اسلام و اسراف‏ ستيزي
	نويسنده : نیکبخت
	مکتب اسلام که بر پايه فطرت و عدالت استوار است و آموزه‏هاي فردي و اجتماعي آن ناظر به ابعاد شخصيتي و رفتاري انسان است، همواره او را به نظم و تعقل در معاش و معاد فرا خوانده است.برنامه‏ريزي به منظور سامان بخشي زندگي مادي و مالي در منظر هر مسلمان يک تکليف اجتناب‏ناپذير است؛ زيرا ايمان و تقواي او در گرو کاربرد درست نعمتهاي الهي بوده و اين بدون تنظيم امور معيشت روزانه ميسر نخواهد شد.بي‏توجهي به معاش و چگونگي تأمين و بهره برداري از ماديات، بي‏گمان بر روند رشد معنوي هر کس اثر مي‏گذارد و دانسته يا ندانسته او را در گرايشهاي ديني‏اش به سستي و بي‏خبري مي‏کشاند . مسلمانان در صدر اسلام زندگي ساده‏اي داشته‏اند و با گرايش به قناعت و اسراف ستيزي در پرتو تعاليم اسلامي امتي نيرومند و متکي به خود ساخته بودند و در سايه همين عقيده و عمل بود که بر مشرکان و دشمنان خود غلبه کردند و پيروزيهاي پياپي به ارمغان آوردند . فضيلتِ قناعت‏مندي و اعتدال ورزي در خريد و مصرف مادي را مي‏بايد از رهگذر تعقل و تفکر به دست آورد تا بتوان ميانه روي و پرهيز از ولخرجي را بر رفتار اقتصادي خود و خانواده حاکم ساخت.دين در عين حال که انسانها را به کوشش و استفاده از پديده‏هاي طبيعي و دستاوردهاي مادي‏شان دعوت مي‏کند، آنان را در مديريت مالي به تکاپوي فکري و نظارت دقيق بر امور خريد و مصرف بر مي‏انگيزد . هم بر اين اساس است که حضرت علي ـ عليه السلام ـ سودمند بودنِ برنامه‏ريزي مالي در جهت قناعت و کفاف را ياد آور شده است : «حُسْنُ التَّقْديرِ مَعَ الْکَفافِ خَيرٌ مِنَ السَّعْي فِي الاِْسْرافِ» برنامه‏ريزي همراه با کوشش در حد کفاف، بهتر است از زياده‏روي. تاريخ ملتهاي مستضعف حاکي از اين واقعيت تلخ است که آنان بر اثر اسراف‏گرايي     ادامه مطلب لينک هاي مرتبط : http://www.rasekhoon.net/Article/Article.aspx
	| +| نوشته شده در شنبه 15 اسفند 1388  |  نظرات (0)

	3ـ اسراف، عامل وابستگي اقتصادي و سياسي
	نويسنده : نیکبخت
	استقلال اقتصادي هر کشوري پيش از هر عرصه‏اي در عرصه فرهنگي، اعتقادي و اخلاقي مردم شکل مي‏گيرد و روابط اقتصادي جامعه بر پايه منش و روش انسانها، جهت‏گيري تکاملي يا انحطاطي خواهد يافت.ملتي که به خودباوري دست يافته و سعي در خود اتکايي و کسب استقلال همه جانبه دارد، زندگي فردي و جمعي خود را به دور از هر گونه اسراف و تبذير سامان مي‏بخشد؛ زيرا تجربه تلخ دوران وابستگي اقتصادي و سياسي را که به تحقير فرهنگي و ملي‏اش انجاميده است، هنوز از ياد نبرده است . بدون ترديد، غرب‏زدگي و مصرف‏گرايي و گريز از انديشه و کوشش براي توليد، به تدريج روحيه ستم‏پذيري و وابستگي به قطبهاي اقتصادي و سياسي جهان صنعتي و استعمارگر را پديد مي‏آورد و رقابت در مصرف کالاهاي گوناگون ـ که اقلام قابل توجهي از آن مورد نياز خانواده‏ها نيست ـ جايگزين رقابت در عرصه ابتکار و خلاقيت و توليد مي‏گردد . زمينه‏ساز اصلي وابستگي اقتصادي به بازار و سرمايه و سلطه غرب، همان اسراف و تبذير است که بسا زشتي و زيانمندي آن بسادگي به چشم نمي‏آيد.هر کس قدرت خريد و مصرفش را نشانه خوشبختي و مديريت دريافتن راههاي درآمد سرشار دانسته و آن همه را به حساب عقل و تدبير اقتصادي‏اش مي‏گذارد.اما در نگاهي فراتر از محاسبه‏هاي فردي که در آن، مصالح کلان جامعه و کشور مطرح مي‏شود، به روشني مي‏توان اسراف و مصرف گرايي بي‏حدّ را بستر سلطه‏پذيري و وابستگي اقتصادي نگريست .     ادامه مطلب لينک هاي مرتبط : http://www.rasekhoon.net/Article/Article.aspx
	| +| نوشته شده در شنبه 15 اسفند 1388  |  نظرات (0)

	تبذير و فساد
	نويسنده : نیکبخت
	امام صادق ـ عليه السلام ـ تبذير را مصداقي از فساد تلقي نموده و آن را سبب محروميت از محبت خداوند خوانده است.بشر بن مروان روايت مي‏کند که با گروهي خدمت آن حضرت رسيدند.خرما آوردند و کسي هسته خرمايي را دور انداخت.حضرت دست او را گرفت و فرمود : «لاتَفْعَلْ اِنَّ هذا مِنَ التَّبْذيرِ اِنَّ اللّهَ لايحِبُّ الْفَسادَ» اين کار را نکن، زيرا دور انداختن هسته‏اي که مي‏توان آن را مورد استفاده قرار داد، تبذير است و خداوند فساد را دوست ندارد . شايد در نگاه برخي کسان اين نوع برخورد، شگفت‏انگيز باشد.حقيقت اين است که کوتاهي در موارد جزيي اسراف و تبذير، اندک‏اندک شخص را به بي‏اعتنايي در موارد ديگر مي‏کشاند تا آن جا که زياده‏روي و ريخت و پاش در نعمتهاي خداوند به صورت يک عادت و روش در مي‏آيد.کسي که در خريد و مصرف نيازهاي زندگي اعتدال و اقتصاد را رعايت نکند، بي‏گمان نمي‏تواند به توصيه‏هاي اخلاقي در پرهيز از ولخرجي و هدر دادن فرصتها و نعمتها پايبندي داشته باشد.امام صادق ـ عليه السلام ـ اصحاب خويش رااين گونه تعليم داده و تربيت مي‏کرد تا آنان را از زياده رويها و ريخت و پاشهاي بزرگ و فسادآميز باز دارد .     ادامه مطلب لينک هاي مرتبط : http://www.rasekhoon.net/Article/Article.aspx
	| +| نوشته شده در شنبه 15 اسفند 1388  |  نظرات (0)

	2ـ اسراف، زمينه‏ساز فساد اخلاقي
	نويسنده : نیکبخت
	اقتصاد و اخلاق در ابعاد فردي و جمعي ارتباط تنگاتنگي با هم داشته و هر يک در ديگري تأثير مثبت يا منفي خواهد داشت.حاکميت ارزشهاي اخلاقي بر روشها و انگيزه‏هاي اقتصادي سبب جهت‏گيري آن به سمت خير و عزت فرد و جامعه خواهد بود . تبه‏کاريها و بزه‏کاريهاي اجتماعي ـ که در جوامع رشد يافته يا عقب مانده و توسعه نيافته به گونه‏اي فزاينده به چشم مي‏خورد ـ ريشه در فقر معنوي يا فقر مادي دارد. انبيا که بشر را به توحيد و اقامه قسط و عدل در روابط و مناسبات خود فرا مي‏خواندند، به لزوم معنويت و مکارم اخلاق انساني نظر داشتند.آنان در هر زمان و مکاني دست پروردگان خود را به کوشش خداپسندانه در دنيا رهنمون مي‏ساختند؛ به گونه‏اي که برخورداريهاي مادي آنان را از رشد انديشه و ايمان و خصلتهاي ستوده باز ندارد . چنان که در متون ديني ما آمده است، نفس و دنيا پيوسته همراهي در طريق ظلم و طغيان داشته و انسان را از رهگذر تعلقات نفساني و دنيوي به زيان کاري مي‏کشانند.حُبّ دنيا نفس آلوده به معصيت و تجاوزگر از حدود الهي را به اسارت مي‏کشد و او را به تکذيب قيامت و حساب و جزاي خداوند برمي‏انگيزد.بدين گونه است که راه تبه‏کاري به روي غافلان از حق و آخرت گشوده مي‏شود و حقايق مکتب هدايت‏گر وحي از ديده و دل‏شان پنهان مي‏ماند: «کَلاّ بل تُحِبُّونَ الْعاجِلَةَ وَ تَذَرُونَ الاْآخِرةَ» « ولي نه! شما دنيايي زودگذر را دوست داريد و آخرت را وا مي‏گذاريد. اسراف‏گرايي در زندگي مترفين و خوش گذرانان ـ که نسبت به مردم از لحاظ اقتصادي و     ادامه مطلب لينک هاي مرتبط : http://www.rasekhoon.net/Article/Article.aspx
	| +| نوشته شده در شنبه 15 اسفند 1388  |  نظرات (0)

	ـ اسراف، سبب ساز فقر
	نويسنده : نیکبخت
	در ميان عوامل تباهي و عقب ماندگي انسانها و جوامع بشري نمي‏توان فاجعه آفرين‏تر از فقر عاملي را سراغ گرفت.از اين روست که اسلام در آموزه‏هاي الهي‏اش همواره به کار سفارش نموده و مسلمانان را به تکاپوي مستمر براي کسب روزي در زمين فرا خوانده و تن آسايي و بي کاري را نکوهش کرده است :  «فاذا قضيت الصلوة فانتشروا في الارض و ابتغوا من فضل الله و اذکروا الله کثيرا لعلکم تفلحون» و چون نماز گزارده شد، در روي زمين پراکنده گرديد و فضل خدا را جويا شويد و خدا را بسيار ياد کنيد، باشد که رستگار گرديد . فقر ستيزي اسلام از اين حقيقت حکايت دارد که آييني زندگي‏بخش بوده و عزت و سرافرازي مسلمانان را در دنيا و آخرت مي‏طلبد.چنين مکتبي نمي‏تواند از فقر و ناتواني پيروان خويش خرسند بوده و آنان را به ترک کار و فعاليت اقتصادي سوق دهد.در ميان عوامل تباهي و عقب ماندگي انسانها و جوامع بشري نمي‏توان فاجعه آفرين‏تر ازفقر عاملي را سراغ گرفت.از اين روست که اسلام در آموزه‏هاي الهي‏اش همواره به کار سفارش نموده و مسلمانان را به تکاپوي مستمر براي کسب روزي در زمين فرا خوانده و تن‏آسايي و بي کاري را نکوهش کرده است . بندگي حقيقي در اسلام در بي‏نيازي مسلمان از غير حق تجلي مي‏کند.اما مفهوم تعالي و     ادامه مطلب لينک هاي مرتبط : http://www.rasekhoon.net/Article/Article.aspx
	| +| نوشته شده در شنبه 15 اسفند 1388  |  نظرات (0)