|
||||||
|
||||||
|
جهان هستی، سرشار از
نعمتها و امکانات بیشماری است که خالق هستی، در خدمت بشر قرار داده است. قرآن در
این باره میفرماید: از هر چه خواستید، به شما بخشید. اگر در صدد شمارش نعمت
خدایید، نخواهید توانست آن را به شمار درآورید».
اگر چه نعمتهای الهی
بیشمار است، ولی بیحساب نیست. از این رو، باید در راه خیر و صلاح خود و جامعه،
از آنها درست استفاده کرد. در حال حاضر، در جامعه ما، نعمتها و منابع فراوانی
وجود دارد که دانسته و ندانسته، از آنها استفاده درستی نمیکنیم. از این رو لازم
است این نعمتها و منابع را بهتر بشناسیم و در مرحله دوم، از اسراف و زیادهروی و
هر گونه استفاده نادرست از نعمتها (که از موانع اصلی توسعه و رشد مادّی و معنوی
جوامع است)
بپرهیزیم
.
به دست آوردن دانش و
تخصّص لازم، یکی از شیوههای صحیح بهرهگیری از منابع و نعمتهاست. گاهی ممکن است
امکانات و منابع فراوانی در دست باشد، ولی انسان به دلیل ناآگاهی و نداشتن تخصّص
لازم، نتواند از آنها بهره کافی ببرد. امام علی(ع
)
در این باره میفرماید: هیچ کاری نیست
مگر این که در انجام آن، نیازمند آگاهی هستی). همچنین به نقش مدیریت کارآمد در
بهرهگیری بهینه از منابع، امکانات و نعمتهای الهی، نباید بیتوجّه بود؛ زیرا به
کمک آن میتوان تواناییها و استعدادهای نهفته در وجود انسانها را کشف کرد و
پرورش داد و از کمترین منابع، بیشترین بهرهبرداری را به عمل آورد. بالا بردن سطح
فرهنگ جامعه، بهرهگیری مناسب از مفاهیم و ارزشهای معنوی و اسلامی، برنامهریزی و
مدیریت زمان و مکان، از دیگر اصولی است که میتوان برای پیشبرد بهرهوری از آنها
استفاده کرد
.
|
||||||
|


