تصمیم گرفتن را بلد نیستید یا زود دلسرد می شوید. به جای اینکه هر روز یک ایده جدید بدهید ماهی یک ایده را عملی کنید. از میان فکر های تان بهترین را انتخاب کنید و روی آن وقت بگذارید و با پشتکار جلو بروید.

از خيلي وقت پيش احساساتي درونم را به چالش وا داشته است. وضعيت موجود را رضايت‌بخش نمي‌بينم و مدام اين فكر مرا به اين امر وا مي‌دارد كه تغييراتي در كارم ايجاد كنم. احساس مي‌كنم نيرويي در وجودم است كه مي‌توانم تحولاتي جدي در شغلم ايجاد كنم و در نتيجه خودم دست به كاري بزنم كه دلخواهم است. فكر مي‌كنم مي‌توانم كارآفرين شوم، اما نمي‌دانم به لحاظ علمي و تجربي شرايطش را دارم يا نه و اگر هم داشته باشم نمي‌دانم چه بايد بكنم.

 در كتاب‌هاي كارآفريني، كارآفرين بودن به معناي در هم آميختن ويژگي‌هاي شخصي، ابزار مالي و منابع موجود در محيط كاراست. دانشمندان علوم از انساني معتقدند بسياري از ويژگي‌هاي شخصي را مي‌توان پرورش داد و به كمك آن در كسب‌وكار به موفقيت دست يافت. كارآفرين بودن يعني،‌ توانا بودن در كشف و ارزيابي فرصت‌ها، جمع‌آوري منابع لازم و عمل كردن به گونه‌اي كه از فرصت بهره‌برداري شود. كارآفرين هدايت‌كننده است و بايد در اجراي اكثر فعاليت‌هاي خود از صفت رهبري برخوردار باشد. او به طرزي حساب شده ريسك مي‌كند و از دست زدن به كارهاي بزرگ و كم‌خطر لذت مي‌برد ولي هيچ‌گاه بي‌گدار به آب نمي‌زند.

اغلب كتاب‌هاي مربوط به كارآفريني، 10مورد زير را از ويژگي‌هاي دروني يك كارآفرين تلقي مي‌كنند: مركز كنترل دروني، استقلال‌طلبي، نياز به كاميابي، مخاطره‌پذيري، آينده‌نگري، خلاقيت و نوآوري، خوش‌بيني، تحمل ابهام، تحمل شكست و توانايي ساخت تيم‌هاي كاري كه در زير به هريك از آنها پرداخته مي‌شود:

1 - مركز كنترل دروني: نگراني مهمي كه اكثر مردم هنگام تشكيل يك فعاليت كارآفرينانه نوپا با آن مواجه مي‌شوند اين است كه آيا انگيزه و توان لازم را نه تنها براي شكل دادن اوليه سازمان جديد، بلكه براي اداره و رشد آن دارا هستند يا خير؟ افراد با مركز كنترل بيروني معتقدند كه وقايع بيروني كه خارج از كنترل آنها است سرنوشت ‌شان را تعيين مي‌كند. به عبارت ديگر، كارآفرينان موفق به خود ايمان دارند و موفقيت يا شكست را به سرنوشت، اقبال يا نيروهاي مشابه نسبت نمي‌دهند. به عقيده آنها شكست‌ها و پيشرفت‌ها تحت كنترل و نفوذ آنها بوده و خود را در نتايج عملكرد‌هايشان موثر مي‌دانند.

2 - استقلال‌طلبي: رييس خود بودن يكي از قوي‌ترين نيازهاي فرد كارآفرين است. او مي‌خواهد كارها را به شيوه خود و براي خود انجام دهد و كاركردن براي ديگران براي او سخت است. در واقع نياز به استقلال، عاملي است كه سبب مي‌شود تا كارآفرينان به اهداف و روياهاي خود دست يابند. بيزاري آنها از نظام خشك ديوان‌سالاري با تعهد خالصانه در قبال ايجاد تغيير، به شخصيت استقلال‌طلب آنها كه مي‌خواهند همه‌چيز را به شيوه خود انجام دهند، اضافه مي‌شود.

جوانان معمولاً به خاطر ترس از شكست و ناكامي و نداشتن سرمايه يا فشاري كه روي آن‌هاست، يك كار مستقل را شروع نمي‌كنند و محققان بر اين باورند كه مهمترين دليل اين ترس اين است كه جوانان امروز الگوي مناسبي از كارآفرينان جوان گذشته ندارند كه از آن‌ها پيروي كنند‎.

‎بررسي‌اي كه سازمان انگليسي‎ Enterprise Insight ‎انجام داده درباره اين نكته بحث كرده كه ادبيات كارآفريني در دهه 1980 شروع شده ولي ديگر تغييري نكرده و در آن دوره كارآفرينان قديمي سعي كردند راهي براي نسل بعدي باز كنند. اين سازمان مي‌گويد كارآفرينان جوان اغلب تمايل دارند كه جايگاه خود را در دنيا پيدا كرده و اثري از خود باقي بگذارند اما اين ادبيات كه مناسب دوره كنوني نيست و ترس از شكست و فشاري كه از سوي خانواده، معلم و دوستان براي پيدا كردن شغل بر جوانان وارد مي‌شود، باعث شده كه آن‌ها از محقق كردن ايده‌هايشان چشم‌پوشي كنند‎.

‎در اينجا اين فرض وجود دارد كه اكثر جوانان فاقد مهارت‌هاي تجارتي و كاري هستند از اين رو بايد كسي مستقيماً آنان را هدايت كند و به آن‌ها ياد دهد كه چگونه در اين عرصه فعاليت كنند و سياست گذاران بايد بدانند كه اگر جوانان حمايت شوند و به كارآفريني تشويق شوند، بسياري به شروع يك كسب و كار جديد تشويق مي‌شوند‏‎.

‎اين به آن معني است كه بايد شبكه‌اي منسجم براي جوانان ايجاد شود كه بر تحقق ايده‌هاي جوانان، ارتقاي الگوي موجود و خلق فرصت‌هاي كاربردي و عملي تأكيد و تمركز دارد‎.

‎اين سازمان همچنين به ايجاد يك استرتژي ملي براي توسعه كسب و كار در ميان جوانان پرداخته است. مديرارشد اجرايي اين سازمان مي‌گويد: "ادبيات و مفاهيم دهه 1980 اكنون جوابگوي نيازهاي نسل جوان نيست‎."

."

‎اكنون دو دهه از خلق اين ادبيات گذشته ولي ما هنوز از آن دست برنداشته‌ايم و از همان كارآفرينان براي توسعه كسب و كار در سال 2006 استفاده مي‌كنيم. او اضافه مي‌كند: "البته ما نمي‌گوييم كه نمي‌توان از كارآفرينان آن سال‌ها چيزي ياد گرفت اما نكته اينجاست كه جوانان بيشتر از افراد هم سن و كساني كه متعلق به نسل خودشان باشند الگو مي‌گيرند و گفته‌هاي آن‌ها را بيشتر قبول دارند." او مي‌گويد كه نسل جديد افراد جوان كه مشتاقند اثري از خود به جا بگذارند و جايگاه خود را پيدا كنند، به درستي نمي‌دانند كه يك "كسب و كار" واقعاً چيست‏‎.

‎به گفته اين مدير، فرهنگ جوانان تغيير كرده است و ما بايد معني "كسب و كار" را دوباره تعريف كنيم تا براي انگيزه‌ها و آرزوهاي آن‌ها معني‌دار و با مفهوم باشد. نبايد از ديدگاهي كه اصلاً مطابق نيازهاي روز نيست به آن‌ها نگاه كنيم. ترس از شكست و نوع سيستم آموزشي باعث مي‌شود كه جوانان به كارهاي مطمئن كه ريسك آن‌ها كم است تمايل داشته باشند تا به جستجوي فرصت‌هاي جديد بپردازند‎.

‎او اضافه مي‌كند: "ما بايد فرهنگي را رواج دهيم كه جوانان فعالانه در پي محقق ساختن ايده‌ها و آرزوهايشان باشند‎."

‎ ‎ ‎با نزول وضعيت اقتصادي جامعه دانشجويان مراكز آموزش كارآفريني با ترك كلاس‌هاي خود روانه كلاس‌هايي مي‌شوند كه به نظرشان مي‌تواند آينده‌ي مطمئن‌تري براي آن‌ها داشته باشد. در زير 8 دليل براي رهايي از ترس شروع يك كسب و كار آمده است‏‎:

1- ‎تجربه كسب مي‌كنيد! شروع و اداره كسب و كار شخصي راهي است به سوي كسب تجارب ارزشمند‎.

2- ‎چيزي از دست نمي‌دهيد، اكثر دانشجويان هزينه‌هاي خود را از طريق والدينشان تهيه مي‌كنند و به طور كلي آن‌ها موظف به پرداخت هزينه‌هاي زندگي نيستند. به همين دليل در بدترين شرايط حتي اگر كسب و كار شما با شكست رو به رو شود، شما تجاربي خواهيد داشت كه شانس موفقيت شما را در آينده افزايش خواهد داد و اتفاق خوبي كه مي‌توانيد انتظار آن را داشته باشيد، آن است كه به سرمايه‌دار بزرگي تبديل شويد‎.

3- ‎طبق گفته‌ي "توماس استينلي" و "ويليام دنك" نويسندگان كتاب "مغز ميليونر"، 3/2 ميليونرها كارآفرين هستند اگر شما به فكر كسب و پول بسيار هستيد، بايد كارآفرين باشيد. به اين ترتيب شما علاوه بر حقوق از مزايا و محاسن زيادي برخوردار خواهيد شد، شما حتي مي‌توانيد طرح كسب و كارتان را بفروشيد. "مايكل فارديك"، كارآفرين جوان موفق، در 16 سالگي توانست طرح شغلي خود را به قيمت يك ميليون دلار بفروشد‎.

4- ‎ارزش و اعتبار شما افزايش مي‌يابد. شروع كسب و كار در دوران تحصيلي‌تان، ارزش چيزي كه از آن به شما تعبير مي‌شود، را افزايش خواهد داد. براي مثال يك فرد معتبر مي‌تواند كتابي را به چاپ برساند يا در شركت‌ها و ادارات به مقامات بالا دست يابد‎.

5- ‎ايجاد و انجام يك كسب و كار سودمند در مدت زمان طولاني نسبت به استخدام شدن در شغلي ريسك كمتري را متوجه شما مي‌كند. براي مثال كافي است فقط به آمارهاي اقتصادي اخير توجه كنيد. ده‌ها هزار نفر از كار اخراج شده‌اند. اما من مي‌توانم تضمين كنم كه صاحبان كسب و كارهاي سودمند، هنوز مشغول كار خود هستند. آن‌ها آخرين كساني هستند كه در طوفان‌هاي اقتصادي غرق مي‌شوند. صاحبان كسب و كار موقعيت‌هاي زيادي براي جذب و دريافت پول دارند، در حالي كه حقوق شما به عنوان يك كارمند استخدام شده، تنها از يك مسير تامين مي‌شود و اين همان جنبه ريسك‌پذير بودن مسئله مي‌باشد‎.

6- ‎شما خيلي چيزها در مورد خودتان ياد مي‌گيريد، چيزهايي مي‌آموزيد كه هرگز در مدرسه به شما آموزش داده نمي‌شود. علاوه بر اين كارآفريني تركيبي از تمام سياست‌هاي مورد نياز براي يك شغل است و نيازمند اطلاعاتي در مورد بازاريابي، حسابداري، مديريت و اجرا مي‌باشد و داشتن اطلاعاتي در مورد اين مسائل ديد شفاف و روشني نسبت به اطراف تان به شما مي‌دهد و شما مي‌توانيد در مورد رشته‌ي تحصيلي مورد علاقه‌تان در آينده و همچنين هدف‌هايتان بهتر تصميم بگيريد‎.

7- ‎صاحب اختيار هستيد. قوانين را شما تعيين مي‌كنيد. اين شما هستيد كه ساعات كاري و افراد مورد نياز را انتخاب مي‌كنيد. شما مي‌توانيد كسب و كارتان را مطابق با علايق‌تان بسازيد. اگر به هنر علاقه‌مند هستيد، كسب و كاري مربوط به طراحي ايجاد كنيد، اگر به بازاريابي علاقه داريد، كالايي را انتخاب يا توليد كنيد و آن را بفروشيد و اگر به نويسندگي علاقه داريد، كتابي بنويسيد و آن را منتشر كنيد و به فروش برسانيد‏‎.

8- ‎شما بزرگ مي‌شويد. من به شخصه به سبب ايجاد كسب و كار، از نظر فكري رشد بسياري كردم. پيش از اين به سختي در مقابل يك جمع سخن مي‌گفتم ولي اكنون يكي از مواردي است كه بسيار به آن علاقه دارم. كسب و كار من سبب شد كه خيلي چيزها در مورد خودم ياد بگيرم. من اكنون مي‌دانم كه براي هميشه مي‌توانم كارآفرين باشم و به موفقيت دست يابم‏‎.

نويسنده: مايكل سايمون