لطف کن این قطره را تا رود و دریا هم ببر

ابرهای رحمت ات را سمت صحرا هم ببر

سوی کنعان بوی پیراهن خبر را میبرد

یک خبر از جانب خود به زلیخا هم ببر

عاقبت بار گناهانم زمینم زد، بیا

دستهایم را بگیر و یک قدم راهم ببر

بار من بر روی دستم مانده آقا میخری؟!

لطف کن یکجا بخر آقا و یکجا هم ببر

من که هرشب نامتان را برده ام پس خواهشا

صبح محشر که می آید نام من را هم ببر

اربعین پای پیاده از نجف تا کربلا

التماست میکنم این جمع را با هم ببر

در قیامت هم به دنبال غذای روضه ام

ای ملک، آب و غذایت را نمیخواهم ببر

شاعر : رضا قربانی

صفا داره ، سینه زدن شبای جمعه کربلا

حالی داره ، روضه خونی و گریه تو پایین پا

خدا رو شکر ، عنایتی شدبه دل حسینی ها (2)

بارمو بستم دارم میام کربلات ارباب

لحظه شمارم بیام تو صحن و سرات ارباب

باز مادر تو بزرگی کرده منو دیده

رویای من بود بشم جز زائرات ارباب

در پی می نابِ اباعبدالله

دلا شده بی تابِ اباعبدالله

داریم میاییم پابوست اباعبدالله

******

قدم قدم ، بایه علم میام به سمت کربلا

شوق حرم ، موج میزنه میون قلبم ای آقا

دعا دارم ، برا دل تمومیه جامونده ها (2)

پای پیاده میام تا کربُبلا ارباب

موکِب به موکِب سیراب میشن زائرات ارباب

اما بمیرم برای خشکیِ لب تو

هنوز ز گودال میرسه به گوش صدات ارباب

در پی میِ نابِ اباعبدالله

دلا شده بی تابِ اباعبدالله

داریم میاییم پابوست اباعبدالله

******

بند سوم مخصوص جامانده های اربعین

مسافرا ، دل ما هم راه شما هواییه

مسافرا ، راه نجف تا کربلا خداییه

مسافرا ، ایشالله که دل ما کربلاییه (2)

جاموندم ارباب دلم پُرِ از شور و شینه

جاموندم ارباب دل تویِ موکِب الحسینه

جاموندم ارباب دلم میونِ زائراته

جاموندم ارباب دلم تو بین الحرمینه

درپیِ میِ نابِ اباعبدالله

دلا شده بی تابِ اباعبدالله

آقام آقام آقام حسین

شاعر : ابوالفضل آلوئیان

پاشو برادر که زینبت پریشونه

از دوری تو برادر دل پُرِ خونه

چهل روزه این نگاهم غرق بارونه

تموم دنیا برام سرابه

سه ساله جامونده داداش کنج خرابه

سپر شدم نبینه رنگ تازیونه

هروقتی که برای تو گرفت بهونه

خدا میدونه

داداش حسینم

******

یه اربعینه عزیزم از تو من دورم

یه اربعینه دلم گرفته مهجورم

پاشو برادر پناه قلب رنجورم

پناه زینب ای سایه سر

رفتی نگفتی نداره پناهی خواهر

داداش حسین دلتنگتم کوراه چاره

آروم جونم زینبت آروم نداره

دل بی قراره

داداش حسینم

******

چهل روزه غصه داره خواهرت زینب

چهل روزه ناله داره مادرت بر لب

 یادم نمیره تن تو بود زیر مرکب

یادم نرفته بالب تشنه

افتادی زیر دست و پا و تیغ دشنه

دیدم داداش از بالا تل میون گودال

تکیه دادی به نیزه ای خسته و بی حال

میون گودال

داداش حسینم

شاعر : ابوالفضل آلوئیان

چطور بگم دردامو غم و مصیبت هامو

وقتی که خاکه وطنت

میون قبره بدنت

جدا شده سر از تنت

چطور بگم برات داداش از سوز زخم و آبله

چطور باید بگم من از نیلوفرای قافله

بارون چشمام آروم نمی شه

نمی دونم عمرم چرا تموم نمی شه

برادر من

******

با چشم تر تنهایی سخته سفر تنهایی

سخته داداش در به دری

اسارت و بی خبری

سخته داداش بی معجری

حق داری نشناسی من و با این سر و روی کبود

حق داری باورت نشه منو زده قوم یهود

کبوترم من پرم شکسته

مثل سر تو برادر سرم شکسته

برادر من

******

رو قبر تو افتادم برس تو به فریادم

بیا دعایی کن برام

تا که روا شه حاجتام

این زندگی رو نمی خوام

قدم خمیده به خدا ولی سرم خم نشده

طعنه ی دشمنا داداش حریف صبرم نشده

بیا نپرس از سه ساله دختر

تو رو خدا خجالتم نده برادر

برادر من

شاعر : محسن طالبی پور

هر چی داشتم به تو دادم

دیگه هیچ چیزی نمونده

بین شام و ، بین کوفه

دشمنم خارجی خونده

هر چهل منزل ، چهل دار بلا

گر چه رفتم ولی دل کربلا

اعظم مصیبتای تو حسین

چوب نی  ، جام شراب ، تشت طلا

ای غریب کربلا داداش حسین

ای شهید سر جدا داداش حسین

******

توبه نیزه ، من به ناقه

میدونی تو دل چه حاله

این چهل روز ، واسه من

هر روزش ، مثل یه ساله

خورشید نشسته روی نیزه ها

رفتی و آتیش زدن به خیمه ها

غیر چند تایی از اون اهل حرم

دیگه هیچ کسی نمونده بین ما

ای غریب کربلا داداش حسین

ای شهید سر جدا داداش حسین

******

کرببلا ، عرش اعلا

خونه ی مادریمونه

هرچی عاقل ، توحریمت

خدایی میشه دیوونه

شب جمعه ی حرم یادش بخیر

اون همه جود و کرم یادش بخیر

روضه خون روضه میخوند برای ما

یاد چشمای ترم یادش بخیر

ای غریب کربلا آقام حسین

ای شهید کربلا آقام حسینه

شاعر : منصور عرب

حسینم ای شهید تشنه لب ، کنار قبرت اومده زینب

میخوام که جونم و بگیره رب ، بالا سر تو

نپرس تو حال و روزم و داداش

گواه حال زینبه اشکاش

دیگه توون نمونده تو پاهاش ، بالا سر تو

کدوم سر و کدوم تن و پیکر

تو بودی و هجوم یک لشگر

غارت شد انگشت و هم انگشتر

برات بمیرم ، برات بمیرم

*******

یادم نمیره لحظه آخر ، همون دمی که اومدش مادر

جلوی چشمای بابام حیدر ، با کینه میزد

رمق نداشت صدای محزونت

دیگه به لب رسیده بود جونت

گرفته بود محاسن خونت ، با کینه می زد

شد آسمون کبود و خونین رنگ

برای غارت تنت شد جنگ

دفن شدی با نیزه و تیر و سنگ

برات بمیرم ، برات بمیرم

شاعر : منصور عرب

از سفر آمده زینب تو یا حسین

آمده یار جان بر لب تو یا حسین

از تو یک اربعین

دورم ای مه جبین

واحسینا ، واشهیدا

******

کاروان تو را به سویت آورده ام

قد کمان گشتم و یاری تو کرده ام

بردم از تو پیام

کوفه و شهر شام

واحسینا ، واشهیدا

******

خاک قبر تو را سرمه ی چشمان کنم

بر سر تربتت فدا دل و جان کنم

حب تو دین من

عشقت آیین من

واحسینا ، واشهیدا

شاعر : محمد مبشری

مروه زینب صفا امام حسین

کعبه ی بی منا امام حسین

هست ذکر قنوت هرشب من

ربنا اتنا امام حسین

با دوتا«یا»رسیده ام به خدا

یا ابالفضل یا امام حسین

عشق ماشد پیاده، گریه کنان

اربعین، کربلا، امام حسین

بعد دور ضریح جان دادن

دوقدم مانده تا امام حسین

اول گریه ها اباصالح

آخر گریه ها امام حسین

گریه ی بی صدا امام حسن

گریه ی باصدا امام حسین

می رسد گر سه جا امام رضا

آمده هرسه جا امام حسین

روضه خوان حسین امام رضا

روضه خوان رضا امام حسین

آخر روضه بر امام رضا

گریه کردیم با امام حسین 

شاعر : مهدی رحیمی

داده به ما به دست خودش چشمِ تَر حسین

بالاترین عبادت ما گریه بر حسین

تو با خودت اگر دل پر درد آوری

آنکه تو را به روضه کند مفتخر حسین

مانند نام نامیِ الله از ازل

نامی که هست تا به اَبَد مستمر حسین

ما بنده ایم و بندۀ دربند بهتر است

اینسان بما نگاه کند بیشتر حسین

ایمان کامل است به ایام بندگی

وقتی ز ما قبول کند جان و سر حسین

حجّی که با امام بجا آوری قبول

ورنَه تو در طواف ولی دربدر حسین

امسال بار نوکریِ خویش را ببند

شاید رهت نداد به سال دگر حسین

چشم از تو بر ندارم و غفلت نمی کنم

ورنه تمام نوکری ام درد سر حسین

ما ریزه خوار سفرۀ ارباب بی سریم

با تو شود غلامی ما معتبر حسین

کم کاری است هر که نشد زائر حرم

این اربعین تو کرب و بلایم ببر حسین

شاعر : محمود ژولیده

^{مخواه شاکله ی این غزل، قوی باشد}

^{از ابتدا غرض این بود مثنوی باشد}

^{ببخش اگر کمی از حیث وزن کم دارد}

^{نشد شبیه غزل های منزوی باشد}

^{نه مثل نغمه‌ی حافظ، نه چون کلام کلیم}

^{قرار نیست که این نفخه عیسوی باشد}

^{به پای خمسه‌ی من هیچ پنجه‌ای نرسد}

^{اگر چه نظم نظامی گنجوی باشد}

 ^{زمام شمس – علی ما نُقِل – به دست شماست}

^{چه جای صحبتی از عشق مولوی باشد}

^{غلام محتشم و خاک پای حِمیری ام}

^{و هر که شاعر دربار مهدوی باشد}

^{زیارت حرمت از سرم زیاد؛ قبول}

^{مرا فقط برسان مرز خسروی... باشد؟}

شاعر : محسن رضوانی