|
||||||
|
||||||
| بیآنكه بشود نقش مؤثر بخشهای ديگر نظام تربيت را انكار نمود يا كوچك انگاشت، بايد نقش خانواده را در جهتدهی به هر جريان فكری، تربيتی و فرهنگی، بیبديل دانست و اعتراف نمود كه برغم ادعای بسياری از خانوادهها كه پررنگ شدن ميزان تأثير مناسبات اجتماعی در زندگی فرزندانشان را مانع پويايی و اثربخشی فرايند تربيتی خانواده میدانند، خوشبختانه در نظام اجتماعی كشور ما هنوز هم خانواده از نقشی تعيينكننده در نظام تربيت و ساختار فرهنگ برخوردار است؛ البته به شرط آنكه متوجه ظرفيت بالای اثربخشی خود بوده، استفادهی درست از اين ظرفيت ارزشمند را مورد غفلت قرار ندهد. نبايد فراموش كرد كه حتی ذخيرهی انسانی و سرمايهی فكری موجود در ساير بخشهای نظام فرهنگی- مثلاً مديران دستگاههای آموزش رسمی و دستاندركاران رسانه و...- نيز خود پيش از هر چيز محصول فرايند تربيتی يك خانواده بودهاند. بنابراين بايد خانواده را چتری فراگير دانست كه میتواند بسياری ديگر از عرصههای آموزش و تربيت را تحت تأثير قرار دهد.
|
||||||
|


