ورود به ماه محرم

بچه ها بازم محرم اومده

عید ما با بهار غم اومده

بچه ها خیمۀ ماتم بزنید

همگی به سینه محکم بزنید

بچه ها پارچۀ مشکی بیارید

بچه ها ز دیده ها اشک ببارید

سر کوچه تکیه ای به پا کنید

پسر فاطمه رو صدا کنید

همه طبل و سنج و زنجیر بیارید

کربلا رو خوب به تصویر بیارید

پشت پا به هر تباهی بزنین

در هر خونه سیاهی بزنین

دسته های سینه زن غم بگیرین

غنچه ها ز دیده شبنم بگیرین

توی هیئت به همه سلام کنین

بچه سیدارو احترام کنین

اهل کوفه آخه بی حیا بودن

اهل زشتی ، اهل ناسزا بودن

برا دنیا دل ز کوثر بریدن

بچه های زهرا رو سر بریدن

مادرم می گه که نور عین من

تا توان داری بگو : حسین من

این حسین کیه که دل دیوونشه ؟

مرغ دل اسیر آب و دونشه

این حسین کیه که دل خاطرخواشه ؟

مادرم میگه یار نوکراشه

این حسین کیه که مرد عمله ؟

مادرم میگه که اسمش عسله

این حسین کیه که خیلی کریمه ؟

صاحب غربت و داغ عظیمه

وقتی اسمش رو لبا جاری میشه

ناگهان اشک چشا جاری میشه

بین اشک و خنده ام میگم حسین

تا روزی که زنده ام میگم حسین

سید محمد میرهاشمی

امام حسین(ع)-مناجات-ورود به ماه محرم

هر کسی قطره بُوَد ذکر تو دریاش کند

هر که سرمست تو شد مهر تو شیداش کند

گر گدایی کند عالم ز همین خانه بس است

هر گدا را کرم دست تو آقاش کند

هر مریضی به شفاخانۀ تو روی آرد

یک نگاه تو طبیبانه مداواش کند

چه نیازی است که عیسی به زمین برگردد

مرده را ذکر اباالفضل تو احیاش کند

روز محشر به خداوند قسم مادر تو

در پی گریه کن توست که پیداش کند

هر کسی گریه کند بهر غم ات روز جزا

برکت اشک تو همسایۀ زهراش کند

باز هنگام محرم شده ای شاه غریب

پرچم ات را بده جبریل که برپاش کند

جنت حضرت حق خود به خودش زیبا نیست

روضه های تو قرار است که زیباش کند..

مهدی صفی یاری

ورود به ماه محرم

نی، ناله کرد و باز ترنم، شروع شد

فصل هبوط آدم و گندم، شروع شد

دریای بی‌کران شهادت، که موج زد

توفان نوح بود و تلاطم شروع شد

از «برکه‌ی غدیر»، «محرّم» طلوع کرد

سر مستی «حبیب» هم از «خم» شروع شد

باران اشک شیفتگان غم حسین

«تا گفتم: السلام علیکم شروع شد»

روح دعا، به نام «اباالفضل» چون رسید

غوغایی از توسل مردم شروع شد

وقتی گلوی نازک گل شد نشان تیر

لبخند باغبان و تبسم شروع شد

از اشک و خون اگرچه وضو می‌گرفت عشق

از «تربت شهید» تیمم شروع شد

ای آسمان! مصیبت عظمای اهل بیت

از قتلگاه عصمت پنجم شروع شد

فصل به خون نشستم گل‌های باغ وحی

از آیه‌ی «لیذهب عنکم» شروع شد

با آنکه باغ گل به محبت نیاز داشت

با تازیانه، ناز و تنعّم شروع شد

وقتی دل ستارۀ محمل نشین شکست

با ماهِ روی نیزه، تکلم شروع شد

محمد جواد غفور زاده

سـلام مـاه مُحـرّم، مُحـرّم آوردی

دوبـاره بویِ عـزا، بویِ ماتم آوردی

چه شورشی همه زانویِ غم بغل دارند

چـه رستخیزِ عظیمی فراهـم آوردی

ورود به ماه محرم

سلام ای علمدار ماتم محرم

بهار غم یاس خاتم محرم

تو دیباچۀ محنتی سینه سوزی

تو هم معنی دردی و غم محرم

خروشی رثاء ، جوشش ناله هایی

سفیر عزایی در عالم محرم

تو گلزار اندوه و بستان اشکی

بگیر از گل دیده شبنم محرم

کند کعبه با آه تو همنوایی

کند زمزمه با تو زمزم محرم

بساط ولایت پرستی دلها

شود با طلوعت فراهم محرم

به سوز دل فاطمیان تسلی

به زخم دل شیعه مرهم محرم

تو شهرالله عاشقان ولایی

تو شهرالحسینی مسلم محرم

سیاهی ، کتیبه ، کتل ، سنج ، بیرق

بگوید تو را خیر مقدم محرم

امام زمان عاشق بیقرارت

تویی با دل یار همدم محرم

ز دل خستگان ولا تسلیت گو

به مهدی ولی معظم محرم

سید محمد میر هاشمی

ورود به ماه محرم

لباس نوکری اش را دوباره می پوشد

سماوری که برای حسین می جوشد

مگیر خرده که رنگ سیاه مکروه است

بهشت هم به گمانم سیاه می پوشد

نگاه داشته حرمت کسی که در این ماه

به یاد تشنه لبی کمتر آب می نوشد

همیشه بی حد و اندازه مزد می گیرد

همان که یک سرسوزن برای او کوشد

...

شدم غلام حسین و خیالم آسوده است

غلام می خرد اما غلام نفروشد...

ماشاالله دهدشتی

ورود به ماه محرم-زمزمه

ذکر دل شکسته ، ذکر وجود خسته

حسین واحسینا ، حسین واحسینا

عاشق غم کشیده ، ماه عزا رسیده  ، بگو به اشک دیده

حسین واحسینا

ماه محرم آمد ، بهار ماتم آمد ، شکوفۀ غم آمد

حسین واحسینا

سینه زنان بیایید ، نسل جوان کجایید ، عاشق کربلایید

حسین واحسینا

عزای شاه عشق است ، جلوه ی ماه عشق است ، ذکر سپاه عشق است

حسین واحسینا

بگو به قلب شیدا ، اذن بده تو زهرا ، کنم ز سینه آوا

حسین واحسینا

ای گل ناز خلقت ، آئینۀ محبت ، حسین شوم فدایت

حسین واحسینا

ای که خدا صفاتی ، تو نور کائناتی ، سفینة النجاتی

حسین واحسینا

بر لب حق رثایت ، خداست خون بهایت ، سلام بر عزایت

حسین واحسینا

مصدر آفرینش ، نگار اهل بینش ، به به از این گزینش

حسین واحسینا

دلبر آسمانی ، امید عاشقانی ، ارباب مهربانی

حسین واحسینا

بگویم از دل و جان ، دوسِت دارم حسین جان ، نوکرتم به قرآن

حسین واحسینا

سید محمد میر هاشمی

ورود به ماه محرم

عطر و نسیم روضه وزیدن گرفته باز

باران اشک و آه چکیدن گرفته باز

فصل شهادت است که می آید از مسیر

قلب محب یار تپیدن گرفته باز

فریاد های های عزاداری حسین

از فرش تا به عرش کشیدن گرفته باز

از شاخه های سبزترین باغ روزگار

مانند میوه ای که رسیدن گرفته باز

بزم عزای عمه ی سادات آمد و

ذکر حسین حسین شنیدن گرفته باز

شکر خدا که دل شده غمخانه ی حسین

دلها ز غیر یار بریدن گرفته باز

شور حسین بر سرم افتاد و باز هم

مرغ دلم هوای پریدن گرفته باز

محمدعلی نوری

ورود به ماه محرم

آه عاشوراییان بر پا شوید

شد محرم ، محرم مولا شوید

ای خوشا محرم شدم ، محرم شدن

عشق کوثر در دل زمزم شدن

ای حسینیان صدایم بشنوید

نغمه های نینوایم بشنوید

نی نوای شور وشین سر می دهد

باز ذکر یا حسین سر می دهد

ماه حزن و محنت و غم آمدی

ماه غربت ، ای محرم آمدی

تا هلال سرخ فامت سر زده

آه سوی کربلا دل پر زده

کربلا را در محرم دیده ای

کاروان خسته را هم دیده ای

من محرم نینوا را دیده ام

کربلای جبهه ها را دیده ام

دیده ام در بین خون با شور و شین

سینه می زد عاشقی با یا حسین

با وجودش بر حسین خون گریه کرد

سینه زد آنقدر تا جان هدیه کرد

باز هم آمد محرم عاشقان

دوره ی پر شور و ماتم عاشقان

خیمه های عشق را بر پا کنید

گریه بر قربانی زهرا کنید

آنکه جان در راه حق اهدا نمود

کربلا را کعبه ی دلها نمود

آنکه دل از کل عالم می برد

در محرم عاشقان را می خرد

سید محمد میر هاشمی

ورود به ماه محرم

باز شوری به دل خلق خدا افتاده

گذر دل ز ره عشق و وفا افتاده

سینه ها در تپش و دیده پر از نم نم اشک

این چه سوگی است که حق هم به عزا افتاده

این چه ذبحی است که مقبول حرم افتاده

این چه حاجی است که راهش به منا افتاده

این حسین است که سر سلسله ی عشاق است

کشتی عشق ، که در جام بلا افتاده

تا شود نخله ی توحید ز خون پاینده

قرعه این بار به مصباح هدی افتاده

حفظ اهداف حسینی قدم اول شد

هر دلی را هوس کرب و بلا افتاده

چیست این اشک رسایی که به سوگش ریزد

حربه ای که به پر اهل ولا افتاده

روضه و هیئت او مکتب انسان سازی است

هر که پنداشته جز این به خطا افتاده

ما که هستیم که بر خون خدا گریه کنیم

حضرت فاطمه در شور و نوا افتاده

سید محمد میر هاشمی