این دل دیوونه کرده

هوای حرم ابوفاضل

در عشق شه عالم

عباس و بود پیرم

از دست کس دیگر

پیمانه نمی گیرم

این دل دیوونه کرده

هوای حرم ابوفاضل

چشم من دل خسته بر

دست ابالفضل است

از صبح ازل قلبم

پا بست ابالفضل است

مهدی به علمداری

مانند ابالفضل است

در وقت فرج او را

سر بند ابالفضل است

ساقی حرم آقام ابالفضل

قربونت برم آقام ابالفضل

با صفا امیر عشق و احساس

با وفا سلطان قلبم عباس

عالمی اسیر چشم مستت

آسمون روزی خور دو دستت

ساقی حرم آقام ابالفضل

قربونت برم آقام ابالفضل

تک یل ام البنینی عباس

به خدا تو بهترینی عباس

میدونم آقا هوامو داری

به خدا زیباترین نگاری

ساقی حرم آقام ابالفضل

قربونت برم آقام ابالفضل

وای وای وای وای وای

تشنه لب حسین غریب مادر

قبله ی تموم عاشقایی

تپش دل سینه زنایی

شعله ور دلم به عشقت ارباب

آقا جون امشب دلم رو دریاب

کربلا ازت میخوام ابالفضل

یه روزی پیشت میام ابالفضل

حرمت بهشت آرزومه

زندگی بی تو برام حرومه

وای وای وای وای وای وای

جان آقام آقام عباس جان آقام آقام عباس

شده ام به نوکریش نائب

ای فداش این جون نا قابل

تو نبرد بهش میگن حیدر

توی علقمه ابوفاضل

یه سپاه کل وعرب داره

وقتی می جنگه غضب داره

همیشه غلام زینب بود

آقامون خیلی ادب داره

جان آقام آقام عباس جان آقام آقام عباس

رب عشق خالق احساسه

به نگاش یه دنیا حساسه

همه عالم با حسین مستن

مستی حسین با عباسه

اونکه خاطر خواه زیاده

هیچ کس رو تنها نمیذاره

توی عالم حتی ارباب هم

زیر پرچم علمداره

توی  زندگی من اصله

به محبتش دلم بسته

حک بشه به روی قبر من

عشق من فقط ابالفضله

به خدائی خدابه زمین کربلا

علم عشق بلند است و علمدار منم

ضرب شمشیر علی را دست عباس نگر

نام حیدر می بری مانند عباس ببر

برق شمشیر علی گر می رود تا کهکشان

برق شمشیر ابالفضل می رود تا بیکران

رقص شمشیر علی بنگر که طوفان می کند

رقص شمشیر ابالفضل عقل حیران می کند

بازوان حیدری چون فتح خیبر می کند

بازوان یار ما ختم دل از یار بی سر می کند

زیباترینی پاک و متینی

ای که یل فاطمه و ام البنینی

میگن که تنگه

چشما بزرگا

اما تو خورشیدی و ذره ر هم می بینی

عشقت تو قلبمه

که بی مقدمه

ذکر تو روحمو می بره علقمه

آقام ابالفضل آقام ابالفضل

آقام آقام آقام آقام آقام ابالفضل

دل بی تو آهه

خدا گواهه

راه تو راهه

ما بقی همه بیراهه

اشک تو دجله است

چشم تو قبله است

یوسف کجاست ببینه اربابم چه ماهه

حالت محوله

عشقت مسجله

هر کی عباسی نشد ول معطله

آقام ابالفضل آقام ابالفضل

آقام آقام آقام آقام آقام ابالفضل

نام تو زیباست

ذکر لب ماست

ولی نمی شناختیم درست

دست چپ و راست

گرچه رو خاکی

با مشک چاکی

پیش حسین همیشه پرچم تو بالاست

ذکر تو حال میده

بوی وصال میده

زهرا به سینه زن تو مدال میده

آقام ابالفضل آقام ابالفضل

آقام آقام آقام آقام آقام ابالفضل

تامشكتو  تو آب زدی/ موجای دریا شد آروم /تا رو به ساحل اُمدی/ بغضی نشت توی گلوم/همون دم بود غربت دنیا شد نصیبم/ رو لب گل كرد ناله های عم یجیبم/بلند شو بنگر كه شمشیرا رو كشیدند/ آخه می دونند، بدون تو من غریبم  .    اباالفضل ، اباالفضل.

 دشمن با داغ اكبرم /آتیش زده بر جگرم / حالا شكسته با غمت /مثل سر تو كمرم/روی قلبم دیگه این زخم غم می مونه/ كمرم دیگه مثل مادر خم می مونه/ می دونی چه فكری می سوزونه دلم رو/ تو این فكرم  خواهرم بی محرم می مونه. اباالفضل ، اباالفضل.

 پاشو ببین توی حرم/ عزا خونه به پا شده/ تا آرزوی كوفیان/ با كشتنت روا شده/ بدون تو توی هر خیمه پا می زارن/ رد پاهاشونو تو آتیش جا می زارن/ دیگه زینب دستاشو روی سر می گیره/ پیش چشماش داغم و رو دل ها می زارن. اباالفضل ، اباالفضل.

ساقی ام من که مشکم بیش از جونم عزیزه/لبام آب ستیزه/سینم غصه خیزه/تا حرف مردو قولشه/از این مشک پاره/جای آب هماره/آبروم می ریزه/الهی هیچ پهلوونی /دستش نشه کوتاه/میون هلهله و کف /نکشه از دل آه/ای آب وحشیای این /صحرا ازت خوردن/حالا به من رسید شدی/ رفیق نیمه راه/ندیدی بردنت رو/ من آرزو دارم/نگفتی پیش زینب/ من آبرو دارم/خجلت از او دارم/خجلت از اودارم... واویلا واویلا.

منی كه آسمون بودم/ برخاكم كشیدند/برجسمم دویدند/ گریستم خندیدند/قامتم سرو  و دستانم/ شاخ حاصلم مشك/ولی حیف حاصلم/رو با شاخه چیدند/آقا منو خیمه نبر/حاجت من همینه/جلوی خیمه ایستاده/با صد امید سكینه/برو نذار بیشتر از این/به اشك تو بخندند/تا دیر نشد بگو رباب/ بچه شو سیر ببینه/نشد هرچه كردم  از/ مركب نیفتم من/دیدن رشیدم آقا / لذت داره دیدن/فقط نگاه كردند. واویلا واویلا.

پیش پات گر برنخیزم/ این جای عجب نیست/ در من تاب و تب نیست/ عباس بی ادب نیست/بدتر از زخمای تنم منو کشته آقا/که دیگه زانوهام/رکاب زینب نیست/می خوام بلند شم پیش پات/ امون زبی دستی/بلندبلندگریه نکن/قلبمو بشکستی/تو قوت قلبی برا /اهل حرم آقا/نذار رقیه ببینه/دست به کمر هستی/نداشت سابقه هیچ وقت/که من باشم زنده/کسی به اشک چشمات /هو کنه و خنده/شدم شرمنده/شدم شرمنده. واویلا واویلا.

چیزی که از خوردن آب ساقیتو معاف کرد/ حالم اعتراف کرد/ عین و شین و قاف کرد/هرتیغی خصم ذولفقاربود /دور من طواف کرد /خودش رو به زحمت/بر تنم غلاف کرد/ببین جسم علمدارت/ نداره شیرازه/ این باقیمانده ی چهار/ هزار تیر اندازه/علم ازین به بعد آقا/دستتو می بوسه/ گرچه پر از تیره هنوز /جای یه دست بازه/گرفتی در آغوشم/پریشونم آقا/منم می خوام دستامو حلقه کنم آقا/نمی تونم آقا/نمی تونم آقا...واویلا واویلا..

عشق تو آب و گلم

حک شده روی دلم

از باده ی علقمه ات

مست ابو فاضلم

قلبم مدیون نگاته

کوثر اشک روضه هاته

جنت ایوون طلاته

کعبه مات کربلاته

اباالفضل ...

خدایا سقا،غریب و تنها

توچشماش داره موج می زنه،غروب دریا

اباالفضل، چی اُمده سر پیكر تو

رسیده لحظه ی آخر تو

خالیه جای مادر تو

علمدار، خدانگهدار

چه خشكه لبهات

رو خاكه دستات

دیدم با تیر حرمله شد،پر از خون چشمات

اباالفضل، برادر تو تنهای تنهاست

می رسه عطر و بوی گل یاس

اُمده زهرا، كف العباس

علمدار، خدانگهدار

سلام من برساحت حضرت قمر بنی هاشم

می گیره آخر جونمو، غربت قمر بنی هاشم

زآن كه شدم من ساخته با،تربت قمربنی هاشم

تا آخر عمر می كشم ،منت قمربنی هاشم

قمربنی هاشم، قمربنی هاشم

به تو شدم پناهنده ،زشر بدی

می شم آواره اگه یه شب راهم ندی

من ازت دست برنمی دارم بخدا

ام البنین تا به من نگه ولدی

به تو اسیرم نگی نیا كجا برم

بی تو میمیرم ،نگی نیا كجا برم

ازسر سفره تو بخدا،یه عمره كه

 روزی میگیرم نگی نیا كجا برم

فاطمیم فاطمیم قمر بنی هاشمیم

سنگ صبور غصه هامه .گریه هامه قمربنی هاشم

محرم رازه،این دل مبتلا،قمربنی هاشم

قمربنی هاشم، قمربنی هاشم

از كودكی بر در تو زنجیر شدم

تا بخودم اُمدم نمك گیر شدم

كاشكی یه روز مثل پیر غلامت بگم

پیر شدم اما چه خوب جایی شدم

حالا هوای گریه كنات،چیز دیگه است

شور و هوای سینه زنات چیز دیگه است

از همه شبهات خاطره دارم ولی من

شب تاسوعای محرمت چیز دیگه است