2- تربيت خانوادگي
	نويسنده : نیکبخت
	از خصوصيات و ويژگي هاي اساسي انسان، تربيت پذيري اوست . انسان برخلاف ساير حيوانات كه اساس حركات آنها منشأ غريزي دارد، شالوده شخصيّتش را تربيت خانوادگي او تشكيل مي دهد . روان شناسان سه عامل وراثت، خانواده و محيط خارج را از عوامل مهمّ تربيت انسان شمرده اند و از نظرگاه بعضى، عامل ( خانواده ) از دو عامل ديگر، يعني وراثت و محيط، اهميت بيشتري دارد . يكي از روان شناسان مي گويد : يك مادر خوب به صد استاد و آموزگار مي ارزد . طفلي كه در دامان مادر خود به خواب رفته نسل آتيه را تشكيل مي دهد و كيفيت اخلاقي و شخصيت وي در آتيه، مربوط به سرمشق و تربيتي است كه از نخستين مربّي خود - مادر - گرفته است . بهترين سخن در اين زمينه از اميرالمؤمنين (ع) صادر شده، آن جا كه حضرت به فرزندش امام حسن (ع) مي فرمايند : همانا قلب نوجوان همچون زمين خالي از هر بذري است كه هرچه در آن بپاشي مي پذيرد. پس من به تربيت تو پرداختم، قبل از اين كه... (وقت آن بگذرد( اين نكته در روايات اهل بيت عصمت(ع) و نيز در علوم تربيتي مسلّم است كه مؤثّرترين روش در تربيت، روش عملي است و كودك قبل از اين كه به گفته هاي والدين خود توجه داشته باشد، از حركات و اعمال آنان الگو مي گيرد. براين اساس روشن است فردي كه در خانواده اي تربيت و رشد يافته كه بزرگ ترهاي آن، الگوي صحيحي براي مصرف نداشته و به هر دليلي كه هست، به زياده روي و بي بند و باري در مصرف خو گرفته اند، اين روش نيز همانند ساير جهات اخلاقي در ساختار روحي او تأثير خواهد گذاشت و آن را به عنوان يك صفت به دست آمده از خانواده، به اجتماع و نيز خانواده اي كه خود آن را تشكيل خواهد داد، منتقل خواهد كرد؛ مگر اين كه با تغيير اخلاق و تربيت، خويش را از گرفتاري بدان نجات بخشد.   لينک هاي مرتبط : http://www.aviny.com/Occasion/Melli/EslaheOlg
	| +| نوشته شده در دوشنبه 26 بهمن 1388  |  نظرات (0)