صدای گریه بلنده نیمه شب از تو خرابه

صدای طفلی گرسنه که هنوز تشنه ی آبه

طفل زخمی، طفل خسته،طفل اشک و طفل ناله

طفل کوچک ، طفل مظلوم، دختر ناز و سه ساله

دختری که خیلی وقته، روی باباشو ندیده

با سرانگشتای زخمیش عکسش و رو خاک کشیده

بابایی کجاست بابایی تا برام بگه لالایی

الهی که من بمیرم تو سینه نفس نداره

دو قدم راه میره اما دست روی دیوار میذاره

میگه عمه کمکم کن که دیگه توون ندارم

پس چرا بابام  نمی اد دیگه هیچی جون نداره

جون عمه جون نمیدم تا یه بار روشو نبینم

یا رو زانوم سر بذاره یا روی زانوش بشینم

بابایی کجاست بابایی تا برام بگه لالایی

خدا جون کجاست بابایی تا برام بگه لالایی

خواب دیدم می اد باباجون عمه موهام پریشونه

اگه جون مونده به دستات بزن اونو کمی شونه

عمه جون اینجوری بد نیست با لباس پاره باشم

وقتی که بابام می ادش بد بی گوشواره باشم

ابا العطشان حسین

شب غریبی سر آمده، حبیب من با سر آمده حسین وآ آ آ

چو آتش، برایش، زبانه می گیرد،خدایا، یتیمم ،بهانه می گیرد

شب وصال پدر شده، دوباره وقت سحر شده ،خرابه محشر شده

اباالعطشان حسین

طلایه دار شهامتم ،شهیده ی استقامتم،حسین وآ آ آ

اگر با  دلم غم، همه به جنگ آید، پدر جان ز دستم ، عدو به تنگ آید

به شام ویرانه دخترت شده علمدار لشکرت پرستوی پرپرم

ابالعطشان حسین

به پا شده روضه ی سرت ، به پیش چشمان خواهرت حسین وآ آ آ

به بزم ، عزایت،نشسته ام بابا، ببین در، فراقت شکسته ام بابا

ز کاروان تا جدا شدم، به کعبه نی شدم، شبیه زهرا شدم

ستاره چین لب توأم ، فدایی ی امشب توأم حسین وآ آ آ

دلم به، غروب ، شبای پاییزم، به پای، تو قلب، شکسته می ریزم

به کوچه ها خورده ام زمین،گل سرم زخم سنگ کین،رخ کبودم ببین

ابالعطشان حسین

همیشه آرزوی من تویی تو

هماره گفت وگوی من تویی تو

غریبم و تو این زمونه آشنایی ندارم

به جز در ِ همین خونه دیگه جایی ندارم

 کربلا نرم می میرم

صدای زنگ قافله از تو بیابونا میاد

کی بود منو صدا می زد کیه که همسفر می خواد

کربلا نرم می میرم

یه دختری تو محملا خواب اسیری می بینه

خواب می بینه رو صورتش اشک یتیمی میشینه

کربلا نرم می میرم

تا جون دارم برای تو روضه میخونم تا لحظه ی شهادتم به پای تو می مونم

کربلا نرم می میرم

خواب می بینه سر بابا رو نیزه قرآن میخونه

می خواد لباشو ببوسه نمی تونه نمی تونه

کربلا نرم می میرم

 جانم پدر جانم پدر – هستی تو مهمانم پدر

از بعد زینب در جهان                                                         عاشق تر از من بر تو نیست

در عشق بازی ای پدر                                                       فرزانه ام ، فرزانه ام

                    جانم پدر جانم پدر – هستی تو مهمانم پدر

بابا به شمع روی تو                                                          پروانه ام ، پروانه ام

من نوگلی پژمرده ام                                                         سیلی ز دشمن خورده ام

                  جانم پدر جانم پدر – هستی تو مهمانم پدر 

چوب گر زده خصمت به لب                                                 من بوسه بر جایش زنم

روشن شده از نور تو                                                         کاشانه ام ، کاشانه ام

                جانم پدر جانم پدر – هستی تو مهمانم پدر 

ابا ، بابا ، بابا – نور بَصَرم بابا         

                                     ای تاج سرم بابا – ای همسفرم بابا

آندم که من از ناقه                                                             افتادم و غش کردم (2)                

بابا تو کجا بودی                                                    از ما تو جدا بودی  (2)

آندم که من از ناقه                                                             افتادم و غش کردم (2)               

من بر سر نی بودم                                                            با تو همه جا بودم

                                     کی از تو جدا بودم (2)

                                      بابا ، بابا ، بابا – نور بَصَرم بابا        

                                     ای تاج سرم بابا – ای همسفرم بابا

آندم که مرا ظالم                                                   اظهار کنیزی  کرد (2)

بابا تو کجا بودی                                                    از ما تو جدا بودی (2)

آن دم که تو را ظالم                                                           اظهار کنیزی کرد (2)

در طشت طلا بودم                                                            مشغول دعا بودم (2)         

                                     کی از تو جدا بودم (2)

                                      بابا ، بابا ، بابا – نور بَصَرم بابا        

                                    ای تاج سرم بابا – ای همسفرم بابا    

 از سفر باز آمدی ، بابا                                                         یوسف کنعان من ، بابا

      و ز دلم داری خبر ، بابا                                                        نازنین مهمان من ، بابا

    مثل شمعی تا سحر ، بابا                                                   می شوم از گریه ها، بابا

خسته از راه آمدی ، بابا                                                      من که پایم خسته بود ، بابا

      در قفای قافله ، بابا                                                            روی دامانم بخواب ، بابا

      از چه تنها آمدی ، بابا                                                         ای سر خونین بگو ، بابا     

     قصه غم های خود ، بابا                                                      من بگویم مو به مو ، بابا

ویرانه تاریک من امشب چراغانی شده                         عمه حلالم کن دیگر هنگام قربانی شده

                                    دسته گل محمدی – بابای من خوش آمدی

امشب چو بلبل تا سحر افغان و زاری می کنم                        دور گلم می گردم و شب زنده داری می کنم

                                    دسته گل محمدی – بابای من خوش آمدی

امشب دگر از تن برون رخت اسارت می کنم              با اشک خونین لاله خود را زیارت می کنم

                                    دسته گل محمدی – بابای من خوش آمدی

گیرم سرش را من بغل مانند خاک کربلا                     دامان گرد آلود من نبود کم از طشت طلا

                                    دسته گل محمدی – بابای من خوش آمدی

امشب من و تو از دهن گوهر فشانیم ای پدر              می گریم و می خندم و می میرم امشب پدر جان دسته گل محمدی – بابای من خوش آمدی      

   یا ابا المظلوم ، ای پدر جانم

                               ای پدر جانم ، ای پدر جانم

بر بدن امشب تا رمق دارم                                                 ناله بر  گرد این طبق دارم

                                     یا ابا المظلوم ، ای پدر جانم

زائرم بر این روی نورانی                                         بوسه گاهم شد زخم پیشانی

             ای پدر جانم ، ای پدر جانم

هر قدم صد بار بین ره مُردم                                                تو نگه کردی من کتک خوردم

            ای پدر جانم ، ای پدر جانم

از خرابه صدای بلبل آید (2)        گوید ای عمه جان بوی گل آید

من یتیمم، من یتیمم، من یتیمم

سوی ویران روید با گل و لاله (2)       از پی دیدن طفل سه ساله

من یتیمم، من یتیمم، من یتیمم

چشم خود وا کن ای عمه سادات (2)      فامه آمده بهر ملاقات

من یتیمم، من یتیمم، من یتیمم

وقتی خبر رسید به قمی ها ،خواهر امام داره می آد به سمت قم،دختر امام داره می آد به سمت قم،مردم كیلومترها از شهر بیرون اُمدند، به استقبال حضرت معصومه سلام الله علیها،یه عده با تنگ دستی قربونی زیر بغل زده بودند، بابا تو تنگ دستی قربونی برا چی می بری،می گفت:مگه خبر نداری دختر امام داره می یاد،خواهر امام داره می یاد،یه عده با خودشون دسته گل می بردند،چه احترامی گذاشتند،عرضم اینه،ای كاش به همه ی خواهرای امامان احترام می گذاشتند،وقتی بی بی رو وارد قم كردند،از بزرگان و محترمین قم اُمدند،از بهترین جاهای قم رو در اختیار بی بی قرار دادند،یه باغی بود،اصرار كردند،التماس كردند،بی بی رو با احترام وارد این باغ كردند،سادات مثل پروانه دور دختر امام می گشتند،دور خواهر امام می گشتند،اصلاً بی بی احساس ترس نمی كرد،احساس عدم آرامش و امنیت نمی كرد،اما بمیرم برای اون خواهر امامی كه،نگاه می كرد،برا دل آماده،معطلت نذارم،اگه خریدار این نالت حضرت زهراست،بفروش این ناله رو،هر چی دور خودش نگاه می كرد،عوض سادت عوض بنی هاشم ،عوض عباس،عوض علی اكبر،می دید یه عده حرام زاده،دورش رو گرفتند،می خوام بگم مگه رقیه دختر امام نبود،عوض باغ تو خرابه بردنش،

عمه جان این سر منوّر را كمكم می كنی كه بردارم

شامیان ای حرامیان،دیدید راست گفتم كه من پدر دارم

ای پدر جان عجب سری داری،ای پدر جان عجب دلی دارم

گیسویم را به پات می ریزم،تا ببینی چه دختری داری،

هر بلایی كه بود یا می شد،بر سر زینب تو آوردند

قاری من چرا نی خوانی چه بر سر لب تو آوردند

چرا رنگ لبت،چون ارغوانه گمانم جای چوب خیزرانه

گفت:بابا وقتی چشم تو رو دور دیدند،چشم عموم اباالفضل و دور دیدند،چشم علی اكبر و دور دیدند،وقتی منو غریب گیر آوردند،دستی از پشت خیمه ها آمد،لاجرم راه چاره ام گم شد،درهیاهوی غارت خیمه ،ناگهان گوشواره ام گم شد