|
||||||
|
||||||
|
شخصي
كه
در
دوران
زندگي
همواره
در
نيل
به
خواسته
ها
و
آرزو
هاي
خويش
ناكام
مانده
و
با
تنگدستي
و
محروميت
دست
به
گريبان
بوده
است،
اين
سرخوردگي
هاي
انباشته
شده
به
تدريج
تبديل
به
عقده
هاي
رواني
شده،
در
شخصيّت
او
ايجاد
اختلال
مي
نمايد
.
در
اين
صورت
شخص
سرخورده
براي
حفظ
شخصيت
خود،
به
ابزارهايي
متوسل
مي
شود
كه
در
روان
شناسي
از
آن
به
عنوان
مكانيسم
هاي
اسراف،
ولخرجي
و
ريخت
و
پاش
هاي
غيرمعقول
را
مي
توان
از
همين
موارد
به
شمار
آورد؛
زيرا
شخص
مسرف،
با
اين
عمل
خود
در
جستجوي
باز
يافتن
شخصيت
سركوب
شده
خويش
است،
و
فكر
مي
كند
با
اين
روش
در
اجتماع
به
عنوان
انساني
دست
و
دل
باز
و
بي
اعتنا
به
ثروت
مطرح
مي
شود
.
در حديثي رسول اكرم : پس از آن كه هر كسي را كه ساختماني از روي ريا و سمعه بسازد، تهديد به عذاب الهي فرمود . شخصي پرسيد : چگونه بنايي با اين وصف ساخته مي شود حضرت فرمودند : ( بدين صورت كه براي بزرگي فروختن بر همسايگان و فخر فروشي بر برادران ديني اش بيش از حدّ لازم براي خود ساختمان بسازد (. در اين روايت با صراحت، خودنمايي و نمايش به ديگران ريشه زياده روي و خروج از حد معرفي شده است .
|
||||||
|



